Tineke Schouten vierde vorig jaar haar zeventigste verjaardag, een mijlpaal die haar niet onbewogen heeft gelaten. Ondanks dat de cabaretière al ruim veertig jaar moeiteloos het podium domineert met haar energie en humor, staat ze steeds vaker stil bij de realiteit van het ouder worden. In de Elektra Podcast sprak ze openhartig over haar zorgen en gedachten. “Wat heb ik nog? Vijf jaar, acht jaar, tien jaar, misschien nog maar één jaar?” vroeg ze zich af, zonder enige terughoudendheid.
Het leven achter de schermen
Op het podium lijkt er weinig veranderd. Wie Tineke in actie ziet, zou bijna denken dat de tijd voor haar heeft stilgestaan. “Ik heb dezelfde energie, dezelfde beweging, dezelfde stem, dezelfde ideeën,” vertelde ze met overtuiging. Toch is de realiteit achter de schermen anders. Wanneer het doek valt en de schmink wordt verwijderd, voelt ze de confrontatie met haar leeftijd.
“Dan gaat de schmink eraf en dan kijk je in de spiegel en denk je: oef… Dat is wel richting bejaardenhuis.” Deze momenten brengen haar vaak aan het denken. “Tijd is iets idioots en het vliegt voorbij. Het getal zeventig is en blijft… Je voelt je eigenlijk terminaal.”
Dankbaarheid en onzekerheid
Ondanks deze zorgen beseft Tineke ook dat ze gezegend is dat ze deze leeftijd heeft bereikt. “Ik was vroeger al blij als ik vijftig zou worden. Ik ben ook een beetje hypochonder,” geeft ze lachend toe. Toch blijft het besef van tijd een constante metgezel in haar gedachten. Wat ze precies nog voor zich heeft, blijft onzeker. “Wat heb ik nog? Vijf jaar, acht jaar, tien jaar, misschien nog maar één jaar?”
Eenzaamheid en haar bijzondere oplossing
Naast haar gedachten over ouder worden, speelt ook eenzaamheid een rol in haar leven. Sinds het overlijden van haar man Hans merkt Tineke dat het thuiskomen in een leeg huis soms zwaar kan zijn. Toch heeft ze hier een bijzondere oplossing voor gevonden, vertelde ze eerder aan Shownieuws. “Ik heb iemand in huis om – als ik bijvoorbeeld naar het theater ben – even voor de honden te zorgen. Een oude man, die wandelt ermee en is gewoon de hele dag in huis,” licht ze toe. Met een lach voegt ze eraan toe: “Nee, geen nieuwe vriend! Daar ben ik nog helemaal niet aan toe.”
Omgaan met verlies
Hoewel het gemis van haar man blijft, heeft Tineke haar eigen manier gevonden om daarmee om te gaan. “Ik ga één of twee keer per week naar het graf, dan heb ik in gedachten mijn gesprekken wel. Het gaat goed, het is goed.” Met deze woorden toont ze haar veerkracht, maar ook haar kwetsbaarheid.
Wat vind jij van Tineke Schouten haar openhartigheid over ouder worden en eenzaamheid? Laat het ons weten in de reacties op Facebook.
