Marco Borsato laat via zijn advocaten weten dat hij bewust een punt wil zetten achter een periode die zijn leven en dat van zijn gezin diep heeft geraakt. Na het seponeren door het Openbaar Ministerie van zijn aangifte wegens smaad en laster kiest hij ervoor geen verdere stappen te zetten.
Daarmee komt volgens hem een einde aan een strafprocedure die jaren duurde en een zware wissel trok op zijn mentale en fysieke gesteldheid. Je merkt in de woorden van zijn verdediging dat de behoefte aan rust nu overheerst.
Besluit na sepot van het Openbaar Ministerie
Het Openbaar Ministerie besloot de aangifte van smaad en laster, die Marco in december 2021 indiende, te seponeren. Dat besluit vormde voor de zanger aanleiding om zijn eigen klacht niet langer te handhaven. Zijn advocaten, Geert-Jan Knoops en Carry Knoops, lieten schriftelijk weten dat Marco hiermee een bewuste keuze maakt. Het gaat volgens hen niet om een juridische afweging, maar om persoonlijke motieven die voortkomen uit de impact van de afgelopen jaren.
Jarenlange procedure eiste zware tol
Volgens het advocatenduo heeft de langdurige strafrechtelijke procedure een enorme mentale en fysieke wissel getrokken op Marco en zijn gezin. De duur van het onderzoek bleek veel langer dan voorzien. Die onzekerheid en publieke aandacht zorgden voor voortdurende spanning. Je leest in hun verklaring dat deze periode niet zomaar afgesloten kan worden, maar dat de wens om verder te kunnen leven nu zwaarder weegt dan het doorzetten van juridische stappen.
Vrijspraak markeerde belangrijk kantelpunt
Begin december werd Marco Borsato vrijgesproken van ontucht met een minderjarige. De rechtbank oordeelde dat er onvoldoende bewijs was voor een veroordeling. Het Openbaar Ministerie had een gevangenisstraf geëist, maar zag na de uitspraak af van hoger beroep. Volgens justitie was de kans klein dat een gerechtshof tot een ander oordeel zou komen. Die vrijspraak vormde een belangrijk kantelpunt in het dossier dat al jaren speelde.
Geen artikel 12 procedure meer
Naast het intrekken van zijn aangifte laat Marco ook weten dat hij afziet van een artikel 12 procedure. Met zo’n procedure had hij het gerechtshof kunnen vragen om alsnog vervolging af te dwingen als het Openbaar Ministerie niet tot vervolging overgaat. Door hier expliciet van af te zien, onderstreept hij zijn wens om het juridische traject definitief te beëindigen. Zijn advocaten benadrukken dat dit besluit past bij zijn behoefte aan afsluiting.
Persoonlijke motieven staan centraal
In de verklaring van Knoops en Knoops wordt duidelijk gemaakt dat Marco zijn keuze baseert op persoonlijke omstandigheden. Hij wil naar eigen zeggen een streep zetten onder deze ingrijpende periode. De focus ligt niet langer op procedures, maar op herstel en het vinden van balans. Je voelt tussen de regels door dat verdere escalatie niemand meer zou helpen, zeker gezien de impact die de zaak al heeft gehad op zijn privéleven.
Kritiek vanuit de zijde van de aangeefster
De beslissing van het Openbaar Ministerie en de rol die Marco daarin speelt, roept ook kritiek op. Peter Plasman, advocaat van de vrouw die aangifte deed, noemt het tegenover het AD onbegrijpelijk dat het OM stelt dat er onvoldoende bewijs is, terwijl tegelijk wordt benadrukt dat Marco de zaak niet wil doorzetten. Volgens Plasman zijn dat twee zaken die niet door elkaar mogen lopen. Of er is bewijs, of er is geen bewijs.
Vragen over de lange duur van de zaak
Plasman plaatst ook vraagtekens bij de duur van het proces. Als er volgens het OM onvoldoende bewijs was, vraagt hij zich af waarom het dan jaren heeft moeten duren. In zijn ogen had de vrijspraak niet hoeven worden afgewacht als het bewijs echt ontbrak. Die kritiek laat zien dat de zaak voor alle betrokkenen anders wordt beleefd en geïnterpreteerd. Voor jou als lezer maakt dat duidelijk hoe complex en beladen dit dossier is gebleven.
Geen terugkeer op het podium in 2026
Hoewel de juridische rust nu lijkt terug te keren, betekent dat niet dat Marco snel weer volledig naar buiten treedt. Zijn management liet eerder weten dat hij in 2026 nog niet zal terugkeren op het podium. Wel lijkt hij langzaam weer te genieten van zijn eigen muziek. Dat gebeurt vooralsnog buiten de schijnwerpers. De keuze om zich terug te trekken past bij de fase waarin hij zich nu bevindt.
Afsluiting zonder winnaars
De beslissing om geen verdere stappen te zetten voelt voor Marco als een noodzakelijke afsluiting. Het is geen triomf en geen juridische overwinning, maar een poging om verder te kunnen leven na een periode die allesbepalend was. Je ziet dat hij kiest voor rust boven strijd. Daarmee komt een einde aan een hoofdstuk dat diepe sporen naliet, niet alleen juridisch, maar vooral menselijk.
De blik vooruit
Wat resteert is de vraag hoe het leven na deze periode eruit zal zien. Voor Marco lijkt de eerste stap gezet door bewust afstand te nemen van verdere procedures. Het verleden kan niet worden uitgewist, maar de toekomst krijgt langzaam weer ruimte. Met het seponeren van de aangifte en het afzien van verdere stappen lijkt dit dossier juridisch gesloten, al zullen de emoties en discussies nog lang nadreunen.
