Je voelt meteen dat Simon Keizer een nieuwe fase heeft bereikt waarin openheid en zelfinzicht centraal staan. Tijdens zijn theatertour merkte je al dat hij anders op het podium stond, zachter misschien, maar ook eerlijker dan ooit.
Die verandering blijkt geen toeval, want Simon heeft een proces doorlopen waarin hij jarenlang weggestopte emoties onder ogen moest zien. Daarmee groeide het besef dat zijn verhaal groter was dan alleen muziek. Zijn luisterboek Wat moed dat moet laat je vanaf het eerste moment voelen dat Simon klaar is om diepere lagen van zichzelf te delen, zelfs delen die hij jarenlang voor de wereld verborgen hield. De zoektocht naar zijn eigen gevoel vormt de rode draad, maar pas later ontdek je welke gebeurtenis de kern is van zijn onuitgesproken angst en blokkades.
Waarom Simon zijn verhaal eindelijk wil delen
Tijdens zijn tournee voelde Simon dat het publiek anders reageerde wanneer hij iets persoonlijks vertelde. Die reacties maakten indruk en hielpen hem begrijpen dat zijn ervaringen misschien een bredere betekenis konden krijgen. Hij realiseerde zich dat hij zich jarenlang had aangepast aan het beeld dat anderen van hem hadden en nooit had stilgestaan bij wat hij zelf werkelijk voelde.
Hij merkte dat er verhalen in hem zaten die hij nooit had durven uitspreken, maar die nu naar buiten wilden komen. Omdat een boek niet op tijd af zou zijn, koos hij een luisterboek, waarin zijn stem je rechtstreeks meeneemt. Zo werd zijn persoonlijke reis onlosmakelijk verbonden met de woorden die hij nu eindelijk durfde te spreken.
Een onverwachte ontdekking: emotionele blokkades door jeugdtrauma’s
Wanneer Simon terugkijkt op zijn leven, ziet hij steeds duidelijker dat bepaalde ervaringen diepe afdrukken hebben achtergelaten. Hij vertelt dat hij acht jaar geleden vader werd, maar nauwelijks iets voelde op dat moment. Die schrik zette alles in beweging. Hij wilde weten waarom zijn emoties niet meekwamen met omstandigheden die voor anderen vanzelfsprekend zouden zijn.
Je ontdekt hoe Simon via therapie en gesprekken tot het besef kwam dat hij door jeugdtrauma’s een manier van overleven had ontwikkeld waarbij gevoel nauwelijks ruimte kreeg. Het luisterboek beschrijft hoe hij stap voor stap die afgesloten kamers weer opent. Elke herinnering brengt een stukje helderheid, maar ook de erkenning dat echte moed soms simpelweg betekent dat je durft te voelen wat je jarenlang hebt ontweken.
De rol van Nick in een periode van enorme druk
Een belangrijk deel van Simons verhaal gaat over zijn jaren met Nick. Niet als muzikale partners, maar als twee jonge mannen die tegelijk overvallen werden door plotselinge roem. Simon benadrukt dat alleen Nick volledig begreep wat die tijd met hem deed. De hysterie, de verwachtingen, het tempo waarin alles veranderde: ze maakten het samen mee en vormden elkaars enige spiegel.
Hij noemt het een zegen dat hij iemand naast zich had die dezelfde druk voelde. Ondanks dat hun muzikale wegen sinds drie jaar gescheiden zijn, blijft Simon dankbaar voor die periode. Ze komen elkaar af en toe tegen via vrienden, maar hun levens zijn inmiddels verder uit elkaar gegroeid, iets wat Simon met rust en realisme vertelt.
De onthulling die Simon jarenlang verzweeg
Pas wanneer je verder luistert, legt Simon eindelijk woorden bij wat al die tijd onderhuids aanwezig was. Hij vertelt dat hij en Nick allebei aanwezig waren bij de Volendamse nieuwjaarsbrand, maar dat ze er nooit over spraken. Net als zoveel anderen in het dorp werd er gezwegen, alsof de stilte de enige manier was om verder te kunnen. Maar die stilte, zo ontdekte Simon, had een prijs.
De ervaring nestelde zich diep in hem en bleef jarenlang onbesproken. Het luisterboek beschrijft hoe die nacht verweven raakte met andere ingrijpende gebeurtenissen, waaronder het verlies van zijn vader een jaar eerder. Hij besefte dat deze opeenstapeling van trauma’s zijn gevoel jarenlang had afgesloten en dat het eindelijk tijd werd om dat patroon te doorbreken.
Een nieuwe manier van muziek maken en leven
Simon vertelt dat zijn muziek vanzelf veranderde zodra hij zichzelf toestond die oude wonden te erkennen. Zijn eerste soloalbum Ruimte ontstond vanuit een nieuw soort eerlijkheid. Waar hij vroeger vaak rekening hield met wat Nick misschien wel of niet voelde, schrijft hij nu volledig vanuit zichzelf.
De liedjes gaan dieper, raken intiemere thema’s en laten zien dat persoonlijke groei ook artistieke groei betekent. Hij voelt dat zijn werk nu dichter bij zijn waarheid staat dan ooit. Daarbij vertelt hij dat hij niet alleen als artiest sterker is geworden, maar ook als vader en partner. Alles wat hij eerder wegstopte, krijgt nu een plek, waardoor hij eindelijk ruimte ervaart in zijn dagelijks leven.
De kracht van uiteindelijk durven spreken
Wat moed dat moet verschijnt op 30 december op Storytel en vormt volgens Simon niet alleen een luisterboek, maar vooral een uitnodiging om je eigen geschiedenis onder ogen te komen. Zijn openheid laat je voelen dat trauma’s niet verdwijnen als je ze negeert, maar pas zachter worden wanneer je ze durft te benoemen.
Hij benadrukt dat hij nooit had verwacht dat zijn persoonlijke verhaal zo’n impact op zichzelf zou hebben. Toch weet hij zeker dat het delen ervan een noodzakelijke stap was. Niet om de pijn te herbeleven, maar om er eindelijk eigenaarschap over te nemen. Het is een proces dat moed vraagt, maar zoals Simon zegt: wat moed dat moet.
