De laatste twee afleveringen van Lil Kleine: Geen Rem zorgen voor veel opschudding. In de documentaire laat Jorik Scholten, beter bekend als Lil Kleine, een uiterst kwetsbare kant van zichzelf zien. Wat begint als een ogenschijnlijk luchtige vraag over zijn zoontje Lío, eindigt in een bekentenis die je niet onberoerd laat.
De rapper spreekt openlijk over het ontbreken van contact met zijn kind. Je ziet een vader die zichtbaar worstelt met zijn eigen rol.
In de docu hoor je de vraag: “Hoe gaat het met Lío?” Jorik reageert eerst zoals hij dat naar eigen zeggen vaker doet. “Ja, goed… Ik zeg vaak gewoon tegen mensen: ‘Ja man, heel goed. Ik zie hem elke dag. Het gaat goed.'” Daarna volgt een moment van stilte en emotie. “Maar dat is niet de situatie. Hij herkent mij niet. Hij weet niet wie ik ben.” Die woorden komen hard binnen.
Een vader die zijn zoon niet ziet
De documentaire toont vooral het perspectief van Jorik. Hij vertelt hoe pijnlijk het voor hem is dat zijn zoon hem niet herkent. Volgens hem ziet hij Lío niet en is er geen contact. Dat gegeven vormt een rode draad in de laatste afleveringen. Je merkt dat het hem raakt. Hij geeft aan dat hij vaak droomt over zijn zoontje.
In die dromen praat Lío tegen hem. “Dan droom ik altijd dat hij praat. Hij praat niet… Ik hoop eigenlijk dat ik elke dag word gebeld met: ‘Hij heeft een eerste woordje gezegd’ of: ‘Hij praat.'” Die hoop klinkt kwetsbaar. Het laat zien dat hij het gemis voelt, ook al is de realiteit anders.
Reactie van Jaimie Vaes
Omdat in de documentaire alleen het verhaal van Lil Kleine wordt belicht, vroeg Shownieuws om een reactie van Jaimie Vaes, de moeder van Lío. Zij herkent zich niet in het beeld dat zou ontstaan. “Ik denk dat het grote misverstand echt is dat ik Lío weghoud bij Jorik. Maar dat is gewoon echt keihard gelul. Hij heeft zelfs geen contact opgenomen op Lío’s verjaardag.”
Met die woorden legt zij de verantwoordelijkheid bij Jorik. Volgens haar is er geen sprake van tegenwerking. Ze benadrukt dat de deur altijd openstaat. “Maar er wordt geen gehoor gegeven. Hij neemt geen contact op. Als Jorik zijn kindje zou willen zien, dan kan dat gewoon.” Dat is een duidelijke boodschap.
Verschillende perspectieven
In Geen Rem lijkt Jorik het probleem deels bij Jaimie neer te leggen. Hij zegt: “Dan heeft ze een nieuwe vriend. Ja, die jongen loopt naar hem toe en niet naar mij. Het is heel pijnlijk om te zeggen, maar zo is het wel.” Daarmee suggereert hij dat de band tussen hem en zijn zoon wordt beïnvloed door de situatie thuis.
Jaimie ziet dat anders. Zij stelt dat continuïteit belangrijk is voor een kind. Volgens haar kan het niet zo zijn dat Jorik Lío één keer in de twee jaar ophaalt voor een Instagram post en daarna weer verdwijnt. Ze zegt: “Het kan niet de bedoeling zijn dat Jorik hem één keer in de twee jaar ophaalt voor een Instagram-post en dan weer verdwijnt voor twee jaar. Daar begrijpt Lío helemaal niets van, daar is niemand mee geholpen.”
Verantwoordelijkheid en keuzes
De discussie raakt een gevoelig punt. Het gaat niet alleen om beeldvorming, maar om verantwoordelijkheid. Jaimie vindt dat Jorik wegloopt voor zijn rol als vader. “Omdat hij het misschien niet kan of moeilijk vindt. Maar goed, daar hebben Lío en ik geen boodschap aan natuurlijk.” Die uitspraak onderstreept hoe verschillend hun perspectieven zijn.
Tegelijkertijd toont de documentaire een man die worstelt met zijn verleden, zijn carrière en zijn privéleven. Lil Kleine kwam de afgelopen jaren meerdere keren in opspraak. Zijn comeback in de muziekwereld ging gepaard met persoonlijke reflectie. De relatie met zijn zoon vormt daarin een emotioneel hoofdstuk.
Publieke pijn achter gesloten deuren
Wat deze situatie extra ingewikkeld maakt, is dat alles zich deels in het openbaar afspeelt. Een documentaire bereikt een groot publiek. Reacties op sociale media volgen snel. Je ziet hoe persoonlijke kwesties onderwerp worden van publieke discussie. Dat legt extra druk op alle betrokkenen.
Jaimie noemt de documentaire een mooi verhaaltje dat om de werkelijkheid heen is gebouwd. Ze zegt: “Omdat hij niet gewoon wil zeggen dat hij er met de pet naar gooit en eigenlijk niet naar zijn kind omkijkt.” Die uitspraak is scherp en laat weinig ruimte voor nuance.
Een open wond
De laatste afleveringen van Geen Rem laten een open wond zien. Een vader die zegt dat zijn zoon hem niet herkent. Een moeder die stelt dat de verantwoordelijkheid bij hem ligt. Tussen die twee perspectieven staat een kind dat opgroeit zonder stabiel contact met beide ouders.
Wat de toekomst brengt, is onduidelijk. De deur staat volgens Jaimie open. De wens om zijn zoon te zien klinkt bij Jorik oprecht. Of woorden uiteindelijk worden omgezet in daden, zal moeten blijken. Voor nu blijft vooral het beeld hangen van een pijnlijke afstand tussen vader en zoon.
