Henny Huisman heeft zich de afgelopen dagen opvallend fel gemengd in een discussie die in medialand snel groter werd dan alleen een tv-recensie. In interviews liet hij merken dat hij zich stoort aan de toon waarop er over televisielegende André van Duin wordt geschreven.
De aanleiding is kritiek op Beestenboel, een programma waarin André van Duin op zijn eigen manier dieren, humor en verwondering samenbrengt. Wat begon als een beoordeling van een tv-format, eindigde in een publieke woordenstrijd.
Een recensie die bleef hangen
De kritiek kwam van mediajournalist Mark Koster, die in zijn stuk geen geheim maakte van zijn teleurstelling. Volgens hem is Beestenboel niet het soort televisie dat je verwacht van iemand die jarenlang voor vernieuwing en vakmanschap stond.
Juist omdat André van Duin zo’n grote naam is, vindt Koster dat het programma strenger beoordeeld moet worden. Hij noemt het oubollig, gedateerd en vooral te gemakzuchtig, alsof er te weinig scherpte en verbeelding in zit.
Henny schiet in de verdediging
Henny Huisman reageerde daar op zijn beurt emotioneel en beschermend. In De Nieuwe Revue vertelde hij dat hij meteen de neiging had om het voor André op te nemen, omdat hij hem niet alleen als collega ziet, maar als vriend.
Hij schetst André als een zeldzaam veelzijdig tv-icoon: iemand die kan zingen, acteren, serieuze rollen aankan, en moeiteloos schakelt tussen radio en televisie. En, benadrukt Henny, hij is volgens hem ook gewoon een warm persoon.
Vriendschap speelt duidelijk mee
Dat het Henny raakt, heeft alles te maken met hun band. Hij geeft aan dat hij veel van André houdt en dat die genegenheid wederzijds is. Kritiek op een programma voelt in zo’n situatie al snel als kritiek op de mens.
Tegelijk zegt Henny ook dat hij best ziet dat Beestenboel niet perfect is. Misschien duurt het net te lang, misschien is het niet André’s allerbeste werk en misschien voelt het wat gedateerd, maar hij noemt het nog steeds heerlijke tv.
De scherpe uithaal richting Mark Koster
Waar Henny vooral boos om lijkt te worden, is niet alleen de kritiek zelf, maar de afzender. Hij zegt zich te ergeren aan mensen die volgens hem vanaf de zijlijn oordelen zonder zelf te hebben laten zien dat ze begrijpen hoe het televisiewereldje werkt.
In zijn woorden klinkt weinig mildheid door: Henny noemt Koster zuur, iemand die dingen hoort en aannames doet. Daarbij haalt hij een uitspraak van zijn moeder aan om zijn afkeer te illustreren, in een vergelijking die vooral bedoeld is om te prikken.
LEES OOK:Frans Bauer vecht tegen emoties bij bijzonder afscheid: ‘Dit blijft voor altijd bij me’
Oude irritaties komen weer boven
Het blijft niet bij een inhoudelijk meningsverschil over één programma. Henny geeft namelijk ook aan dat er al langer iets speelt tussen hem en Koster, en dat eerdere aanvaringen meespelen in zijn reactie.
Daardoor krijgt het conflict een persoonlijker lading, alsof het niet alleen gaat om Beestenboel, maar ook om oud zeer. Henny gebruikt stevige bewoordingen, waarmee hij duidelijk maakt dat hij Koster niet ziet als een neutrale criticus.
Mark: fan van André, kritisch op de keuze
Mark Koster pareert de aanval door te zeggen dat zijn kritiek juist voortkomt uit bewondering. Hij noemt zichzelf een groot fan en haalt De Dik Voormekaar Show aan als voorbeeld van hoe briljant André volgens hem kan zijn.
Juist daarom vindt hij Beestenboel zo’n misser. In zijn ogen was André altijd innovatief, en dan doet het extra pijn als er nu iets verschijnt dat volgens hem niet bij dat niveau aansluit en vooral veilig en ouderwets oogt.
Ook Jan Slagter krijgt een veeg uit de pan
In Kosters analyse blijft het niet bij André alleen. Hij vindt dat er vanuit de omroepleiding sterker gestuurd had moeten worden. Als iemand met ervaring had ingegrepen, was het programma volgens hem strakker en beter geworden.
Hij verwijst daarbij naar uitspraken dat het programma misschien wat lang is. Waar anderen het op tien minuten houden, stelt Koster dat er veel meer af zou moeten: volgens hem is het eerder tientallen minuten te lang.
De journalistieke grens: icoon of niet
Koster benadrukt dat het volgens hem de taak van een journalist is om te benoemen wanneer iets niet werkt, ook als het over een geliefde tv-persoonlijkheid gaat. Een grote status betekent niet automatisch dat iedere productie lovende reacties verdient.
In zijn redenering hoort bij sterrenstatus ook het risico dat mensen minder durven zeggen. En juist daar zet hij zich tegen af: als iedereen je aardig vindt, betekent dat niet dat je zonder kritiek overal mee weg kunt komen.
Mark haalt op zijn beurt uit naar Henny
De discussie werd pas echt venijnig toen Koster ook Henny zelf begon te analyseren. Hij noemt Huisman een ‘has been’ die volgens hem vooral worstelt met aandacht tekort, en suggereert dat Henny zich met zijn verdediging in André’s gunst probeert te werken.
Ook verwijst Koster naar eerdere momenten waarop Henny volgens hem ‘crowdpleasend’ overkwam. Hij noemt hem schijnheilig: vriendelijk in iemands gezicht, maar achter de schermen iemand die makkelijk meebeweegt met het spel.
Wat zegt dit over tv-kritiek in Nederland?
Onder de woordenstrijd zit een bredere vraag: hoe ga je in Nederland om met kritiek op iconen? Bij André van Duin is de goodwill enorm, omdat hij voor veel kijkers verbonden is met jeugdherinneringen en vertrouwde humor.
LEES OOK:Christiaan Bauer openhartig over groot familieverdriet: ‘Papa’s pijn doet mij het meest’
Tegelijk is het tv-landschap veranderd. Programma’s worden sneller langs de meetlat gelegd, kijkers zijn mondiger, en mediajournalisten kijken kritischer naar formats. Dat botst soms met emotionele loyaliteit van collega’s en vrienden.
En nu: discussie of bijleggen?
Voorlopig lijkt het conflict vooral een kwestie van perspectief: de één kijkt met vriendschap en waardering, de ander met journalistieke afstand en verwachtingen. Of het nog wordt bijgelegd, is niet duidelijk, maar de standpunten zijn kraakhelder.
Wat wel vaststaat: door deze ruzie kijkt ineens een veel groter publiek naar Beestenboel dan wanneer het bij een recensie was gebleven. Soms is discussie de beste reclame, al zal niet iedereen dat zo voelen.
Laat ons weten wat jij vindt: mag een tv-icoon extra beschermd worden tegen harde kritiek, of hoort dat er juist bij? Praat mee via onze sociale media.
