Het leven van Joke Alberts, de weduwe van de bekende volkszanger Koos Alberts, staat opnieuw in het teken van veranderingen. Ondanks haar hoge leeftijd en het verlies van haar man enkele jaren geleden, blijft Joke opvallend veerkrachtig.
Toch maakte zij onlangs een periode door waarin haar gezondheid haar voor raadsels stelde.
Al enige tijd merkte Joke dat haar lichaam niet meer zo meewerkte als voorheen. Kleine signalen, zoals een toenemende stijfheid en lichte trillingen, vielen haar op. Waar ze altijd bekendstond als iemand die soepel en energiek door het leven ging, begon ze zich steeds vaker af te vragen waar deze klachten vandaan kwamen.
“Wat heb ik nou? Hoe kan het nou dat ik zo stijf en een beetje bibberig ben? Ik zal toch geen parkinson hebben?!” zo blikt ze terug op haar eerste vermoedens.
Enkele weken geleden kreeg Joke Alberts het verlossende, maar tegelijk schokkende antwoord: bij haar is de ziekte van Parkinson vastgesteld. De diagnose kwam voor haar niet geheel onverwacht, aangezien ze zelf al het gevoel had dat er iets aan de hand was.
In een interview met het weekblad Weekend vertelt Joke hierover: “De bevestiging heb ik een paar weken terug gehoord, maar ik had zelf al een beetje het idee dat ik het had.”
Diagnose en eerste reactie
Ondanks de ernst van de situatie bleef Joke nuchter en positief. Ze laat weten dat ze al een vermoeden had, waardoor het nieuws haar niet volledig overviel. “Ik verwachtte het al, dus ik was er niet zo van geschrokken.
Andere mensen die het nu van me horen, schrikken er natuurlijk wel van. Ik zie er nog fit uit. Maar ik voel me niet meer zo fit, door die parkinson. Dat blijkt die ziekte te veroorzaken.”
Het nieuws is vooral voor haar omgeving confronterend. Joke merkt dat mensen in haar omgeving geschrokken reageren wanneer zij hoort dat zij parkinson heeft. Zelf probeert ze haar positieve instelling te behouden en niet bij de pakken neer te zitten.
“Ik ben altijd positief, ik ben een heel positief mens. Hetzelfde had ik nadat Koos zijn ongeluk kreeg: je neemt het op de koop toe. Het is niet anders en je moet het ermee doen.
Je kunt achter de geraniums gaan zitten of in de put, maar dat helpt je allemaal niet,” zo vertelt ze in het interview.
Omgaan met de ziekte
De diagnose heeft gevolgen voor Joke’s dagelijks leven. Ze geeft toe dat ze zich niet meer zo fit voelt als vroeger. De parkinson veroorzaakt stijfheid en onzekerheid, iets wat ze nooit eerder heeft ervaren. “Ik hoop wel dat de medicijnen de klachten gaan verminderen, vanwege die stijfheid.
Die heb ik nooit gehad, ik was altijd heel lenig. Daar word ik een beetje onzeker van. Ik hoop dat die onzekerheid weggaat.”
Toch probeert ze positief te blijven over de toekomst. Joke benadrukt dat er verschillende vormen van parkinson bestaan en dat zij volgens haar eigen inschatting niet de zwaarste variant heeft. “Dat is hoopgevend, ik blijf positief,” zegt ze hoopvol.
Ondanks haar klachten en onzekerheid blijft ze vertrouwen houden in de werking van haar medicijnen en in de mogelijkheid om met de ziekte oud te worden. “Nou, je kunt er oud mee worden hoor. Ik ben natuurlijk al oud, ik word eerdaags 81 jaar. Ik wacht gewoon af wat de toekomst brengt.”
Het leven na Koos Alberts
Joke Alberts heeft de afgelopen jaren al het nodige meegemaakt. In 2018 verloor zij haar echtgenoot Koos Alberts, die op 71-jarige leeftijd overleed. Koos, wiens officiële naam Koos Krommenhoek was, werd tijdens zijn carrière een fenomeen in de Nederlandse muziekwereld.
Met hits als Ik verscheurde je foto en Zijn het je ogen wist hij in de jaren tachtig een groot publiek aan zich te binden. Sinds 1987 trad Koos op in een rolstoel, nadat hij op de terugweg van een optreden door vermoeidheid tegen een boom was gereden en een dwarslaesie opliep.
Het verlies van Koos was voor Joke een ingrijpende gebeurtenis. Desondanks vond ze de kracht om door te gaan met haar leven, gesteund door haar positieve instelling.
Nu ze zelf te maken krijgt met een ernstige diagnose, grijpt ze terug op dezelfde veerkracht die ze ook tijdens haar huwelijk en na het ongeluk van Koos toonde.
Kracht en hoop voor de toekomst
Joke Alberts geeft aan dat zij zich geen grote zorgen maakt over de toekomst. Ze vertrouwt erop dat de medicijnen hun werk zullen doen en dat ze ondanks haar ziekte nog mooie jaren tegemoet kan gaan.
Haar grootste wens is dat de onzekerheid, veroorzaakt door de stijfheid en de nieuwe lichamelijke beperkingen, zal verdwijnen. Haar positieve kijk op het leven blijft onaangetast, zelfs nu ze dagelijks geconfronteerd wordt met de gevolgen van parkinson.
Met haar tachtig jaar is Joke vastbesloten om het beste te maken van elke dag. Ze beseft dat het leven met parkinson uitdagingen met zich meebrengt, maar haar optimisme en doorzettingsvermogen geven haar de kracht om vooruit te kijken.
Joke wacht rustig af wat de toekomst brengt en hoopt dat haar klachten beheersbaar blijven. Haar verhaal is er één van doorzettingsvermogen, hoop en een onverminderde levenslust, ondanks de grote zorgen die gepaard gaan met haar diagnose.
