Het vaderschap is voor veel kersverse ouders een mix van geluk, slapeloze nachten en af en toe een flinke portie zelftwijfel. Ook Mart Hoogkamer merkt dat sinds de komst van zijn dochter Logan Nová. Aan de buitenkant lijkt het allemaal vanzelf te gaan, maar van binnen speelt er meer.
In een gesprek met LINDA.mini vertelt de zanger openhartig over de momenten waarop hij zich afvraagt of hij het wel ‘goed genoeg’ doet. Niet omdat er iets mis is met Logan of met zijn liefde voor haar, maar omdat oude ervaringen soms onverwacht hard meekomen in het dagelijks leven.
Twijfel in zijn hoofd, vertrouwen bij Jennifer
Wie Mart het beste kent, ziet vooral een betrokken vader. Zijn vriendin Jennifer maakt hem dan ook regelmatig duidelijk dat hij zichzelf niet zo gek moet maken. Zij vindt dat hij juist een leuke, warme vader is die alles doet om er voor Logan te zijn.
Toch blijkt geruststelling van dichtbij niet altijd genoeg om de twijfels weg te nemen. Mart geeft aan dat hij die onzekerheid blijft voelen, hoe vaak Jen ook zegt dat het goed zit. Het lijkt een stemmetje dat soms harder praat dan hij zou willen.
Waarom zijn jeugd nog steeds doorwerkt
Mart denkt dat die onrust niet uit het niets komt. Zijn jeugd was niet bepaald zorgeloos en dat heeft invloed op hoe hij nu naar zichzelf kijkt. Vlak na zijn geboorte gingen zijn ouders uit elkaar en woonde hij in zijn eerste jaren met zijn moeder bij zijn opa en oma.
Later kwamen zijn ouders weer bij elkaar, in een flat in Leiden. Dat klinkt als een nieuwe start, maar voor Mart was het vooral een periode vol spanning. Een gezinsleven opbouwen lukte, maar niet zonder de nodige barsten.
Een thuis met onvoorspelbaarheid
In het interview vertelt Mart dat er thuis veel onzekerheid hing doordat zijn vader een alcoholprobleem had. Het was vaak afwachten hoe hij binnen zou komen: de ene keer vrolijk, de andere keer totaal niet. Die wisselingen maakten het voor Mart moeilijk om zich veilig te voelen.
Als kind ga je bovendien snel bij jezelf te rade, legt Mart uit. Je denkt al gauw dat jij de oorzaak bent van de sfeer of een uitbarsting. Terwijl hij erover spreekt, merkt hij dat het hem nog steeds raakt; hij noemt het zelf een klein trauma.
Zelf vertrekken toen het niet meer ging
Op een gegeven moment werd de situatie thuis zo zwaar dat Mart besloot weg te gaan. Na een ruzie tussen zijn ouders zocht hij zijn eigen plek, simpelweg omdat het volgens hem niet langer werkte. Uiteindelijk gingen zijn ouders definitief uit elkaar.
LEES OOK:André Rieu deelt prachtig familienieuws: ‘Ik krijg er nog eentje’
Ondanks alles is het contact met zijn moeder altijd dichtbij gebleven. Mart woont nog in de buurt en koestert hun band. Voor zijn moeder is het oma-zijn inmiddels een lichtpunt, en Mart vindt het fijn om te zien hoeveel liefde zij aan Logan kan geven.
Voorzichtiger dan andere vaders
Die jeugdherinneringen kleuren nu zijn manier van vaderschap. Mart zegt dat hij zichzelf ‘voorzichtiger dan andere vaders’ vindt. In alles wat hij doet, probeert hij de beste versie van zichzelf te zijn. Niet half, niet ‘wel oké’, maar echt goed.
Dat klinkt mooi, maar het heeft ook een schaduwkant. Hij geeft toe dat het soms pijn doet dat hij zichzelf niet volledig vertrouwt, juist omdat hij een vader heeft gehad die er niet altijd voor hem kon zijn. Dat verleden duwt soms mee op het heden.
Toch ook iets krachtigs uit het verleden halen
Tegelijk probeert Mart de cirkel niet alleen te doorbreken, maar er ook iets positiefs van te maken. Hij zegt dat hij ergens ook ‘blij’ is met wat hij heeft meegemaakt, omdat het hem heeft gevormd. Het heeft hem gevoeliger gemaakt voor wat een kind nodig heeft.
Voor Logan wil hij laten zien hoe het wél kan: stabiliteit, aandacht en iemand die altijd probeert te luisteren. Die wens lijkt voor Mart niet alleen een belofte aan zijn dochter, maar ook een manier om zijn eigen verhaal zachter te maken.
Hoort twijfel bij vaderschap?
Het verhaal van Mart past bij iets dat veel ouders herkennen: je kunt stapelgek zijn op je kind en tóch soms onzeker zijn. Juist als je wilt dat alles goed gaat, kan de lat onbewust hoog komen te liggen. En dan is één geruststellende zin niet altijd genoeg.
Herken jij die twijfels, of zie je het juist heel anders? Laat het ons weten en praat mee via onze socials: wat maakt volgens jou iemand een goede vader of moeder?
