In de radiostudio van Radio 538 was het vrijdag even opvallend stil. Niet omdat er niets te melden was, maar juist omdat sommige berichten zo binnenkomen dat je ze niet kunt wegpraten met muziek, grappen of een snelle overgang. Edwin Evers stond in zijn programma zichtbaar geëmotioneerd stil bij het overlijden van Bartina Koeman, met wie hij goed bevriend was.
Het werd geen groot drama op de radio, maar een klein, eerlijk moment dat veel luisteraars waarschijnlijk herkenden: iemand missen, woorden zoeken, en toch iets willen doen om het leven van een geliefd mens te markeren. Samen met zijn team hief Evers een glas witte wijn, als proost op Bartina.
Een afscheid dat de hele wereld raakte
In zijn uitzending vertelde Edwin dat er al veel over Bartina is gezegd, en dat dat volgens hem precies laat zien hoeveel mensen haar in hun hart hadden gesloten. Bartina Koeman werd 65 jaar en leed aan chronische borstkanker.
“Er zijn al heel veel dingen gezegd, over de hele wereld,” klonk het bij Evers. Voor hem was het simpel: hij kon die woorden alleen maar bevestigen. Bartina was volgens hem een “geweldig mens”, iemand die je bijbleef.
Vriendschap buiten de spotlights
Bartina Koeman was bij het grote publiek vooral bekend als de vrouw van oud-bondscoach Ronald Koeman. Maar wie haar persoonlijk kende, schetste vaak een veel breder beeld: warm, aanwezig en oprecht geïnteresseerd in de mensen om haar heen.
In de woorden van Edwin Evers klonk die persoonlijke band duidelijk door. Het ging niet om haar achternaam of bekendheid, maar om wie ze was in het dagelijks leven. Juist dat maakt zo’n radiomoment intiem, zelfs voor luisteraars die haar nooit ontmoetten.
Leven met ziekte, maar niet erin vastzitten
Evers sprak ook over hoe Bartina met haar ziekte omging. Hij zei dat ze “gestreden en geleden” heeft, maar dat ze ondanks alles vooral heeft geleefd. Dat is een zin die blijft hangen, omdat hij meer zegt dan alleen het medische verhaal.
Chronische borstkanker betekent vaak: behandelen, bijstellen, doorgaan, hopen, en soms accepteren. Edwin maakte duidelijk dat ze niet alleen een patiënt was, maar iemand die in die moeilijke omstandigheden toch bleef kiezen voor het leven.
De laatste zinnen die ineens anders klinken
De radiomaker vertelde dat hij de afgelopen tijd al merkte dat het slechter met haar ging. En dan komen er details naar voren die je pas achteraf volledig begrijpt: kleine zinnen bij het afscheid, een blik, een pauze.
Volgens Edwin zei Bartina eerder, als hij wegging: “Ik zie je nog wel hè?” Dat gaf hem een soort geruststelling. Maar afgelopen zaterdag, toen hij bij haar was, zei ze het niet meer. “Want ze wist het,” vertelde hij. “En ik wist het ook.”
Proosten op het leven in plaats van op het verlies
Aan het einde van zijn eerbetoon koos Evers niet voor een zware afsluiting, maar voor een simpel gebaar: een glas witte wijn. Samen met zijn team proostte hij op het leven van Bartina en op wat zij voor mensen betekende.
Hij sprak haar direct aan: “Lieve Bartina, bedankt voor alles.” En vooral, benadrukte hij, bedankt dat ze was wie ze was. Dat is misschien wel het meest troostrijke wat je over iemand kunt zeggen: dat je die persoon niet hoeft te idealiseren, omdat die al goed was zoals ze was.
Waarom dit moment zoveel losmaakt
Radioprogramma’s zijn meestal vluchtig: je luistert in de auto, tijdens werk, of terwijl je thuis iets anders doet. Juist daarom kunnen dit soort momenten onverwacht hard binnenkomen. Je zit er niet voor “een herdenking”, maar je krijgt er wel één.
Het laat ook zien hoe bekend Nederland soms klein is. Mensen die je van televisie of radio kent, blijken ineens net zo’n verlies te voelen als ieder ander. En voor luisteraars wordt rouw daardoor herkenbaar: niet groter, maar dichterbij.
De rol van Bartina Koeman in de publieke aandacht
Door de jaren heen kwam Bartina geregeld in beeld rondom Ronald Koeman, zeker tijdens grote voetbalmomenten. Maar ze stond zelden op de voorgrond om de aandacht zelf. Dat maakte haar, volgens veel mensen, juist zo geliefd: ze bleef zichzelf.
Dat er na haar overlijden wereldwijd reacties kwamen, zoals Evers benoemde, zegt iets over haar plek in het leven van anderen. Niet alleen als partner van een bekende Nederlander, maar als mens met een eigen uitstraling en relaties.
Een warm einde, met ruimte voor herinnering
Met zijn woorden liet Edwin Evers vooral ruimte voor herinnering. Geen opsomming van feiten, geen lange uitleg, maar het gevoel dat bij afscheid hoort: dankbaarheid, pijn en liefde door elkaar. En soms is dat precies genoeg.
Wat vond jij van het eerbetoon van Edwin Evers, en heb jij een herinnering aan Bartina Koeman die je wilt delen? Laat het weten via onze sociale media en praat mee in de reacties.
