Het leven van een volkszanger lijkt soms één lange stoet van feesttenten, afterparty’s en gezelligheid. Maar achter die vrolijke façade schuilt geregeld een harde realiteit: een agenda die altijd vol zit, een lijf dat op reserve draait en verleidingen die overal klaarstaan.
Bij Frans Duijts kwam dat jarenlang samen in een patroon dat hij inmiddels zelf zonder omwegen benoemt. Pas later, na een flinke wake-upcall, durfde hij hardop te zeggen hoe normaal overmatig drinken voor hem was geworden.
Een periode waarin ‘normaal’ ongemerkt doorschoot
Frans vertelde eerder al dat hij zijn leven de afgelopen jaren drastisch heeft omgegooid. Minder eten, minder drinken en meer bewegen: het klinkt simpel, maar achter die woorden zit een persoonlijke geschiedenis die veel zwaarder weegt dan een standaard ‘gezondheidsgoal’.
In 2019 liet hij een maagverkleining doen en begon hij echt anders te leven. Die keuze kwam niet uit het niets. In de jaren daarvoor liep het op verschillende vlakken uit de hand, juist op momenten dat hij zich emotioneel en mentaal slecht voelde.
Zes liter Bacardi per week: ‘heel normaal’
In interviews blikte Frans openhartig terug op zijn drankgebruik in de periode dat hij richting een burn-out ging. Wat voor veel mensen een schok zou zijn, voelde voor hem destijds blijkbaar als dagelijkse routine: liters sterke drank per week.
Hij vertelde dat zes liter Bacardi in zeven dagen voor hem ‘heel normaal’ was. Niet als stoere uitspraak, maar als constatering achteraf. Juist in de periode dat hij omviel, dronk hij door—alsof het de enige manier was om alles vol te houden.
Van optreden naar borrel: hoe het wereldje meewerkt
Wie in de entertainmentwereld werkt, kent het ritme: aankomen, soundcheck, optreden, daarna nog even napraten. Vaak met een drankje in de hand. Frans omschreef het als een omgekeerde wereld, zeker als je het vergelijkt met een ‘gewone’ baan.
“Als je een kantoorbaan hebt en je begint de werkdag met een biertje, lig je eruit,” zei hij in het interview. Maar in zijn wereld was het bijna standaard: binnenkomen en meteen de vraag krijgen of hij iets wilde drinken.
De vaste prik: Bacardi-cola en bitterballen
Bij optredens hoorde het er voor Frans vanzelfsprekend bij: Bacardi-cola stond klaar. En als de show erop zat, kwam de volgende verleiding: een schaal bitterballen, gezelligheid aan tafel, nog een rondje en nog eentje—en voor je het weet is het nacht.
Nu hij terugkijkt, klinkt er vooral verwondering door over hoe makkelijk dat patroon insloop. Niet per se omdat iemand hem dwong, maar omdat het ‘normaal’ werd gemaakt. En als het overal zo gaat, ga je denken dat het erbij hoort.
LEES OOK:Vreselijk nieuws rond de nalatenschap van Rob de Nijs leidt tot opvallende juridische stap
Bijna een breuk thuis: het huwelijk op de rand
Volgens berichtgeving in De Telegraaf had die ongezonde levensstijl ook grote gevolgen achter de schermen. Het scheelde naar verluidt weinig of zijn huwelijk met Marloes—al dertig jaar zijn partner—was gestrand. Dat soort zinnen leest makkelijk, maar is in het echt rauw.
Frans en Marloes hebben samen drie dochters. En juist als je een gezin hebt, worden de gevolgen van te veel werken, te veel ‘aan’ staan en te veel drinken extra scherp. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor de mensen om je heen.
Een biografie waarin hij dieper ingaat op zijn donkerste fase
Wat opvalt: Frans kiest ervoor om het complete verhaal niet via een snelle tv-reeks te vertellen, maar in een biografie. Daarin wil hij later dit jaar onthullen hoe diep hij precies heeft gezeten en welke momenten achteraf gezien echte kantelpunten waren.
In zo’n boek is er ruimte voor nuance: voor schaamte, spijt, maar ook uitleg. Want een burn-out en overmatig drinken ontstaan zelden ‘plots’. Meestal is het een optelsom van tempo, verwachtingen, stress en het steeds verder opschuiven van grenzen.
Spijt over de tijd met zijn dochters: ‘de grootste pijn’
Misschien wel het meest menselijke en herkenbare deel uit zijn uitspraken gaat niet over liters of roddelkoppen, maar over gemiste tijd. Frans zegt dat hij spijt heeft dat zijn focus niet bij zijn dochters lag toen ze nog jong waren.
Hij verwoordde het hard: die eerste jaren krijgt hij nooit meer terug. In plaats daarvan was hij vooral bezig met optreden, werken en onderweg zijn. Volgens hem is dat “misschien wel de grootste pijn” uit zijn leven—een zin die blijft hangen.
Nu naar een ander tempo: wel genieten, niet elke dag
Tegenwoordig houdt Frans naar eigen zeggen nog steeds van “een balletje en een borrel”, maar niet meer dagelijks. Dat klinkt als een realistische middenweg: niet preken, niet doen alsof hij nooit meer iets aanraakt, maar wel bewuster omgaan met wat hij nodig heeft.
Zijn verhaal laat ook zien hoe dun de lijn soms is tussen ‘gezellig’ en ‘gewoonte’, tussen ontspannen en verdoven. Zeker in een wereld waarin drank en eten standaard aanwezig zijn, is ‘nee’ zeggen soms een grotere prestatie dan een show neerzetten.
Waarom dit verhaal nu zoveel losmaakt
Openhartige bekentenissen van bekende Nederlanders doen het altijd goed, maar dit raakt vooral omdat het niet als sensatie is verteld. Het gaat over een echte relatie, een gezin en de vraag hoeveel je opgeeft als je altijd maar doorgaat.
De komende tijd zal blijken welke passages uit zijn biografie het meeste stof doen opwaaien. Maar één ding is al duidelijk: Frans Duijts zet zijn verleden niet neer als stoer verhaal, maar als waarschuwing aan zichzelf én misschien ook aan anderen.
Herken jij dit in het ‘drukke leven’?
Veel mensen zullen iets herkennen in het gevoel van altijd moeten presteren, te weinig rust nemen en pas stoppen als het lichaam het overneemt. Bij Frans speelde drank een grote rol, bij anderen kan het iets heel anders zijn—maar de druk is vaak hetzelfde.
Wat vind jij van zijn openheid, en denk je dat zulke verhalen helpen om het onderwerp bespreekbaar te maken? Laat het ons weten en reageer ook vooral op onze sociale media—daar praten we verder.
LEES OOK:Patty Brard verrast iedereen met opvallende transformatie
