In het Concertgebouw hangt soms zo’n stilte die bijna zwaarder voelt dan applaus. Zo’n moment waarop je merkt dat een zaal niet alleen luistert, maar ook echt even de adem inhoudt. Precies dat gebeurde tijdens de finale van het Koninklijk Concertgebouw Concours, waar een twaalfjarige pianiste de avond naar haar hand zette.
Yulianna Beziazychna speelde alsof ze al jaren thuis is op zo’n groot podium. Geen haast, geen opsmuk, wel focus en een opvallend volwassen muzikaliteit. Aan het einde brak de zaal alsnog open: ze won het concours en kreeg een staande ovatie die nog lang bleef hangen.
Een finale met Debussy en Prokofjev
In de finale koos Yulianna voor twee stukken die veel van een pianist vragen: Clair de lune van Claude Debussy en Suggestion diabolique van Sergej Prokofjev. Dat is een combinatie die zowel verfijning als vuurwerk verlangt.
Vooral Debussy’s Clair de lune bleek haar visitekaartje. Waar sommige uitvoeringen verzanden in braaf mooi spelen, gaf Yulianna het stuk adem, kleur en richting. Het klonk intiem, maar nooit klein—eerder alsof ze de zaal zachtjes naar zich toe trok.
Jury vol lof over techniek en klank
De jury was zichtbaar onder de indruk en sprak van een uitzonderlijk sterk optreden. Juryvoorzitter Vincent de Kort roemde niet alleen haar techniek, maar ook hoe ze klank vormt en de muziek laat spreken zonder het te overdrijven.
Volgens De Kort heeft ze met haar techniek en klankbeheersing zelfs een voorsprong op veel pianisten, ook op bekende namen. En toen kwam de zin die bleef hangen: op het moment dat ze meer vrijheid pakt, “gaat ze vliegen”.
Blij, dankbaar en ook heel nuchter
Zelf reageerde Yulianna opvallend rustig op haar overwinning. Ze benadrukte vooral dat iedereen prachtig speelde en dat er meerdere kandidaten waren die hadden kunnen winnen. Dat soort sportiviteit zie je niet elke dag, zeker niet op twaalfjarige leeftijd.
Toch was de blijdschap er natuurlijk wel. Ze noemde zichzelf “heel blij” met de winst en bedankte haar pianolerares Tatiana Abayeva van de Davidsbündler Academy. Zonder die begeleiding, zei Yulianna, was dit resultaat simpelweg niet haalbaar geweest.
Wat het Koninklijk Concertgebouw concours zo bijzonder maakt
Het Koninklijk Concertgebouw Concours bestaat inmiddels achttien jaar en richt zich op jonge musici van negen tot en met veertien jaar. Het mooie: meedoen is laagdrempelig gehouden, zodat talent niet afhaken hoeft door ingewikkelde procedures.
LEES OOK:Teleurstellend nieuws voor zanger Henk Wijngaard vanwege spoedgeval
Alle stijlen zijn welkom, en aanmelden kan met een video op YouTube. Dat werkt: dit jaar deden bijna tweehonderd jonge muzikanten mee. Het concours wordt mogelijk gemaakt door de VandenBroek Foundation en Het Concertgebouw Fonds.
Een jaar met prijzen: ook winst bij het Prinses Christina concours
Dat Yulianna nu met de hoofdprijs naar huis gaat, is niet haar eerste grote succes van dit jaar. Eerder won ze ook al het Prinses Christina Concours, een bekende springplank voor jong klassiek talent in Nederland.
Daarmee sluit ze aan bij een rijtje eerdere winnaars dat er mag zijn, met onder anderen blokfluitist Lucie Horsch en pianist Nikola Meeuwsen. Het zegt niet alles over een toekomst, maar het is wel een duidelijk signaal: hier staat iemand om in de gaten te houden.
Van Oekraïne naar Nederland: een verhaal dat extra raakt
Achter die podiumglans zit ook een verhaal dat veel mensen raakt. Toen in 2022 de oorlog in Oekraïne begon, vluchtte Yulianna samen met haar moeder naar Nederland. Wat voor de één een kop in de krant is, werd voor hen dagelijkse realiteit.
Inmiddels woont ze hier al enkele jaren en bouwt ze verder aan haar muzikale droom. Opvallend: zelfs kort na haar aankomst speelde ze al in de studio van NPO Klassiek. Alsof muziek een vorm van houvast werd, juist toen alles onzeker was.
Waarom haar spel zoveel indruk maakt
Bij jonge virtuozen gaat het al snel over “snelheid” en “moeilijke noten”, maar bij Yulianna lijkt het juist te draaien om controle en verbeelding. Ze speelt niet om te laten zien wat ze kan; ze speelt om iets neer te zetten.
Dat hoor je in het contrast tussen Debussy en Prokofjev. Het ene moment is haar klank fluweelzacht en transparant, het andere moment scherp en gedurfd. Die schakeling vraagt niet alleen handen, maar ook lef en muzikaal inzicht.
Wat deze overwinning kan betekenen
Een concours winnen is geen eindpunt, maar het opent wel deuren. Optredens, masterclasses, nieuwe docenten en grotere podia liggen opeens binnen bereik. En vooral: het geeft tijd en ruimte om te groeien met goede begeleiding om je heen.
Voor het publiek is het ook een herinnering dat klassieke muziek springlevend is, juist dankzij jonge spelers die het repertoire fris en persoonlijk durven te maken. Benieuwd hoe ver Yulianna kan komen? Laat vooral van je horen op onze social media: wat vond jij van haar prestatie?
LEES OOK:Nieuwe ontwikkeling rond ‘verdwenen’ Marianne Weber
