Je schrikt je rot als je langs een grachtenpand loopt en plotseling een noodkreet hoort. Dat overkwam voorbijgangers bij het huis van André van Duin in Amsterdam. Uit zijn deurbel klonk luid en duidelijk: “Help, help!”
Omstanders twijfelden geen seconde en schakelden direct de hulpdiensten in. De situatie leek ernstig. Alleen bleek de werkelijkheid een stuk minder dramatisch dan gedacht.
Terwijl politie en buurtbewoners zich zorgen maakten over wat er zich mogelijk achter de voordeur afspeelde, was André zelf helemaal niet thuis. Ook zijn partner Fernando Reyes bevond zich niet in de woning. De paniek op straat was dus gebaseerd op een opmerkelijke technische storing. Toch laat het incident zien hoe snel onrust kan ontstaan, zeker wanneer het om een geliefde bekende Nederlander gaat.
Een noodkreet die door merg en been ging
Wie zaterdagmiddag langs het grachtenpand wandelde, kon duidelijk horen dat er iets niet klopte. De noodkreet galmde via de deurbel naar buiten. Voorbijgangers dachten dat er iets vreselijks was gebeurd met André of met Fernando. Je begrijpt die reactie. Als je “Help, help!” hoort, denk je niet aan een technisch mankement.
De hulpdiensten werden ingeschakeld. Politie stond al snel voor de deur. Buurtbewoners keken gespannen toe. In zo’n situatie gaat je hartslag omhoog. Niemand wil het risico nemen dat iemand binnen echt in nood verkeert. Gelukkig bleek al snel dat er geen sprake was van een noodsituatie.
André reageert opgelucht
In gesprek met Story laat André weten dat hij zelf ook verbaasd was toen hij hoorde wat er was gebeurd. “Ik ben gelukkig oké”, vertelt hij. De oorzaak van de paniek lag niet bij een mens, maar bij technologie. “We waren niet thuis en eigenlijk berust alles op een misverstand.”
Hij legt uit dat zijn deurbel kan terugpraten. Wanneer iemand aanbelt, reageert het systeem normaal gesproken met een vriendelijk “Hallo!”. Wat er zaterdag precies misging, weet hij niet. Wel is duidelijk dat de deurbel plotseling begon te roepen om hulp. Dat veranderde een gewone middag in een scène die zo uit een film had kunnen komen.
Een op hol geslagen deurbel
André vat het zelf luchtig samen. “Een op hol geslagen deurbel dus.” De politie kwam ter plaatse en schakelde samen met de buurvrouw het systeem uit. Daarmee was de rust aan de Amsterdamse grachten snel teruggekeerd. Toch laat het incident een opvallend beeld achter.
Je ziet hoe afhankelijk we zijn geworden van slimme apparaten. Een klein technisch defect kan grote gevolgen hebben. In dit geval leidde het tot sirenes, bezorgde blikken en een onverwachte interventie. Voor André zelf liep het met een sisser af, maar het verhaal zorgde wel voor flink wat gespreksstof.
Leven tussen Amsterdam en Laren
Terwijl de grachtenwoning tijdelijk het middelpunt van onrust was, speelt er in Andrés leven meer. Naast zijn huis in Amsterdam bezit hij inmiddels twee appartementen in Laren. Hij kocht recent ook de woning naast zijn huidige appartement. Daarmee zet hij een grote stap in zijn woonplannen.
Het idee is om beide appartementen samen te voegen tot één ruim penthouse. Dat betekent muren doorbreken en ruimtes samenvoegen. André kijkt uit naar een grote, open leefruimte. Het nieuwe appartement is bijna twee keer zo groot als zijn huidige woning in Laren. Voor de aankoop zou hij iets meer dan twee miljoen euro hebben betaald.
Grootse plannen in het Gooi
André is tegenwoordig regelmatig in Laren te vinden. Het dorp bevalt hem goed. Hij zit er dicht bij de studio’s van Omroep MAX in Hilversum. Dat maakt zijn werk logistiek een stuk eenvoudiger. Eerder vertelde hij dat hij zich er vrij voelt. Hij durft er te fietsen en zelfs auto te rijden zonder zich constant bekeken te voelen.
Toch blijft Amsterdam voorlopig zijn hoofdverblijf. In een eerder interview gaf hij aan dat het appartement in het Gooi vooral praktisch is. Het scheelt veel heen en weer rijden. Voor nu combineert hij beide plekken. Maar met de samenvoeging van de appartementen lijkt Laren steeds meer op een toekomstig thuis.
Een misverstand met een staartje
Wat begon als een alarmerende noodkreet, eindigde als een technisch misverstand. André kan er inmiddels om lachen. Je ziet zijn nuchterheid in zijn reactie. Tegelijk laat het voorval zien hoe betrokken mensen zijn bij zijn welzijn. Zodra er iets mis lijkt te gaan, komen ze in actie.
Dat is misschien wel de mooiste conclusie van dit verhaal. De paniek was onnodig, maar de intentie was oprecht. Voor André betekende het een onverwacht incident in een verder druk leven vol plannen en projecten. Voor de buurt was het een middag die ze niet snel zullen vergeten.
