Voor Gerrie van der Klei betekende het einde van haar vriendschap met acteur Willem Nijholt een van de moeilijkste periodes in haar leven.
De 80-jarige jazzzangeres en musicalactrice vertelt in het programma Volle Zalen van Cornald Maas hoe de breuk haar diep raakte. Ondanks alles kijkt ze met warmte en dankbaarheid terug op hun bijzondere band, zowel privé als op het podium.
Een breuk die voelde als verlies
Toen de vriendschap tussen Gerrie en Willem eindigde, stortte haar wereld in. “Ik wilde niks meer, ik was in de rouw,” vertelt ze openhartig aan Cornald Maas. “Het was het slechtste jaar van mijn leven. Ik ben er mentaal en fysiek ziek van geweest.” Gerrie benadrukt dat het niet aan haar persoonlijk lag. Willem had in die periode met meer mensen ruzie, maar dat maakte het verdriet er niet minder om.
Volgens Gerrie was hun band hecht en vol wederzijds respect. Ze werkten jarenlang samen in het theater en deelden een liefde voor muziek en toneel. “Willem was een vakman, iemand met een ongekende discipline en passie voor het podium. Als we samen optraden, voelde dat magisch,” vertelt ze.
Een vriendschap vol herinneringen
Hoewel de breuk pijn deed, blijft Gerrie vooral dankbaar voor wat ze samen hebben meegemaakt. “Ik koester onze tijd samen, op het toneel én daarbuiten,” zegt ze. “Het was niet altijd makkelijk, maar ik heb veel van hem geleerd.” De actrice vertelt dat de pijn van het verlies haar ook iets heeft gebracht: meer begrip voor menselijke kwetsbaarheid en vergeving.
Na het overlijden van Willem Nijholt, die op 88-jarige leeftijd vredig in zijn slaap stierf, voelde Gerrie opnieuw een golf van verdriet. “Toen ik hoorde dat hij was overleden, kwam alles terug. Maar nu kan ik met zachtheid aan hem denken. Hij blijft een deel van mijn leven.”
Spijt over haar zus Dorine
Niet alleen haar vriendschap met Willem laat sporen achter. Ook de breuk met haar zus Dorine, met wie ze in de jaren zeventig het cabaretduo De Sissies vormde, blijft haar bezighouden. “Ik heb nergens spijt van, behalve dat ik niet eerder toenadering heb gezocht tot mijn zus,” vertelt Gerrie met een brok in haar keel.
Het besef kwam pas toen Dorine overleed. “Ik dacht dat er altijd nog tijd zou zijn, maar dat was er niet meer. Dat doet pijn, en daar leer je van.” Ondanks die gemiste kans blijft Gerrie geloven in de kracht van vergeving.
Een leven voor het podium
Gerrie blijft doen waar ze het meest van houdt: optreden. Komend jaar keert ze terug in de musical Foxtrot, geschreven door Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink. De voorstelling maakt een langverwachte comeback, en Gerrie kijkt er met enthousiasme naar uit. “Zolang ik nog kan zingen en spelen, blijf ik het doen. Het podium is mijn thuis.”
In Volle Zalen wordt haar carrière op indrukwekkende wijze belicht. Naast Gerrie zijn ook Erik van Muiswinkel, Kees Verhulst en Tineke Schouten te zien in de reeks portretten van de AVROTROS.
De nalatenschap van Willem Nijholt
Willem Nijholt blijft een icoon in de Nederlandse theaterwereld. Vanaf de jaren zestig schitterde hij in musicals, films en series zoals Oebele en Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer? Zijn laatste rol speelde hij in de populaire serie Penoza in 2013. Daarnaast was hij jarenlang jurylid in de talentenjacht Op Zoek Naar en adviseur bij de Willem Nijholt Academie voor Musical- en Muziektheater.
Zijn overlijden liet een leegte achter bij velen, maar vooral bij Gerrie. Toch blijft ze trots op hun gezamenlijke geschiedenis. “Willem had flair, klasse en een uniek gevoel voor humor. Hij was iemand die de kunst leefde. Ik ben blij dat ik hem heb gekend.”
