Op het eerste gezicht lijkt het leven van een volkszanger gevuld met optredens, applaus en bewondering. Toch zijn er in de schaduw van de spotlights soms spanningen die jarenlang blijven doorsudderen. Wie de nieuwe autobiografie van Frans Duijts openslaat, merkt al snel dat het niet altijd harmonieus verloopt in de wereld van de Nederlandse muziek.
De naam Hazes roept bij veel mensen beelden op van muziek, emotie en familiegeschiedenis. Voor Frans Duijts heeft deze naam echter ook een andere lading gekregen, die hem nog altijd bezighoudt.
De relatie tussen Frans en Rachèl Hazes, de weduwe van André Hazes, is er één die door de jaren heen veranderd is van collegiaal naar ronduit afstandelijk.
Het begin van de breuk
Frans Duijts kijkt in zijn boek Vallen en Opstaan terug op zijn carrière en de gebeurtenissen die zijn leven mede gevormd hebben. Voor hij zelf doorbrak als artiest, verdiende hij jarenlang zijn geld als imitator van André Hazes.
Dit veranderde abrupt na het overlijden van zijn idool in 2004. “Ik heb na zijn overlijden meteen gezegd dat ik geen profijt wilde behalen uit het succes van iemand die er niet meer was,” vertelt Frans in zijn autobiografie.
Daarmee wilde hij duidelijk maken dat hij respect had voor het werk en de nalatenschap van André Hazes, en dat hij niet wilde doorgaan met het imiteren van iemand die niet meer kon reageren op zijn succes.
Deze beslissing leek aanvankelijk de verhoudingen te verzachten, maar dat bleek van korte duur. In 2010 veranderde de situatie plotseling. Tijdens een avond waarop Frans en Rachèl nog samen hadden geborreld, leek er niets aan de hand.
Echter, bij thuiskomst hoorde Frans dat Rachèl op televisie scherpe kritiek op hem had geuit. “Ik vind het heel makkelijk als iemand zegt ‘Ik doe een Hazes-act’ of ‘Ik ben een look-a-like.’ Dan denk ik: doe ook eens wat zelf,” had Rachèl gezegd.
De boodschap was overduidelijk: ze waardeerde het niet dat anderen in de huid van André Hazes kropen, zelfs niet als dat uit bewondering gebeurde.
LEES OOK:Kritiek schiet Patty Brard in het verkeerde keelgat: ze reageert fel
Niet alleen Rachèl sprak zich die avond uit. Ook dochter Roxeanne Hazes liet zich kritisch uit over Frans Duijts. “Ik vind het stom dat mensen mijn vader na moeten doen om zelf bekend te worden.
Frans heeft een goede stem, maar ik vind het jammer dat hij via zijn idool binnen moet komen.” De opmerkingen raakten Frans diep, zeker omdat ze onverwacht kwamen na een ogenschijnlijk gezellige avond.
Verstoord contact en gevolgen
Na de uitzending probeerde Frans de situatie te herstellen. Hij deed pogingen om de angel uit het conflict te halen, maar kreeg geen gehoor meer. “Sindsdien is mijn band met Rachel ronduit nul,” schrijft Frans in zijn boek.
Het telefoongesprek waar hij op hoopte, kwam nooit. Rachèl nam simpelweg niet meer op. Hiermee was het contact volledig verbroken en zou het jarenlang stil blijven tussen de twee.
Deze breuk had ook gevolgen voor de carrière van Frans Duijts. Jarenlang werd hij niet meer uitgenodigd om deel te nemen aan Holland Zingt Hazes, het populaire muziekevenement waar tal van artiesten de liedjes van André Hazes vertolken.
Frans viel buiten de boot, en het leek erop dat hier geen verandering in zou komen zolang Rachèl bij de organisatie betrokken bleef.
Pas in maart vorig jaar kwam hierin verandering, wat volgens Frans geen toeval was. “Toen Rachel niet langer bij de organisatie betrokken was en ze er niets meer over te zeggen had, werd ik in 2026 voor het eerst benaderd om in 2027 mee te doen.”
De timing viel samen met het vertrek van Rachèl uit de organisatie, waarna er voor het eerst weer ruimte kwam voor Frans om op het podium te staan tijdens het Hazes-tribute.
Frans over zijn huidige gevoel richting Rachèl
In zijn autobiografie laat Frans Duijts weinig aan de verbeelding over als het gaat om zijn huidige kijk op Rachèl Hazes. Hij is uitgesproken in zijn oordeel en verwoordt dat in een opvallende passage: “Als Rachèl morgen stinkend rijk wordt, gun ik haar dat van harte.
Als ze morgen omvalt, vind ik het ook prima.” Daarmee onderstreept hij dat het hem inmiddels weinig meer kan schelen wat er met haar gebeurt. “Ik heb mijn eigen leven en zij heeft haar eigen leven.
Ze moet vooral lekker vinden wat ze van me vindt, ik ga daar niet meer tegen vechten.”
Toch blijft één aspect hem steken: het uitblijven van een volwassen gesprek. “Die dialoog is er nooit geweest; dat zegt voor mij ook iets.” De deur voor een gesprek stond volgens Frans altijd open, maar het is er nooit van gekomen.
LEES OOK:Vreselijk voorval voor Céline Dion tijdens concert in Parijs
Hij wijst erop dat niet alleen hij, maar heel Nederland inmiddels wel een beeld heeft van wie Rachèl Hazes is. “Maar goed, heel Nederland heeft inmiddels zelf ook wel een beeld van hoe Rachèl is.
Daar hoef ik volgens mij verder niet veel meer aan toe te voegen.”
Reacties en beeldvorming
De uitspraken van Frans Duijts zijn niet onopgemerkt gebleven. Zijn openhartigheid over het conflict met Rachèl Hazes, zoals beschreven in zijn boek, geeft een inkijkje in de persoonlijke kant van het artiestenbestaan en de schaduwkanten van bekendheid.
Daarmee zijn het niet alleen de muziek en de optredens die zijn carrière kleuren, maar ook de soms moeizame verhoudingen met mensen uit het vak.
Frans’ relaas over de breuk met Rachèl, het uitblijven van contact en de gevolgen voor zijn eigen optreden, maken duidelijk dat de gebeurtenissen diepe sporen hebben nagelaten.
Het feit dat hij pas weer werd gevraagd voor Holland Zingt Hazes nadat Rachèl uit de organisatie was gestapt, benadrukt hoe bepalend persoonlijke relaties kunnen zijn in de muziekwereld. Zijn uitgesproken mening over Rachèl zelf, zoals hij die in zijn autobiografie vastlegt, laat zien dat sommige wonden niet vanzelf helen.
De fragmenten uit het boek en de herinneringen van Frans aan zijn tijd als Hazes-imitator onderstrepen hoe belangrijk respect en erkenning zijn voor artiesten. Voor Frans Duijts is het conflict met Rachèl Hazes inmiddels een afgesloten hoofdstuk, waarin hij zich niet langer wil laten meeslepen door oude pijn.
“Ze moet vooral lekker vinden wat ze van me vindt, ik ga daar niet meer tegen vechten,” aldus Frans. Zijn boodschap aan het publiek is helder: de tijd van discussie en strijd is voorbij, en hij gaat verder met zijn eigen leven.
