Je volgt hun relatie al jaren en hebt gezien hoe Bibi Breijman en Waylon samen groeiden als stel en als gezin. Na hoogtepunten, tegenslagen en drie kinderen samen naderen ze een bijzondere mijlpaal. Volgend jaar zijn ze tien jaar samen.
Dat jubileum zorgt automatisch voor reflectie. Wat betekent die periode voor hen en komt er misschien alsnog een huwelijk aan? Tijdens hun rol als gastredacteur bij Flair spreken ze openhartig over hun toekomst. Je merkt dat er rust is gekomen in hun relatie. Ze zijn niet meer bezig met bewijzen. Ze lijken vooral te genieten van wat ze samen hebben opgebouwd. Toch hangt er een vraag in de lucht die bij veel fans leeft. Wordt het na tien jaar tijd voor een officiële bruiloft?
Trouwen als symbool of gewoon een mooie dag
Waylon kijkt er nuchter naar. Hij beseft dat tien jaar samen een bijzonder moment is. “We zijn volgend jaar tien jaar samen”, merkt Waylon op. Hij denkt hardop na over een ceremonie. “Trouwen? Nou, misschien is het leuk om een dag te hebben om te vieren, herinneringen centraal te stellen, dat vind ik leuk. Gewoon een keer op een maandagochtend die handtekening en dan vragen we Dirk Zeelenberg.”
Je hoort dat hij het luchtig bedoelt. Voor hem is een huwelijk geen noodzakelijke stap om hun liefde te bevestigen. “Trouwen is geen must, het zou ook niet echt iets toevoegen aan wie wij zijn en of we het leuk hebben met de kinderen. Maar het kan wel een leuke dag worden. Niks mis met een beetje traditioneel.” Het klinkt alsof het idee vooral draait om samen vieren, niet om formaliteiten.
De symboliek is er al
Bibi staat er iets romantischer in. Ze geeft toe dat het idee haar wel aanspreekt. “We zijn er niet mee bezig, maar als je het mij nu vraagt, denk ik dat het me wel leuk lijkt.” Ze benadrukt dat hun zaken juridisch al goed geregeld zijn. Ze zijn geregistreerd partners. Daarmee is de basis gelegd.
Toch heeft hun liefde al een tastbaar symbool. “We hebben die dag een ring laten maken met een leuk familiewapentje met de letters W en B in elkaar getekend, met een T en een C erbij.” Die ring staat voor hun gezin en hun verbondenheid. Toch sluit ze een feestelijke trouwdag niet uit. “Maar een leuk feestje en dan trouwen? Ja!” Je voelt dat het haar wel iets lijkt om hun verhaal nog eens groots te vieren.
De vraag naar een vierde kindje
Naast trouwplannen komt ook de vraag naar gezinsuitbreiding voorbij. Hebben Bibi en Waylon nog ruimte in hun leven voor een vierde kindje? Bibi reageert eerlijk. “Ik denk niet dat ik dat mijn omgeving zou willen aandoen.” Toch laat ze de deur niet volledig dicht. Ze voegt eraan toe dat ze ooit graag kleinkinderen wil. Daarmee kijkt ze al vooruit naar een volgende generatie.
Achter die beslissing schuilt een zwaar hoofdstuk. Bibi vertelt open over haar zwangerschappen. “Ik ben drie keer zwanger geweest en elke keer had ik last van een ernstige zwangerschapsaandoening: Hyperemesis Gravidarum, HG.” Ze legt uit hoe ziek ze was tijdens die periodes. “Ik was heel ziek, maar dacht dat het erbij hoorde, misselijk zijn en overgeven.”
Een gevaarlijke aandoening die meer aandacht verdient
Bibi wil duidelijk maken dat HG geen gewone zwangerschapsmisselijkheid is. “Maar HG kan levensgevaarlijk zijn en zelfs leiden tot miskramen en blijvende schade voor moeder en kind.” Door haar verhaal te delen, wil ze bewustzijn creëren. “Vandaar dat ik het belangrijk vind om dit bespreekbaar te maken; elke vrouw heeft recht op medische hulp.”
Je merkt dat dit onderwerp haar raakt. Het gaat niet alleen om haar eigen ervaringen. Het gaat ook om andere vrouwen die zich misschien niet serieus genomen voelen. Door er open over te spreken, doorbreekt ze het taboe. Dat maakt haar verhaal krachtig en persoonlijk tegelijk.
Waylon over vaderschap en familiebanden
Waylon kijkt iets anders naar een mogelijke uitbreiding van het gezin. Voor hem staat het geluk van Bibi voorop. “Het maakt mij niet uit. Als Bibi nog een kindje wil, vind ik dat ergens ook wel mooi.” Hij vertelt ook over zijn zoon Dylan uit een eerdere relatie. Dylan is inmiddels 24 en nog altijd nauw betrokken bij het gezin.
“Hij is hier regelmatig, gaat als het zo uitkomt ook mee op vakanties. Soms ga ik samen met hem wat doen. Zo zijn we met z’n tweeën naar Amerika geweest.” Je hoort trots in zijn stem. Het laat zien dat zijn rol als vader niet ophoudt bij jonge kinderen. De band met Dylan is stevig en volwassen.
Een liefde die meegroeit
Wat je vooral voelt in hun verhaal, is dat hun relatie volwassen is geworden. Ze hebben samen stormen doorstaan. Ze hebben samen kinderen gekregen. Ze hebben geleerd om elkaar ruimte te geven. Het idee van trouwen hangt niet samen met druk van buitenaf. Het is een optie, geen verplichting.
Tien jaar liefde betekent voor hen vooral samen terugkijken en vooruitdenken. Misschien komt er een handtekening op een maandagochtend. Misschien komt er een groot feest. Misschien blijft het bij hun symbolische ring. Wat vaststaat, is dat ze elkaar nog altijd kiezen. Dat maakt elke ceremonie eigenlijk bijzaak.
