Eind januari kreeg zanger Sven Versteeg nieuws dat hem volledig uit het veld sloeg. In één klap stond zijn wereld op z’n kop toen hij hoorde dat Sjaky, zijn voormalige manager én beste vriend, onverwachts was overleden.
Een bericht dat alles stilzet
Sven vertelt dat het overlijden van Sjaky, inmiddels zo’n twee maanden geleden, „echt alles heeft omgegooid”. Het is het soort bericht dat je eerst nog een paar seconden niet kunt plaatsen.
Wat het extra hard maakt: niemand zag het aankomen. En juist daardoor komt zo’n verlies niet langzaam binnen, maar als een klap. Sven noemt het „gigantisch ingrijpend” dat iemand die zo verweven was met zijn dagelijks leven ineens wegvalt.
Van stageplek naar levenslijn
De band tussen Sven en Sjaky gaat al jaren terug. Sven was pas twaalf toen hij bij Sjaky aan de slag ging, destijds bij diens licht- en geluidsbedrijf. Daar liep hij stage en leerde hij stap voor stap het vak.
Later groeide die samenwerking uit tot iets veel groters. Niet alleen achter de schermen, maar ook in de muziek zelf bouwden ze samen aan Svens carrière. Wat begon als begeleiding, werd een gezamenlijke missie.
Meer dan een manager
Sven benadrukt dat Sjaky voor hem veel meer was dan „alleen” zijn manager. Hij noemt hem ook zijn compagnon, zijn beste vriend en zelfs een soort tweede vader. Iemand die altijd dichtbij was.
Pas toen Sjaky er niet meer was, merkte Sven hoe gigantisch die plek eigenlijk was. Soms zie je pas hoe stevig iemand in je leven staat, wanneer die steunpilaar plotseling wegvalt.
Carnaval op automatische piloot
Kort na het overlijden brak de carnavalsperiode aan: traditioneel een van de drukste tijden van het jaar voor Sven. Optredens, feesttenten, lange dagen—maar dit keer voelde alles anders.
Sven stond wel op het podium, vertelt hij, maar vooral op automatische piloot. Het plezier in zingen verdween naar de achtergrond. Ook het besef hoe belangrijk muziek voor hem is, raakte hij even kwijt.
Verdriet dat blijft en berichten die spreken
Pas tijdens zijn vakantie merkte Sven dat de liefde voor optreden langzaam weer terugkwam. Toch blijft hij, naar eigen zeggen, „intens verdrietig”. Rouw blijkt niet iets dat je uitzet na een paar weken.
Wat hem daarbij bezighoudt: hij is veel oude appjes van Sjaky gaan teruglezen. Rond Kerst, oud en nieuw en zijn verjaardag stuurde Sjaky vaak lange berichten—vol trots, plannen en vertrouwen in de toekomst.
Niemand zag het einde naderen
Het herlezen van die berichten maakt alles extra confronterend. Niet alleen door wat er staat, maar ook door wat er niet in staat: geen afscheid, geen hint dat het mis zou gaan.
Juist dat besef snijdt, zegt Sven: Sjaky zag het zelf net zo min aankomen. En dan blijft er vooral die stille vraag over hoe iets dat zo zeker leek, ineens zo definitief kan veranderen.
Een nieuw hoofdstuk zonder vaste sparringpartner
Hoewel Sven zijn optredens weer oppakt, wordt het ongetwijfeld wennen aan werken zonder de man met wie hij zoveel opbouwde. Niet alleen zakelijk, maar ook emotioneel was Sjaky een vaste factor.
De komende tijd zal het voor Sven zoeken zijn naar een nieuwe balans: doorgaan met zingen, terwijl hij tegelijk ruimte maakt voor gemis. Want doorzetten kan, maar vergeten hoeft niet.
Wat vind jij van Svens openhartigheid over dit verlies? Laat het weten via onze social media en praat mee.
