Het leven van Joke Alberts, de weduwe van de legendarische volkszanger Koos Alberts, wordt de laatste tijd gekenmerkt door veranderingen die haar dagelijks bezighouden. Ondanks haar bekende opgewekte karakter merkt ze dat niet alles meer vanzelf gaat zoals voorheen.
In gesprekken met bekenden klinkt soms de vraag: waar komen die veranderingen vandaan?
De afgelopen weken merkte Joke dat haar lichaam zich anders gedroeg dan ze gewend was. Stijfheid en lichte trillingen maakten haar onzeker, terwijl ze altijd bekendstond om haar lenigheid en positieve instelling. Naar eigen zeggen zag ze er, ondanks alles, nog altijd fit uit, maar ze voelde zich toch anders dan voorheen.
Dit gevoel leidde tot een bezoek aan de arts en uiteindelijk tot een medisch onderzoek.
Diagnose parkinson na weken van onzekerheid
Enkele weken geleden kreeg Joke Alberts te horen dat ze parkinson heeft. De bevestiging van de diagnose kwam niet helemaal als een verrassing, vertelt ze in een interview met het weekblad Weekend. “Ik had zelf al een beetje het idee dat ik het had,” legt Joke uit.
“Ik werd steeds stijver en een beetje bibberig. Het begon ermee dat ik dacht: ‘Wat heb ik nou? Hoe kan het nou dat ik zo stijf en een beetje bibberig ben? Ik zal toch geen parkinson hebben?! Dat bleek dus wel zo te zijn.”
Hoewel het nieuws voor haar omgeving schokkend was, bleef Joke zelf opmerkelijk nuchter onder de uitslag. “Ik verwachtte het al, dus ik was er niet zo van geschrokken. Andere mensen die het nu van me horen, schrikken er natuurlijk wel van.
Ik zie er nog fit uit. Maar ik voel me niet meer zo fit, door die parkinson. Dat blijkt die ziekte te veroorzaken.”
Positief blijven ondanks de ziekte
Joke Alberts benadrukt dat haar positieve kijk op het leven haar helpt om met de situatie om te gaan. Ze vergelijkt haar huidige houding met die na het ongeluk van haar man Koos, waarbij ze zich destijds ook niet liet neerhalen door tegenslag.
LEES OOK:Christiaan Bauer en vriendin Rosalie komen samen met opvallende bekentenis
“Ik ben altijd positief, ik ben een heel positief mens. Hetzelfde had ik nadat Koos zijn ongeluk kreeg: je neemt het op de koop toe. Het is niet anders en je moet het ermee doen.
Je kunt achter de geraniums gaan zitten of in de put, maar dat helpt je allemaal niet,” aldus Joke in het interview.
Op de vraag wat de diagnose voor haar toekomst betekent, laat Joke blijken dat ze zich niet te veel zorgen wil maken. “Nou, je kunt er oud mee worden hoor. Ik ben natuurlijk al oud, ik word eerdaags 81 jaar.
Ik wacht gewoon af wat de toekomst brengt. Er zijn verschillende soorten van parkinson en volgens mij heb ik niet de ernstigste soort. Dat is hoopgevend, ik blijf positief.”
Onzekerheid door fysieke klachten
Hoewel Joke haar opgewektheid behoudt, ervaart ze wel onzekerheid door de fysieke klachten die de ziekte met zich meebrengt. Vooral de stijfheid, die haar nooit eerder parten speelde, zorgt ervoor dat ze zich soms onzeker voelt.
“Ik hoop wel dat de medicijnen de klachten gaan verminderen, vanwege die stijfheid. Die heb ik nooit gehad, ik was altijd heel lenig. Daar word ik een beetje onzeker van. Ik hoop dat die onzekerheid weggaat.”
Herinneringen aan Koos Alberts
De diagnose van Joke roept bij velen ook herinneringen op aan haar man, de bekende volkszanger Koos Alberts. Koos, die eigenlijk Koos Krommenhoek heette, overleed op 28 september 2018 op 71-jarige leeftijd. In de jaren tachtig brak hij door met hits als Ik verscheurde je foto en Zijn het je ogen.
Zijn carrière kreeg een andere wending nadat hij in 1987 op de terugweg van een optreden, door vermoeidheid, tegen een boom reed en een dwarslaesie opliep. Sindsdien trad hij op in een rolstoel, maar hij bleef geliefd bij zijn publiek tot aan zijn overlijden.
Vooruitkijken met vertrouwen
Joke Alberts laat weten dat ze vertrouwen houdt in de toekomst en zich niet laat tegenhouden door haar diagnose. Ze hoopt dat de voorgeschreven medicijnen haar klachten zullen verminderen, vooral de stijfheid die haar parten speelt.
Ondanks de impact van de ziekte, blijft haar levenshouding onveranderd: positief en veerkrachtig, zoals ze altijd is geweest. “Ik blijf positief,” zegt ze, kijkend naar wat de toekomst haar nog zal brengen, en vertrouwend op de steun van haar omgeving en de medische zorg die ze ontvangt.
