De periode na het verlies van iemand die je liefhebt vraagt vaak om tijd, stilte en ruimte, maar soms ontstaat juist in die kwetsbaarheid een vorm van creativiteit die troost brengt. Terwijl jij luistert naar verhalen over muziek die uit verdriet ontstaat, merk je hoe krachtig een eerbetoon kan zijn.

Dat geldt zeker voor het indrukwekkende moment waarop Frits Landesbergen een speciaal geschreven lied voor zijn overleden vrouw Joke Bruijs uitvoerde. Het optreden speelde zich af tijdens de Rijnmond Big Band Show en groeide uit tot een warm eerbetoon aan een vrouw die voor velen veel betekende. Frits vertelt openhartig dat hij dit muzikale gebaar maakte om te laten zien hoe bijzonder Joke voor hem en anderen was, en dat hoor je terug in elk detail van zijn verhaal.
Miss Jo ontstaat uit liefde en herinneringen die blijven leven
Tijdens zijn gesprek met Rijnmond vertelt Frits dat hij overweldigd is door de vele positieve reacties op het lied Miss Jo. Jij merkt dat hij zijn woorden zorgvuldig kiest, omdat het nummer veel meer is dan een muzikaal project. Het draagt het verhaal van een vrouw die voor velen warmte en vrolijkheid bracht. Frits legt uit dat Joke vaak Jo werd genoemd door hun Engelse vrienden, omdat haar naam in het Engels ‘grapje’ betekent. Die bijnaam werd uiteindelijk de titel van het eerbetoon, omdat het voelde alsof de naam perfect samenvatte wie zij voor mensen was.
Hij vertelt dat het optreden hem diep raakte en dat het publiek de emotie moeiteloos oppikte. De reacties lieten volgens hem zien dat velen Joke nooit zullen vergeten en dat maakt hem dankbaar, ook in een periode waarin rouw nog elke dag voelbaar is.

Steun tijdens haar ziekte maakte diepe indruk op Joke en Frits
Frits kijkt terug op de periode waarin Joke ziek was en beschrijft hoe overweldigend de steun van vrienden, collega’s en fans voelde. Jij ziet voor je hoe hun huis gevuld raakte met bloemen en kaartjes. Frits vertelt met een glimlach dat hij er uiteindelijk handig in werd om al die boeketten te schikken, een luchtige noot die duidelijk laat zien dat humor en liefde zelfs in moeilijke tijden aanwezig blijven.
Toch werd bezoek voor Joke steeds vermoeiender, omdat haar spraak door de ziekte van Parkinson langzaam minder werd. Frits zegt dat ze moeite had met praten en dat gesprekken daardoor zwaar voor haar waren. Ondanks die inspanning was ze elke keer blij wanneer mensen langs waren geweest. Dat detail maakt duidelijk hoe geliefd zij zich voelde en hoe graag ze contact hield met de mensen die belangrijk voor haar waren.

Een vrouw die anderen altijd wist te raken met kleine gebaren
Volgens Frits was Joke iemand die altijd met oprechte aandacht naar anderen keek. Jij voelt die toewijding wanneer hij vertelt dat er elke dag meerdere kaarten klaar lagen, omdat zij het belangrijk vond om mensen te laten weten dat ze aan hen dacht. Ze vergat geen verjaardag en belde mensen op wanneer ze merkte dat iemand haar steun nodig had.
Hij zegt dat deze betrokkenheid de afgelopen jaren op een bijzondere manier naar haar terugkeerde. Veel mensen spraken hun waardering uit na haar overlijden en Frits noemt dat een dierbare ervaring die hij koestert. “Wat dat betreft was het gewoon een hele bijzondere vrouw,” zegt hij, en je merkt hoe die woorden uit zijn hart komen.

Het gemis groeit door twee verliezen die kort op elkaar volgden
De dood van Joke volgde niet lang na het overlijden van haar ex-man Gerard Cox, wat de periode voor de familie nog zwaarder maakte. Beide sterfgevallen vonden in september plaats en maakten diepe indruk op iedereen die de twee artiesten jarenlang had gevolgd.
Joke had zelf besloten om haar lichaam ter beschikking te stellen aan de wetenschap, waardoor zij fysiek niet aanwezig kon zijn bij haar eigen uitvaart. Dat besluit typeert volgens Frits haar levenshouding: zorgzaam, vooruitdenkend en altijd gericht op het helpen van anderen. Terwijl jij dit beeld in je opneemt, wordt duidelijk hoe groot haar impact was en hoe tastbaar haar nalatenschap blijft door de mensen die ze inspireerde.

Een muzikaal vaarwel dat blijft hangen bij iedereen die het hoorde
Wanneer je nadenkt over het moment waarop Frits het lied Miss Jo uitvoerde, begrijp je hoe muziek soms de taal wordt die woorden overstijgt. Het optreden vormde niet alleen een persoonlijke ode, maar ook een manier waarop het publiek samen kon rouwen en herinneren. Je merkt dat Frits dit optreden ziet als een eerbetoon dat Joke recht doet, precies zoals zij dat verdiend heeft. Het nummer draagt haar naam en vertelt haar verhaal, zodat haar warmte, humor en betrokkenheid blijven voortleven in elke noot.










