Frans Bauer liet zich van zijn meest kwetsbare kant zien tijdens zijn bezoek aan Casa Di Beau. Terwijl hij samen met Beau van Erven Dorens door oude foto’s bladert.
Komen niet alleen warme herinneringen boven, maar ook intens verdrietige momenten. Vooral wanneer hij geconfronteerd wordt met beelden van het overleden broertje van zijn vrouw Mariska, kan de volkszanger zijn emoties niet meer bedwingen.
Liefde op jonge leeftijd
Tijdens het gesprek neemt Frans je mee terug naar zijn jeugd, waarin hij de liefde van zijn leven ontmoette. “Toen waren we heel jong zeg. Zeventien was Maris en ik was net achttien,” vertelt hij ontroerd, terwijl hij een vergeelde foto in handen houdt.
Frans herinnert zich nog precies hoe hij Mariska voor het eerst zag tijdens een optreden in het dorpshuis van haar moeder in Ter Aar. “Ik zag haar en ik was gelijk verliefd. Maar zij vond mij helemaal niets,” vertelt hij met een glimlach. Toch sloeg de vonk uiteindelijk over, en sindsdien zijn de twee onafscheidelijk. “We hebben lief en leed met elkaar gedeeld,” zegt hij vol trots.
Een foto die pijn doet
Wanneer Beau een nieuwe foto tevoorschijn haalt, verandert de sfeer in de kamer. “Dit is een foto uit de tijd dat Mariska’s gezin nog compleet was,” vertelt hij. Mariska had een broertje, een broer en een zusje. Kort na het maken van die foto verongelukte haar broertje Jan. “Sommige foto’s doen zeer, man,” zegt Frans, zichtbaar geëmotioneerd. De zanger vertelt dat Jan om het leven kwam bij een brommerongeluk. Een gebeurtenis die diepe sporen naliet in hun familie.
De foto werd gemaakt rond kerst, een tijd die voor Frans en Mariska sindsdien nooit meer hetzelfde is geweest. “Als ik deze foto zie, dan zie ik niet alleen maar twee blije mensen,” legt Frans uit. “Je ziet ook de dingen die toen gebeurden, en dat doet pijn.”
De zanger kan zijn tranen niet bedwingen
Terwijl hij verder terugkijkt op die periode, krijgt Frans het zwaar. Hij vertelt dat het ongeluk plaatsvond op het moment dat zijn eigen carrière net begon te bloeien. “Aan de ene kant kwamen mijn dromen uit, aan de andere kant was het een drama,” zegt hij met gebroken stem. De zanger bekent dat hij het steeds moeilijker vindt om oude herinneringen terug te zien. “Ik moet je wel zeggen, naarmate ik ouder word, kan ik het bij sommige foto’s gewoon niet drooghouden. Is er iets met mij aan de hand of zo?” vraagt hij zichzelf hardop af.
Zorgen om zijn moeder
Naast het verdriet om het verlies van Mariska’s broertje, speelt ook de gezondheid van zijn moeder een grote rol in Frans’ emoties. Tijdens de opnames was zijn moeder net verhuisd naar een verzorgingstehuis, een beslissing die hem zwaar viel. Ze had haar hele leven in haar woonwagen gewoond en wilde daar het liefst blijven. Toch weet Frans dat het de juiste keuze was. “Ze zit gelukkig op een goede plek, waar ze goed wordt verzorgd,” zegt hij dankbaar.
Wanneer hij oude foto’s van zijn moeder bekijkt, schiet hij opnieuw vol. “Dan moet ik toch even zeggen: Frans, dat is even geen Polonaise of Heb je even voor mij,” grapt hij met een traan en een glimlach.
Eerlijk en puur
Het openhartige gesprek laat zien dat achter de vrolijke volkszanger een man schuilt met een groot hart en diepe emoties. Zijn openheid over verlies, liefde en familie raakt niet alleen Beau, maar ook de kijkers thuis. Op sociale media stromen de reacties binnen van fans die zijn kwetsbaarheid roemen. “Wat een mooi mens, Frans blijft altijd zichzelf,” schrijft iemand.
