De blind auditions van The voice of Holland zorgen opnieuw voor kippenvelmomenten. Je ziet hoe talenten alles geven om een plek in de volgende ronde te bemachtigen. Toch is het niet alleen techniek of bereik dat indruk maakt.
Soms is het het verhaal achter de stem dat de doorslag geeft. De 21 jarige Nicole Laurore uit Rotterdam bewijst dat op indrukwekkende wijze. Ze raakt niet alleen de zaal, maar ook de coaches tot in het hart. Je voelt vanaf het eerste moment dat dit geen doorsnee auditie wordt. Nicole stapt het podium op met meer dan alleen ambitie. Ze draagt een verleden met zich mee dat haar muziek een extra lading geeft.
Een auditie met steun van thuis
Nicole staat niet alleen in de studio. Haar moeder en vriendinnen zitten in het publiek voor morele steun. Dat geeft haar zichtbaar kracht. Ze heeft al wat podiumervaring opgedaan. “In Florida heb ik gestudeerd en daar zat ik in een muziekgroep”, vertelt ze aan presentatrice Chantal Janzen.
In het dagelijks leven werkt Nicole als psycholoog. Ze begeleidt kinderen en probeert hen te helpen bij hun eigen uitdagingen. Die combinatie van muziek en zorg zegt veel over wie ze is. Ze weet hoe belangrijk een luisterend oor kan zijn. Misschien is dat ook waarom haar verhaal zo diep binnenkomt.
Een jeugd getekend door verlies
Voor haar auditie deelt Nicole een persoonlijk hoofdstuk uit haar leven. “Ik ben nu enig kind, maar dat is niet altijd zo geweest. Ik ben geboren als tweeling.” Die woorden zetten meteen de toon. Als zesjarige was ze met haar zus in Haïti bij familie toen een zware aardbeving het land trof.
“Ik heb het wel overleefd en zij helaas niet.” Ze herinnert zich het moment nog scherp. “Ik weet nog dat ik naar boven keek en dat het dak viel.” Haar zus bevond zich in het gebouw dat instortte en overleefde de ramp niet. Voor haar moeder was het verlies ondraaglijk. Toch staat ze vandaag nog altijd naast haar dochter. “Zij is er nog steeds, dus wij gaan verder”, zegt haar moeder strijdlustig.
Je merkt hoe zwaar deze herinnering nog weegt. Nicole leeft met het gevoel dat ze niet alleen voor zichzelf, maar ook voor haar zus verdergaat. Haar moeder vertelde haar ooit over een droom waarin haar overleden zus Kim zou hebben gezegd dat ze al haar talent aan Nicole had doorgegeven. Die gedachte draagt ze sindsdien bij zich.
Muziek als houvast
Met dat verhaal in haar hart betreedt Nicole het podium. Ze zingt het nummer I’m Tired. Vanaf de eerste noten is duidelijk dat ze niet alleen zingt, maar vertelt. Na twee zinnen drukken Willie Wartaal en Dinand Woesthoff al op hun knop. Even later volgen Suzan Rikkerink en Freek Rikkerink. Ook Ilse DeLange draait haar stoel.
Vier stoelen draaien. Dat moment alleen al is indrukwekkend. Toch gaat het niet om de knop, maar om wat er gebeurt tijdens en na haar optreden. De zaal reageert met een staande ovatie. Dinand blijft staan en zegt: “Ik wil gewoon blijven staan. Wat ontzettend goed dat je er bent.”
Hij vraagt waarom ze juist dit nummer koos. Nicole antwoordt: “Ik heb gevoel dat muziek je heel veel sterkte geeft in het leven. Dit is echt zo’n liedje dat mij veel sterkte geeft.” Die woorden maken duidelijk dat dit optreden meer was dan een auditie.
Coaches zichtbaar geraakt
Ilse spreekt haar verwachting uit. “Ik hoop dat wij jou over een paar jaar overal in Nederland gaan horen zingen.” Freek complimenteert haar controle en technische beheersing. Suzan geeft toe dat ze vaak twee zinnen nodig heeft om te beoordelen of iets echt mooi is. “Ik heb altijd even twee zinnen nodig om te luisteren of het echt mooi is.” Dit keer was ze direct overtuigd. “Het verhaal kwam van het begin tot het einde over. Dat vind ik heel knap.”
Toch is het vooral Nicoles persoonlijke geschiedenis die Suzan diep raakt. “Soms maak je ook dingen mee in het leven die niet leuk zijn en dan is muziek een houvast”, zegt ze zichtbaar geëmotioneerd. “Het is mooi dat muziek er is.” Je ziet hoe haar stem breekt. Het is een zeldzaam eerlijk moment op televisie.
Een keuze uit het hart
Met vier coaches die haar willen, staat Nicole voor een lastige keuze. Ze heeft de luxe om te kiezen, maar ook de druk om het juiste team te selecteren. Uiteindelijk volgt ze haar gevoel. Ze kiest voor Suzan en Freek als haar coaches.
Die keuze voelt logisch. Suzan was zichtbaar geraakt door haar verhaal en haar interpretatie. Je merkt dat Nicole zoekt naar een plek waar ze niet alleen muzikaal, maar ook persoonlijk kan groeien.
Deze blind audition bewijst opnieuw waarom The voice of Holland nog altijd kan verrassen. Het draait niet alleen om hoge noten of spectaculaire uithalen. Het draait om echtheid. Om verhalen die je raken. Nicole Laurore laat zien dat muziek kracht kan geven, zelfs na het zwaarste verlies.
