De terugkeer van The voice of Holland voelt voor jou als kijker meteen vertrouwd, maar het is de 76-jarige Humphrey Bacilio die de avond naar een compleet nieuw niveau tilt. Je merkt dat zijn auditie vanaf de eerste seconde een sfeer neerzet die lang blijft hangen.
De energie spat door de studio en het publiek reageert alsof er een complete concertbeleving ontstaat. De coaches kijken op, luisteren, voelen en erkennen binnen enkele tellen dat dit geen gewone auditie is. Humphrey brengt een geluid mee dat je al tijden hebt gemist en weet met zijn charisma een brug te slaan tussen nostalgie en pure podiumkracht. Zo’n optreden grijpt je vast, omdat het je herinnert aan de puurheid die dit format ooit zo bijzonder maakte.
De eerste noten veranderen de hele studio in een feest
Wanneer Humphrey de eerste klanken van I Got a Woman inzet, ontstaat er meteen een reactie die je zelden ziet bij een auditie. Zijn stem vult de ruimte, krachtig en warm, terwijl hij moeiteloos danst alsof de muziek door zijn hele lichaam stroomt. Je voelt dat zijn energie niet gespeeld is, maar voortkomt uit decennia aan levenservaring en liefde voor muziek. Willie Wartaal reageert het snelst en draait zijn stoel vol enthousiasme, terwijl hij met opgeheven handen roept dat iedereen naar de voetenwerk van Humphrey moet kijken. Het publiek volgt, klapt, lacht en geniet van een moment dat voelt alsof het spontaan is ontstaan tijdens een groot soulfeest.
Kort daarna draaien ook Suzan en Freek, die zichtbaar verrast zijn door de authenticiteit van Humphrey. Suzan fluistert naar Freek dat er een artiest staat die zichzelf niet hoeft te bewijzen, omdat zijn aanwezigheid genoeg zegt. Je merkt dat er op dat moment geen ruimte is voor twijfel. De auditie is groter dan het moment zelf en dat ervaart de hele zaal.
De coaches raken geïnspireerd door zijn energie en stem
Wanneer Ilse DeLange als derde draait, zie je dat zij volledig wordt meegesleept door de intensiteit van het optreden. Ze grapt dat hij “een vrouw mag hebben” en dat zij toevallig voor hem zit, maar je hoort in haar stem dat de boodschap uit oprechte bewondering komt. Ze benadrukt haar kippenvel en vertelt dat hij iets heeft losgemaakt wat niet vaak gebeurt tijdens audities. Haar energie verandert zichtbaar zodra Humphrey begint te zingen, alsof zijn verschijning haar dwingt om nog bewuster te luisteren.
Willie voegt daar een stuk pure emotie aan toe door te vertellen dat Humphreys stem hem raakt in zijn ziel. Hij deelt dat de muziek hem terugbrengt naar zijn jeugd en dat dit soort geluiden veel te weinig te horen zijn in het huidige Nederlandse muzieklandschap. Het voelt alsof hij een doorbraak wil forceren met Humphrey als frisse maar tegelijkertijd klassieke kracht. Je merkt dat hij niet alleen een teamlid zoekt, maar iemand die samen met hem een beweging kan creëren.
Freek ziet een artiest die al met één voet op een podium staat
Freek benoemt dat het voelde alsof hij naar een concert zat te kijken en dat gevoel deel jij als kijker waarschijnlijk volledig. Humphrey straalt de rust uit van iemand die al lange tijd weet wat hij doet en geen bevestiging meer nodig heeft om te weten dat hij een artiest is. Freek vertelt dat hij niet zomaar een auditant ziet, maar iemand die al midden in zijn carrière had kunnen staan als de omstandigheden anders waren geweest. Hij nodigt hem uit om een avontuur aan te gaan dat verder gaat dan één optreden.
Suzan vult dat gevoel direct aan met een compliment dat uit pure bewondering komt. Ze benadrukt dat zijn uitstraling op zijn leeftijd uitzonderlijk is en dat zijn manier van bewegen je alleen maar nieuwsgieriger maakt naar wat hij nog meer kan laten zien. De sfeer verandert op dat moment in een mantel van bewondering, alsof iedereen ziet dat er iets bijzonders aan de hand is.
De keuze van Humphrey maakt de avond compleet
Na alle lof en humor moet Humphrey een keuze maken, en dat doet hij met een glimlach die het publiek direct raakt. Hij sluit zich aan bij team Ilse, die zichtbaar geëmotioneerd reageert. Zijn keuze geeft haar een oprechte vreugde die je voelt tot in de huiskamer. Ze bedankt hem meerdere keren en straalt terwijl ze hem verwelkomt in haar team. Het moment voelt warm, persoonlijk en oprecht, alsof een puzzelstuk precies op zijn plek valt.
Ook na zijn vertrek blijft de studio in dezelfde sfeer hangen. Suzan fluistert nog een opmerking over zijn indrukwekkende uitstraling en danspasjes, iets wat je als kijker ongetwijfeld zelf ook hebt gedacht. Het optreden van Humphrey blijft nagezinderen, omdat het je herinnert aan de kracht van muziek en aan het talent dat ongeacht leeftijd of trends altijd op kan staan.
