De terugkeer van Ranking the Stars op televisie had moeten voelen als een nostalgisch feestje, maar de werkelijkheid lijkt anders uit te pakken. Je merkt dat de glans van weleer niet meer vanzelfsprekend is.
Waar het programma ooit garant stond voor scherpe humor en spraakmakende momenten, klinkt er nu steeds vaker twijfel. In de podcast Strikt Privé bespreken Evert Santegoeds en Jordi Versteegden openlijk hoe het format ervoor staat. De cijfers liegen er niet om en de toon is opvallend kritisch.
Kijkcijfers dalen en enthousiasme brokkelt af
In de podcast wordt niet om de hete brij heen gedraaid. “We zijn er een beetje klaar mee ook, toch?”, opent Evert. Daarmee zet hij direct de sfeer neer. Jordi sluit zich daarbij aan en wijst op de dalende kijkcijfers. “Je ziet het aan kijkend Nederland. Er zijn nog maar 269 duizend kijkers over.” Dat getal is voor een primetime programma bijzonder laag.
Evert geeft eerlijk toe dat hij zelf ook is afgehaakt. Dat is veelzeggend, zeker voor iemand die het medialandschap op de voet volgt. Het programma dat ooit miljoenen kijkers trok, lijkt nu vooral te leunen op herinneringen aan betere tijden. Je voelt dat het momentum ontbreekt. De vraag die boven de markt hangt, is of het format nog past bij deze tijd.
Geruchten rond John de Bever ontkracht
Tijdens het gesprek komt ook de naam van John de Bever ter sprake. Volgens Johan Derksen zou hij niet meer aanschuiven bij Ranking the Stars. Jordi corrigeert dat gerucht direct. “Johan Derksen beweert trouwens dat John de Bever daar niet meer gaat zitten. Dat is dus onzin, want ik was een tijdje geleden bij John de Bever en toen werd mij al verteld: ‘Het eerste gedeelte doen Kees en John samen, en later gaat Kees er alleen zitten’.”
Die uitleg nuanceert het verhaal. Het laat zien dat er achter de schermen afspraken zijn gemaakt over de opzet van het programma. Toch verandert dat weinig aan het bredere beeld. De discussie gaat namelijk niet alleen over gasten, maar vooral over relevantie en aantrekkingskracht.
Is het format zijn tijd voorbij
Evert spaart het programma niet in zijn analyse. “Oké, nou, maar het is allemaal wel klaar volgens mij. Paul de Leeuw zit volgens mij met de poet op een of ander eiland, denk ik”, zegt hij. Jordi bevestigt dat Paul op dit moment met vakantie is en geen reactie wilde geven. “Ja, die heeft letterlijk vakantie op dit moment, dus hij wilde ook geen reactie geven. Ranking the Stars is geweest…”
Die laatste zin klinkt als een conclusie. Je proeft het gevoel dat het programma misschien zijn natuurlijke einde heeft bereikt. Televisie verandert snel. Wat vroeger gedurfd en vernieuwend was, kan nu gedateerd aanvoelen. Zeker in een tijd waarin kijkers talloze alternatieven hebben via streaming en online platforms.
De scherpe stijl van Paul de Leeuw onder de loep
Aan het einde van het gesprek komt er nog een opvallende vergelijking. Evert blikt terug op de manier waarop Paul de Leeuw vroeger zijn carrière vormgaf. “Ik vind het trieste aan Paul de Leeuw dat hij vroeger zijn carrière altijd bouwde op B-artiesten die hij liet opdraven en meteen wegstuurde en zo. De Rita Corita’s en zo kwamen dan vol verwachting nog eens een keer op televisie en dan maakte Paul korte metten met ze. Hij moet uitkijken dat hij inmiddels niet zélf zo is als de Rita Corita uit de jaren 80.”
Die uitspraak is hard. Het raakt aan de kern van Pauls televisiestijl. Hij stond bekend om zijn scherpe tong en onverwachte wendingen. Dat leverde memorabele televisie op. Tegelijkertijd roept het nu de vraag op of die aanpak nog werkt in het huidige medialandschap. Je merkt dat de toon van satire en ironie anders wordt ontvangen dan vroeger.
Wat betekent dit voor Paul de Leeuw
Paul de Leeuw is een gevestigde naam in de Nederlandse entertainmentwereld. Zijn invloed op televisie is groot geweest. Toch laat deze discussie zien dat zelfs iconen niet immuun zijn voor veranderende tijden. Je ziet hoe snel publieke waardering kan verschuiven wanneer kijkcijfers dalen en formats vermoeid ogen.
Of Ranking the Stars daadwerkelijk zijn laatste adem uitblaast, moet nog blijken. De komende weken zullen duidelijk maken of het programma zich kan herpakken. Wat vaststaat, is dat de kritiek niet meer fluisterend wordt geuit. Die klinkt nu luid en duidelijk.
Een televisietijdperk dat schuurt met het heden
Wanneer je naar het geheel kijkt, zie je meer dan alleen een dalend kijkcijfer. Je ziet een botsing tussen nostalgie en vernieuwing. Ranking the Stars was ooit een fenomeen. Nu staat het symbool voor een televisietijdperk dat onder druk staat. De uitspraken in Strikt Privé maken duidelijk dat ook insiders zich afvragen hoe lang dit nog houdbaar is.
Voor Paul de Leeuw betekent dit een moment van reflectie. Blijft hij vasthouden aan een bewezen formule, of kiest hij opnieuw voor vernieuwing. De geschiedenis leert dat hij vaker wist te verrassen. De komende tijd zal uitwijzen of hij dat opnieuw kan.
