Het zoeken naar een leesbril behoort voor velen tot de dagelijkse frustraties, en Jet de Nijs is daarop geen uitzondering. Al jaren worstelt ze met het steeds opnieuw kwijtraken van haar bril, een probleem dat niet alleen praktisch ongemak met zich meebrengt, maar nu ook een onverwacht emotioneel tintje krijgt.
Jet de Nijs, inmiddels 57 jaar oud, deelt regelmatig haar dagelijkse beslommeringen via sociale media. Tussen de berichten door komt haar liefde voor haar overleden man Rob de Nijs vaak naar voren. Vooral de kleine, alledaagse zaken herinneren haar aan hem, zo blijkt uit haar recente onthulling op Instagram.
Het blijkt dat niet alleen Jet moeite had met het bijhouden van haar brillen, maar dat Rob juist bekendstond om zijn uitgebreide collectie monturen, ieder passend bij een ander moment of stemming.
Het eeuwige brillenprobleem
Volgens Jet is het zoeken naar haar leesbril inmiddels een vast onderdeel van haar routine. ‘Ik grijp altijd mis, want er liggen overal brilletjes, behalve op de plek waar ik ze nodig heb,’ schrijft ze met een vleugje zelfspot op Instagram.
Soms vindt ze er weer eentje terug, alleen om te ontdekken dat ze er per ongeluk bovenop is gaan zitten. Met het ouder worden worden de kleine lettertjes steeds lastiger te lezen, wat haar motiveerde om een structurele oplossing te zoeken.
Contactlenzen bleken voor haar niet geschikt, waardoor ze toch weer bij een bril uitkwam. Maar in plaats van een nieuw montuur te kopen, zocht Jet het dichter bij huis. De zoektocht bracht haar bij de brillencollectie van Rob, die na zijn overlijden was achtergebleven.
Daar trof ze niet alleen een praktische oplossing, maar ook een onverwacht waardevolle herinnering aan haar man.
Een bijzondere vondst
Rob de Nijs had tijdens zijn leven een passie voor brillen. Jet omschrijft het als volgt: ‘Rob had brillen. Veel brillen. Voor iedere stijl wel één, want hij hield ervan.’ Deze verzameling bleek nu een bron van troost.
Tussen de verschillende monturen vond Jet een exemplaar dat haar bijzonder aansprak. Door nieuwe glazen op sterkte in het oude montuur te laten plaatsen, kon ze de bril van Rob nu zelf gaan dragen.
Het idee dat ze niet letterlijk door de glazen van haar overleden man kijkt, maar wel een deel van hem bij zich draagt, geeft Jet naar eigen zeggen een warm gevoel. ‘Er zitten nu natuurlijk andere glazen in, dus ik kijk niet letterlijk door zijn glazen.
Wel draag ik een bril die van hem was en dat voelt heel fijn. Alsof er iets van hem met me meekijkt,’ vertelt ze openhartig in haar bericht.
Een liefdevol gebaar
De keuze om juist deze bril te dragen is voor Jet meer dan een praktische oplossing. Het is ook een manier om Rob dichtbij te houden in het dagelijks leven.
Ze sluit haar bericht af met een knipoog die zowel liefdevol als lichtvoetig is: ‘Hij zit niet alleen in mijn hart, maar nu ook op mijn neus. Nou ja… zijn bril dan.’ Daarmee onderstreept ze op ontroerende wijze hoe kleine voorwerpen een grote emotionele waarde kunnen krijgen na het verlies van een dierbare.
Jarenlang was Jet de steun en toeverlaat van Rob, die kampte met gezondheidsproblemen. In die periode stelde ze zichzelf vaak op de tweede plaats, altijd zorgend voor haar man. Nu, na zijn overlijden, zoekt ze haar eigen weg, maar blijft Rob op onverwachte momenten een rol spelen in haar leven.
Het dragen van zijn bril is daar een mooi voorbeeld van: een tastbare herinnering aan hun gezamenlijke verleden en een bron van kracht voor de toekomst.
