Emma Kok staat op het punt om haar meest persoonlijke hoofdstuk met het publiek te delen. De 17-jarige zangeres uit Limburg vertelt openhartig over haar ziekte, haar verleden en haar angsten.
In gesprek met het ANP laat ze weten hoe belangrijk muziek voor haar is geworden. Ze zegt zonder aarzeling: “Ik weet niet wat ik zou moeten doen als ik zingen niet had ontdekt.” Die woorden vormen de kern van haar verhaal. Voor Emma is zingen geen hobby. Het is haar redding.
Je ziet een jonge artiest die ondanks haar kwetsbaarheid vol overtuiging haar dromen najaagt. Haar nieuwe theatertour, die maandag van start gaat, draait volledig om haar eigen levensverhaal. Ze kiest ervoor om zichzelf zonder masker te laten zien. Dat maakt deze tour anders dan alles wat ze eerder deed.
Een intieme theatertour vol persoonlijke verhalen
In haar nieuwe voorstelling neemt Emma het publiek mee vanaf haar geboorte tot het heden. Ze vertelt haar verhaal aan de hand van muziek. Tussen de nummers door leest ze fragmenten voor uit haar boek. Het doel is helder. Ze wil dat bezoekers de echte Emma leren kennen.
Ze noemt de tour intiem en persoonlijk. Het moet voelen alsof je even met haar in één ruimte zit, zonder afstand. De liedjes die ze kiest, hebben een diepe betekenis voor haar. Ze vormen de soundtrack van haar leven. Dat maakt de voorstelling kwetsbaar, maar ook krachtig.
Leven met gastroparese
Emma lijdt aan gastroparese, een ernstige vorm van maagverlamming. Door deze aandoening kan haar maag voedsel niet verwerken. Ze is daarom afhankelijk van sondevoeding. Ze vertelt: “Ik krijg 22 uur per dag sondevoeding. Dat is het grootste onderdeel van mijn leven.” Dat gegeven beïnvloedt haar dagelijks bestaan.
Ze legt uit dat er twee versies van haar zijn. “De gewone Emma is een onzeker 17-jarig meisje dat ‘struggelt’ met haar ziekte. En Emma Kok op het podium is zelfverzekerd en krachtig.” Dat contrast is groot. Muziek helpt haar door moeilijke momenten heen. “Het is mijn passie, mijn uitlaatklep. Als ik zing, voel ik me vrij.”
Onzekerheden in relaties
Haar ziekte brengt niet alleen fysieke uitdagingen met zich mee, maar ook emotionele onzekerheden. Emma geeft toe dat ze vaak bang is niet geaccepteerd te worden. “Ik was altijd bang niet geaccepteerd te worden.” Die angst speelt ook in relaties een rol.
Onlangs ging het uit tussen haar en haar vriend. Ze vertelt daar open over. Ondanks dat ze een relatie had, bleef die onzekerheid aanwezig. Zelfs kleine dingen kunnen haar bezighouden. Ze zegt dat ze wakker kan liggen van iets als een bruidstaart op haar bruiloft. Ze vraagt zich af wat ze ermee moet, omdat ze het niet kan eten.
Nog nooit gegeten
Emma heeft nog nooit iets gegeten. Ze weet niet wat ze mist, maar ze ruikt het wel. Ze benadrukt dat eten een groot onderdeel van het leven is. Mensen die kunnen eten, realiseren zich dat volgens haar vaak niet. Dat besef maakt haar soms verdrietig, maar ook bewust.
Door contact met anderen die dezelfde ziekte hebben, voelt ze zich minder alleen. Het delen van ervaringen helpt haar. Ze ziet dat ze niet de enige is die hiermee leeft. Dat geeft kracht en verbondenheid.
Een pijnlijk pestverleden
Ook haar pestverleden krijgt een plek in haar verhaal. Op de basisschool werd Emma buitengesloten en gepest. Ze had geen vriendinnen en wisselde uiteindelijk van school. Op de middelbare school stopte het pesten, maar de angst bleef. Ze ging dagelijks met spanning naar school.
Tijdens haar deelname aan The Voice Kids werd ze opener over haar ziekte en haar achtergrond. Dat moment betekende veel voor haar. Ze merkte dat eerlijkheid haar dichter bij mensen bracht. Sindsdien durft ze steeds meer haar verhaal te delen.
Vriendschap en muziek als houvast
Tijdens haar tour zingt Emma onder meer de nummers Jade en Scared of Love. Jade is vernoemd naar haar beste vriendin Jade Kops, die ongeneeslijk ziek is en bekend van het Instagramaccount Mijn leven met kanker. Hun band is bijzonder. Ze praten over ziek zijn, maar zijn ook gewoon twee tieners.
Emma vertelt dat ze elkaar vaak onbewust steunen. Dat maakt hun vriendschap sterk. Volgens haar zit er tijdens de voorstelling een liedje voor iedereen in. Haar boodschap is duidelijk. Ook al heb je iets, toch kun je je dromen najagen. Ze ziet zichzelf als het levende bewijs.
