In de podcast ADHAZES lijkt werkelijk geen onderwerp te gek. André en Roxeanne Hazes beantwoorden luisteraarsvragen alsof ze aan de keukentafel zitten: eerlijk, ad rem en zonder schaamtefilter. Dat werkt, blijkt uit het groeiende succes van de reeks.
Een simpel format dat juist daarom werkt
Het concept is bijna kinderlijk eenvoudig: een luisteraar stuurt een vraag in en André en Roxeanne nemen de tijd om daar uitgebreid op te reageren. Van ongemakkelijke dilemma’s tot ronduit bizarre bekentenissen—alles kan langskomen.
Die open aanpak is precies wat de podcast zo aantrekkelijk maakt. Ze draaien er niet omheen, maken zichzelf niet mooier dan ze zijn en vertellen dingen die je van bekende Nederlanders niet vaak zo ongefilterd hoort.
Sauna, shock en een broers-zusmomentje
In gesprek met Shownieuws komt al snel een scène voorbij die typisch is voor de toon van ADHAZES. Roxeanne vertelt doodleuk dat ze weleens naar de sauna gaat—iets waar André zichtbaar van schrikt.
Zijn reactie is even direct als komisch: of ze dan “helemaal bloot, met je benen wijd” zit. Roxeanne antwoordt net zo nuchter terug dat ze inderdaad bloot is, maar uiteraard niet met haar benen wijd gaat zitten.
‘Knettergestoord’ én kwetsbaar tegelijk
Wat de podcast volgens Roxeanne typeert, is dat ze samen alle kanten op schieten: “knettergestoord”, maar ook “heel lief en kwetsbaar”. Dat contrast is precies waar het voor luisteraars spannend blijft.
André herkent dat: hij lacht veel met zijn zus, maar durft bij haar ook serieuzer te zijn dan in veel andere settings. Daardoor krijg je niet alleen grappen, maar ook momenten die echt binnenkomen.
Waarom luisteraars blijven terugkomen
Veel podcasts leunen op nieuws, gasten of strakke rubrieken, maar ADHAZES teert vooral op chemie. Je hoort dat het geen ingestudeerd interview is, maar twee mensen die elkaar door en door kennen.
En juist omdat het over vragen van luisteraars gaat, voelt het alsof het publiek mee aan tafel zit. De ene aflevering gaat over iets luchtigs, de volgende raakt aan schaamte, onzekerheid of familiegedoe.
Een miljard afleveringen? Ze zouden het zo doen
Het enthousiasme spat er in ieder geval vanaf. André en Roxeanne zeggen dat ze, als het aan hen ligt, “een miljard afleveringen” kunnen maken. Het plezier dat ze erin hebben, lijkt hun grootste brandstof.
Toch houden ze ook een slag om de arm: ze willen vooral doorgaan zolang het leuk blijft. Niet alleen voor henzelf, maar ook voor de luisteraars—want als de lol eruit is, hoor je dat meteen.
Kattenkwaad in Van der Valk: vaste gasten met een bijsmaak
Eerder blikten de twee terug op hun kattenkwaad, en dat bleek allesbehalve onschuldig. Zo zaten ze vroeger opvallend vaak in een Van der Valk-hotel, bijvoorbeeld met kerst of na schooltijd, en kenden ze het personeel zelfs.
André noemt hun gedrag uit die tijd ronduit “terror”. Het soort jeugdstreken waarbij je achteraf denkt: hoe kwamen we ermee weg? Nou, niet altijd dus—en dat maakt het verhaal misschien nog grappiger.
De ‘universele tv’ en een beruchte knop
Het meest besproken voorbeeld: het moment dat ze op de hotel-tv porno aanzetten. Niet op hun eigen kamer per se, maar juist zodat anderen het zouden zien. Ze telden af—3, 2, 1—en schakelden dan over.
Roxeanne biecht op dat het extra leuk werd als mensen bleven kijken. André vindt vooral de gedachte geweldig dat sommige hotelgasten niet eens doorhadden dat zij al lang weg waren. Absurd, maar typisch Hazes-humor.
Toch niet zonder gevolgen: klappen en oren trekken
De streken bleven niet altijd zonder straf. André vertelt dat hij wel eens “een klap heeft gehad” en Roxeanne zegt dat ze ook weleens “aan haar oor is gegrepen”. Het klinkt als een opvoeding van een andere tijd.
Wat bij André extra is blijven hangen: ze haalden lang niet altijd alleen kattenkwaad uit. Soms waren ze met vier of vijf andere kinderen, maar als het misging, kwam er vaak dezelfde opmerking: “Omdat het een kind van Hazes is, denkt het dat het alles mag.”
Bekend zijn helpt niet altijd, ook niet als je nog kind bent
Die laatste zin zegt veel over hoe het is om op te groeien met een bekende achternaam. Zelfs als je gewoon een kind bent dat loopt te etteren, wordt er al snel een verhaal van gemaakt: privilege, aandacht, ‘denken dat je alles kunt maken’.
Juist daarom werkt ADHAZES zo goed: André en Roxeanne nemen zichzelf niet heilig. Ze vertellen met humor, maar ook met zelfspot, en laten horen dat hun leven óók bestaat uit ongemakkelijke situaties en fouten.
Praat mee: wat is jouw gekste vraag?
Als de podcast één ding duidelijk maakt, is het dat luisteraarsvragen de boel echt sturen. Hoe gekker, hoe beter—maar ook de serieuzere onderwerpen krijgen ruimte, zolang het maar eerlijk blijft.
Ben jij fan van ADHAZES, of heb je zelf een vraag waarvan je denkt: dit móét een keer besproken worden? Laat het ons weten en praat mee via onze social media—reageren mag, graag zelfs.
Bron: shownieuws.nl
