Je ziet aan alles dat Emma Kok zich momenteel in een bijzondere fase van haar leven bevindt. Ze straalt rust uit, maar ook vastberadenheid. De afgelopen jaren waren intens en vormend.

Ze leerde omgaan met tegenslagen, onzekerheid en momenten waarop vertrouwen ver te zoeken was. Toch staat ze er nu anders in. Zonder grootse aankondiging keerde ze onlangs terug naar een plek die voor haar veel betekenis draagt. Niet om te herhalen wat was, maar om iets af te sluiten en ruimte te maken voor groei.
Verandering die je niet meteen ziet
Wie Emma al langer volgt, merkt dat haar houding is veranderd. Ze lijkt milder voor zichzelf en bewuster van wat ze nodig heeft. Dat komt niet uit het niets. Jarenlang droeg ze ervaringen met zich mee die haar kijk op mensen beïnvloedden. Pesterijen en onbegrip lieten sporen na. Daardoor raakte ze het vertrouwen in anderen deels kwijt. Die periode ligt niet achter haar, maar vormt wel de basis voor de keuzes die ze nu maakt. Ze voelt dat ze niet langer alleen wil overleven, maar ook wil leven.
Kleine stappen met grote betekenis
Emma vertelt dat ze steeds beter leert luisteren naar haar gevoel. Ze wil niet meer vluchten voor ongemak, maar het aankijken. Dat proces verloopt stap voor stap. Soms zijn het gesprekken, soms momenten van stilte. En soms zijn het symbolische handelingen die meer zeggen dan woorden. Ze koos ervoor om iets te doen wat haar confronteert met haar verleden, maar haar tegelijk kracht geeft. Die keuze voelde spannend, maar noodzakelijk. Het ging niet om aandacht, maar om eerlijk zijn tegenover zichzelf.
De boodschap die onder haar huid kruipt
Pas later wordt duidelijk wat Emma precies deed. Ze keerde terug naar dezelfde tattooshop waar haar allereerste tattoo werd gezet. Die plek herinnert haar aan een tijd waarin ze zich klein voelde. Boven haar sonde liet ze destijds “Never Lose Hope” tatoeëren. Dat was haar houvast in moeilijke dagen. Nu koos ze opnieuw voor inkt, maar met een andere intentie. Niet om overeind te blijven, maar om zichzelf toe te spreken met liefde. Ze liet meerdere nieuwe tattoos zetten, elk met een persoonlijke boodschap.

Leren zachter te zijn voor jezelf
Op haar onderarm staat nu het woord “FLY”. Dat staat voor First Love Yourself. Emma legt uit dat ze zichzelf eraan wil herinneren dat zelfliefde geen luxe is. Het is een noodzaak. Ze zegt letterlijk: “Ik mag best wat vaker van mezelf houden en wat beter over mezelf praten. Dat is de boodschap”. Daarnaast liet ze op haar romp een subtiele constellatie van sterretjes zetten. Die sterren staan voor richting en vertrouwen. Het zijn geen versieringen, maar innerlijke ankers.
Meer dan alleen uiterlijke verandering
De tattoos markeren een nieuwe houding, maar ze staan niet op zichzelf. Ook op andere vlakken kiest Emma bewuster. Ze geeft zichzelf ruimte om gelukkig te zijn, zonder schuldgevoel. Dat zie je ook terug in haar persoonlijke leven. Ze staat weer open voor verbinding. Niet vanuit behoefte, maar vanuit balans. Ze voelt zich sterker dan voorheen en durft opnieuw te bouwen aan vertrouwen. Dat geldt voor vriendschappen, werk en liefde.

Liefde die past bij deze fase
In oktober 2025 werd bekend dat Emma opnieuw verliefd is. Na een eerdere relatie met Frans Bauer jr. vond ze het geluk bij Jort Knoops. De zeven jaar oudere basisschoolleraar brengt rust in haar leven. Ze vertelt dat alles tussen hen klopt. Ze ontmoetten elkaar na een optreden in Breda en hielden contact via Instagram. Wat begon als iets luchtigs, groeide al snel uit tot iets stevigs.
Ruimte om vooruit te kijken
Deze relatie past bij haar huidige leven. Het intensieve reizen met het orkest van André Rieu ligt achter haar. Ze werkt nu alleen nog in Nederland. Daardoor is er meer tijd voor het dagelijks leven. Voor samenzijn, maar ook voor zichzelf. Jort heeft een drukke baan, maar ze maken bewust ruimte voor elkaar. Als het kan, zal hij haar ook vergezellen tijdens haar theatertour die binnenkort start.

Een fase van bewuste keuzes
Alles wijst erop dat Emma een nieuw hoofdstuk schrijft. Niet door haar verleden te ontkennen, maar door het te erkennen. De tattoos, de liefde en haar keuzes vertellen hetzelfde verhaal. Ze kiest voor zelfrespect en groei. Haar verhaal laat zien dat herstel niet altijd luid is. Soms zit het in stilte, in symbolen en in liefde voor wie je bent.










