Rachel Hazes heeft woensdag een flinke tik te verwerken gekregen in de rechtbank. In een civiele procedure tegen haar voormalige hartsvriendin Marieke van Beek vroeg ze om teruggave van 30.000 euro, maar de rechter vond het verhaal onvoldoende bewezen. De vordering werd daarom volledig afgewezen.

Rechtszaak draait om een envelop met contant geld
De kwestie voert terug naar begin 2016. Volgens Rachel Hazes zou zij op haar slaapkamer een envelop hebben klaargemaakt met 30.000 euro cash. Dat geld zou bestemd zijn geweest voor Klaas Otto, oprichter van motorclub No Surrender, die destijds exclusieve sieraden voor haar zou hebben geregeld.
Omdat Rachel naar eigen zeggen op dat moment “gebrouilleerd” was met Otto, zou ze Marieke van Beek hebben gevraagd om het geld te brengen. Afspraak: Van Beek mocht 6.000 euro houden als vooruitbetaling voor haar werk, en de overige 24.000 euro moest door naar Otto of diens compagnon.
Marieke van Beek ontkent al jaren
Waar Rachel stelt dat de envelop is overhandigd, houdt Marieke van Beek al die tijd voet bij stuk: zij zou het geld nooit hebben gekregen. En precies daar wringt het, want in een zaak als deze moet de eisende partij laten zien dat de gebeurtenis inderdaad heeft plaatsgevonden.
Het conflict werd daarmee een klassieke “jij zegt dit, ik zeg dat”-situatie, maar dan met een flink bedrag en een set opvallende namen eromheen. In de rechtbank gaat het uiteindelijk niet om aannames of reputaties, maar om wat aantoonbaar is.

Opvallende getuige: ex-vriend van Roxeanne
Om haar gelijk te onderbouwen, bracht Rachel Hazes een getuige mee die bij veel mensen een belletje doet rinkelen: Nick van Delft, de ex-partner van haar dochter Roxeanne Hazes. Hij verklaarde onder ede dat hij Rachel begin 2016 biljetten van 50 euro had zien tellen in haar slaapkamer.
Van Delft schatte het bedrag op minstens 25.000 euro. Volgens hem vertelde Rachel dat het geld bedoeld was voor de sieraden van Klaas Otto en dat ze het de volgende dag zou meenemen naar Marieke van Beek, op een kantoorlocatie in Mijdrecht.
Wel meegereden, maar niet gezien wat er gebeurde
De getuigenverklaring kreeg nog een extra detail: Van Delft zei dat hij die ochtend, uit veiligheidsoverwegingen, achter Rachel aan zou zijn gereden richting het kantoor van Melvin Produkties. Hij verklaarde dat hij de auto van Marieke van Beek voor de deur zag staan.
Maar het cruciale moment ontbreekt in zijn verhaal: hij zag niet dat de envelop daadwerkelijk werd overhandigd. Van Delft bleef in de auto zitten. Daarmee bleef het belangrijkste bewijsstuk in de lucht hangen, en precies dat bleek doorslaggevend.
De rechter vindt het bewijs te dun
De rechtbank Midden-Nederland was helder: de verklaring van Van Delft voegt wel iets toe, maar levert niet het bewijs dat Marieke van Beek de envelop ook echt heeft ontvangen. En zonder dat bewijs kan een terugbetalingsvordering niet overeind blijven.
De rechter vond het bovendien “bevreemdend” dat Rachel pas laat in de procedure begon over de kennis en betrokkenheid van Van Delft. In rechtszaken weegt timing mee: als een belangrijk puzzelstuk pas laat opduikt, roept dat vragen op.

Ook Klaas Otto’s verklaring helpt niet genoeg
Rachel Hazes probeerde haar verhaal daarnaast te stutten met een schriftelijke verklaring van Klaas Otto. Daarin bevestigde hij wel dat hij in 2022 vijf sieraden van Rachel had teruggekregen. Maar over betalingen of afspraken uit 2016 bleef het stil.
En juist die details waren essentieel. De rechtbank concludeerde daarom dat Rachel niet heeft voldaan aan haar bewijsopdracht. Met andere woorden: ze heeft niet overtuigend kunnen aantonen dat Van Beek die 30.000 euro (of een deel daarvan) heeft ontvangen.
Gevolg: Rachel vangt bot en betaalt de kosten
De uitkomst is pijnlijk: de vordering is integraal afgewezen. Dat betekent dat Rachel Hazes haar 30.000 euro niet terugkrijgt via deze route. Ook blijft Marieke van Beek juridisch gezien buiten schot in deze specifieke claim.
Daar komt nog iets bij: Rachel moet de proceskosten van de tegenpartij betalen. Volgens het vonnis gaat het om een bedrag van ruim 3.800 euro. Het hoofdstuk is daarmee niet alleen teleurstellend, maar ook financieel een tegenvaller.
Wat betekent dit voor de betrokkenen?
Zaken met contant geld zijn berucht lastig. Zonder bankoverschrijvingen, bonnen, berichten of een directe getuige van overdracht is het moeilijk om een rechter te overtuigen. Hoe aannemelijk iets ook kan klinken, “aannemelijk” is niet hetzelfde als “bewezen”.
Voor Rachel Hazes is dit opnieuw een moment waarop privé en publiek door elkaar lopen, met alle aandacht die daarbij hoort. Voor Marieke van Beek betekent de uitspraak vooral dat zij in deze procedure gelijk krijgt, inclusief vergoeding van kosten.

Praat mee: wat vind jij van deze uitspraak?
Deze zaak laat zien hoe dun het ijs kan zijn wanneer herinneringen, mondelinge afspraken en contant geld door elkaar lopen. Eén ontbrekend detail kan het verschil maken tussen gelijk krijgen of met lege handen vertrekken.
Wat vind jij: had Rachel met haar verhaal een punt, of is de rechter terecht streng geweest? Laat het ons weten via onze sociale media, we zijn benieuwd naar jullie reacties.
Bron: panorama.nl


