Je merkt dat sommige televisieprogramma’s bij hun terugkeer meteen veel losmaken. Dat geldt ook voor The Voice of Holland, dat na vier jaar afwezigheid weer op de buis verscheen.
De reacties liepen breed uiteen, maar de meest uitgesproken woorden kwamen zonder twijfel van Gordon. Hij besloot op Facebook een uitgebreide recensie te plaatsen en daarin spaarde hij niemand. Je leest hoe zijn analyse uitpakt en waarom zijn woorden opnieuw veel discussie veroorzaken binnen de televisiewereld.
Een terugkeer die volgens Gordon weinig glans had
Gordon beschreef zonder terughoudendheid wat hij voelde toen hij de eerste aflevering zag. Hij gaf aan dat hij lange tijd geen talentenjachten meer had gekeken. Zijn eigen deelname aan verschillende formats zorgde bij hem voor verzadiging. Toch schakelde hij in, omdat de terugkeer van The Voice veel aandacht trok. Gordon schreef: “Na een afwezigheid van vier jaar door allerlei schandalen keerde gisteravond The Voice of Holland weer terug.”
Hij vervolgde dat zijn eerste indruk niet positief was. Volgens hem miste de show iets van de grandeur die eerdere edities wel hadden. “Het concept blijft goud, maar zelfs in de leader was de glans eraf gehaald, alsof de rode kleuren dof waren gemaakt en zelfs de stoelen een hoog IKEA-gehalte hadden.” Je voelt in zijn woorden dat de teleurstelling diep zit. Hij verwachtte vuurwerk, maar vond vooral een matte presentatie terug.
Commentaar op de styling van de coaches
Gordon staat bekend om zijn scherpe stijlgevoel en dat liet hij opnieuw blijken. Hij vroeg zich openlijk af waarom de visuele uitstraling zo was afgezwakt. “Waar was de glamour? Ik miste Martijn en Wendy ineens, altijd onberispelijk gekleed en Martijn vaak in prachtige kostuums of smoking”, schreef hij.
Volgens hem sloot de kledingstijl van de nieuwe presentatievorm nauwelijks aan bij de uitstraling die The Voice volgens hem hoort te hebben. Hij vroeg zich af of deze eenvoudige looks een bewuste keuze waren. “Was dit een opdracht van de productie? Less is more?” Hij benoemde dat jureren draait om talent beoordelen, maar benadrukte dat kijkers ook de stijl van de coaches wekenlang zien.
Kritiek op presentatie en interviews
Gordon keek ook kritisch naar de manier waarop het programma werd gepresenteerd. Vooral de rol van Edson da Graça viel hem op. “Edson interviewde de kandidaten alsof hij Nieuwsuur presenteerde, geen greintje humor of grap en dat voor een comedian??” Die zin deelt veel van de frustratie die Gordon voelde. Hij miste luchtigheid en spontaniteit.
Gelukkig zag hij één lichtpuntje. Hij schreef: “Gelukkig was er de prachtige stem van Martijn Krabbè om de boel te redden als voice-over, de enige echte Voice dus van de avond en die is nog lang niet over!” De terugkeer van Martijn als verteller gaf hem een stukje nostalgisch vertrouwen.
De kandidaten vielen volgens hem tegen
Waar kijkers vaak vooral letten op talent, vond Gordon juist daarin een groot gemis. Hij omschreef de selectie als onsamenhangend. “Het was een allegaartje van dertien-in-een-dozijn mensen die ze bij elkaar hebben gesprokkeld in het afgelopen jaar.” Hij vond het zonde dat een nieuwe start geen knallende auditie opleverde.
Hij concludeerde: “Dit belooft dus niet veel goeds voor de rest van de serie.” Met die zin maakte hij de spanning rondom het nieuwe seizoen nog groter, omdat veel mensen juist willen weten of de show zich weet te herstellen.
Vergelijking met het eerste seizoen
De presentator keek met weemoed terug naar het begin van The Voice. Hij memoreerde de impact van Ben Saunders. “Ik denk met weemoed aan het eerste seizoen met de werkelijk grandioze Ben Saunders: een stem door merg en been, in al zijn facetten, een ruwe diamant.” Je merkt dat Gordon het oorspronkelijke idee van het programma nog altijd bewondert.
Van The Voice naar Vrienden van Amstel Live
Omdat de aflevering hem weinig kon bekoren, besloot hij te zappen. Hij schreef dat hij terechtkwam in Vrienden van Amstel Live en daar direct midden in een optreden viel. Hij noemde Claude en Meau en vond dat vooral Davina Michelle en Flemming sterk presteerden. Hij gaf toe dat hun optreden hem eraan herinnerde dat niet iedereen geschikt is voor een leven op het podium.
Zijn eindconclusie blijft hard
Hij sloot zijn recensie af met een scherpe vergelijking die inmiddels volop wordt gedeeld. “Het is als een Magnum zonder chocola. Lekker, maar je mist de chocola!” Daarmee vat hij precies samen wat hij vindt: de basis klopt, maar de magie ontbreekt.
Andere media reageren milder
Veel landelijke media bekeken de aflevering positiever. De Volkskrant noemde de terugkeer “zoetsappig en bij vlagen redelijk saai feelgoodcarnaval”, maar vond het tegelijk passend voor de koers van RTL. NRC zag vooral veel herkenbare elementen. Volgens hen was het “heel gemoedelijk, heel warm, heel knus, heel veilig.”
De Telegraaf was enthousiast en noemde het “heerlijke televisie die smaakt naar meer”. Het AD vond dat het format nog steeds staat “als een huis”, vooral tijdens de Blinds. Deze variatie aan meningen maakt dat de show opnieuw tot gespreksonderwerp is geworden.
