Gerard Joling is terug op tv met een tweede seizoen van zijn realityserie Only Joling. En hoewel het programma vooral bekendstaat als vrolijke, ongefilterde televisie, blijkt terugkijken voor Gerard zelf soms best even slikken.
In een interview vertelt hij dat hij zich regelmatig verbaast over hoe hij overkomt, zeker in de vroege uurtjes. De zanger is inmiddels 64, draait al decennia mee in de showbizz en lijkt in alles precies te weten wat hij wil laten zien. Juist daarom is het opvallend hoe open hij is over de momenten dat hij zichzelf liever iets vriendelijker had gezien. Niet omdat hij zich schaamt, maar omdat het soms confronterend eerlijk is.
Ochtendhumeur op beeld
In Only Joling krijgt de kijker Gerard te zien zoals hij écht is, inclusief de momenten vóór die eerste kop koffie. En dat is, zoals hij zelf toegeeft, niet zijn beste versie. Hij wéét dat hij geen ochtendmens is, maar op beeld komt het harder binnen dan verwacht.
Hij noemt het terugkijken “best confronterend” en zegt dat hij soms schrikt van hoe kattig hij uit de hoek kan komen. Het is een kant die veel mensen van zichzelf herkennen, maar die je normaal niet terugziet op nationale televisie. Precies dát maakt het tegelijkertijd pijnlijk én herkenbaar.
Managers zijn wel wat gewend
Zijn managers Wino en Glenn lijken er een stuk minder onder de indruk van. Zij werken al langer met Gerard, kennen zijn buien en weten dat het vooral bij mopperen blijft. Waar Gerard zichzelf terugziet en denkt: oei, nemen zij het met een korrel zout.
Volgens Gerard hoort het een beetje bij zijn vaste ritueel: ’s morgens schelden en zeuren dat hij nergens zin in heeft, dan de auto in en gáán. En zodra hij eenmaal onderweg is, draait zijn energie vaak vanzelf bij. De dag begint stroef, maar eindigt meestal met vaart.
Waarom een tweede seizoen niet saai hoeft te zijn
Een tweede seizoen roept altijd dezelfde vraag op: hoe houd je het fris? Realityseries kunnen snel in herhaling vallen, zeker als het eerste seizoen juist zo goed werkte door spontane, onverwachte momenten. Gerard maakt zich daar opvallend weinig zorgen over.
Volgens hem gaat het eigenlijk vanzelf. Zodra hij met de camera’s op pad is, gebeurt er altijd wel iets. Optredens verlopen nooit identiek en de mensen om hem heen zorgen voor genoeg reuring. Dat maakt elke draaidag anders, zelfs als de agenda op papier hetzelfde lijkt.
Het succes verrast hem nog steeds
Dat Only Joling zulke goede cijfers haalt, vindt Gerard ergens toch bijzonder. Kijkers noemen het vaak “eerlijk” en “spontaan”, alsof ze stiekem even mogen meekijken in het dagelijks leven van iemand die ze al jaren kennen van het podium en tv.
Zelf ziet hij zijn eigen leven minder als spannend materiaal. Hij zegt dat hij het allemaal niet zo bijzonder vindt, maar dat hij er juist blij van wordt als anderen er plezier aan beleven. Die wisselwerking — mensen lachen, hij geniet mee — lijkt een belangrijke motor achter het programma.
Geen zin in nepdrama
Toch heeft Gerard wel degelijk getwijfeld of hij een vervolg wilde maken. Zijn grootste bezwaar: thuis vindt hij zichzelf naar eigen zeggen “best saai”. En als het te rustig is, ligt bij reality-tv het risico op de loer dat er situaties bedacht worden om de aflevering te vullen.
Dat is precies wat hij níet wil. Gerard benadrukt dat hij geen scènes in elkaar wil zetten of drama wil creëren voor de camera. Volgens hem prikken kijkers daar meteen doorheen, en dat is ook wat andere programma’s soms minder geloofwaardig maakt. Echt is echt, vindt hij.
De cast om hem heen doet ook mee
Een van de redenen dat het programma blijft werken, is dat Gerard niet in zijn eentje “leuk” hoeft te zijn. Zijn omgeving levert vanzelf verhalen op. Van familie en vrienden tot zijn managers: iedereen speelt een rol in de dagelijkse dynamiek die de camera’s volgen.
En dan is er ook nog Roos, zijn interieurverzorgster, die volgens Gerard “altijd wel wat heeft”. Zulke bijfiguren maken de serie luchtig en levendig, omdat het niet alleen draait om optredens en glamour, maar juist om de kleine, herkenbare chaos van alledag.
Vooruitblik: Curaçao en een paar kilo minder
Alsof een nieuw seizoen nog niet genoeg is, staat er ook een reis naar Curaçao op de planning. Gerard vertrekt binnenkort die kant op voor een eigen solo-show. Een mooie klus, met zon, publiek en een andere setting dan de gebruikelijke Nederlandse studio’s.
Voor hij gaat, wil hij naar eigen zeggen nog wel wat kilootjes kwijt. Het is een typisch Gerard-detail: eerlijk, een tikje nuchter en zonder er te zwaar aan te tillen. Het past bij de toon van de serie: niet gepolijst, maar gewoon zoals het is.
Wat vind jij: juist leuk of te eerlijk?
Het tweede seizoen van Only Joling lijkt opnieuw te leunen op hetzelfde recept: Gerard zonder filter, met alles erop en eraan. De ene kijker vindt dat verfrissend, de ander moet misschien even wennen aan hoe dichtbij het soms komt.
Ben jij iemand die dit soort eerlijke reality-tv juist waardeert, of vind je dat bekende Nederlanders ook best wat mogen afschermen? Laat het ons weten en praat mee via onze sociale media — we zijn benieuwd hoe jij naar Only Joling kijkt.
Bron: rtl.nl
