In de schaduw van het succes en de schijnwerpers onthult een bekende volkszanger nu een kant van zijn leven die maar weinigen kenden. Waar de meeste mensen Frans Duijts vooral herkennen van zijn grote hits en optredens, blijkt achter de schermen een periode te hebben gespeeld die diepe sporen heeft nagelaten binnen zijn gezin.
Zijn nieuwe biografie, Vallen & Opstaan, geschreven door Andries Jelle de Jong, biedt een ongefilterde inkijk in zijn privéleven. Hierin deelt Duijts niet alleen zijn persoonlijke worstelingen, zoals zijn overmatige drankgebruik en relationele strubbelingen, maar ook de pijnlijke ervaringen die zijn gezin doormaakte.
Samen met zijn vrouw Marloes besluit hij openhartig te zijn over de mentale gesteldheid van hun oudste dochter Jolanda. De openheid waarmee zij deze gebeurtenissen beschrijven, laat zien dat zelfs bekende gezinnen kampen met complexe en ingrijpende problemen.
Centraal in het boek staat het verhaal over Jolanda (21), de oudste dochter van Frans en Marloes. De zanger, bekend van onder meer het nummer Jij Denkt Maar Dat Je Alles Mag Van Mij, heeft samen met zijn vrouw drie dochters: Jolanda, Wilhelmina (20) en Alisha (19).
Het gezin maakte moeilijke tijden door, vooral rondom Jolanda’s mentale gezondheid. Frans en Marloes vertellen in de biografie, met volledige toestemming van hun dochter, over haar worstelingen en hoe zij als gezin hiermee omgingen.
Een dochter met een rugzakje
De ouders beschrijven Jolanda als paranormaal hoogbegaafd, maar ook als iemand die wat meer op zichzelf is en soms zwaar op de hand kan zijn. Frans licht toe dat zijn dochter kampt met ernstige dyslexie en dat haar IQ iets lager uitvalt dan gemiddeld.
Al vroeg op school werd Jolanda omschreven als ‘een kind met een rugzakje’. Marloes geeft in het boek aan dat ze niet veel kon met die etiketten, en haar dochter vooral als zichzelf wilde zien opgroeien.
Ondanks de uitdagingen die Jolanda moest overwinnen, ziet Marloes tegenwoordig dat haar dochter ‘net zo goed meedraait’ als andere meiden van haar leeftijd. Toch merkt ze op dat Jolanda een meisje blijft dat soms neerslachtig en zwaarmoedig kan zijn. De moeilijke periodes die het gezin doormaakte, hebben hen allemaal geraakt.
Alarmbellen gaan af
De ernst van Jolanda’s situatie kwam in mei 2022 aan het licht. Op een dag werd Marloes gebeld door de psycholoog van Jolanda, die haar niet langer alleen naar huis durfde te sturen. Er was onzekerheid over wat Jolanda in de tussentijd zou doen, wat ertoe leidde dat alle alarmbellen bij de ouders afgingen.
Frans keerde direct huiswaarts en samen met Marloes zochten ze dezelfde middag nog hulp bij de crisishulpverlening.
LEES OOK:Bettina Holwerda doet confronterende bekentenis: ‘Waarom durf ik dit niet?’
Daar werd duidelijk hoe diep Jolanda’s suïcidale gedachten zaten. Frans vertelt dat er eerder al een incident was geweest bij het treinspoor, toen Jolanda nog op de middelbare school zat. Ze was toen veertien jaar oud, wat betekent dat dit voorval rond 2019 plaatsvond.
Zus Wilhelmina was daar destijds getuige van, maar had toen niet in de gaten wat er precies aan de hand was. Zij dacht dat Jolanda zich gewoon wat opstandig of speels gedroeg.
Confronterende boodschap
Het werd voor Frans en Marloes pas echt duidelijk hoe ernstig de situatie was toen zij via een DM een foto ontvingen van iemand met de tekst: “Volgens mij is dit jouw dochter die op het spoor staat?”
Marloes noemt dit het vreemde aspect van bekendheid: zelfs op zulke kwetsbare momenten dringen buitenstaanders binnen in het privéleven van het gezin.
Frans beschrijft hoe Jolanda op het station van Geldermalsen op het spoor is gaan staan, met de gedachte: “Als ik hier nou blijf staan, zou iemand mij dan missen?” Het horen van deze woorden ging Frans en Marloes door merg en been. Het incident maakte pijnlijk duidelijk in welke gemoedstoestand Jolanda verkeerde.
Zoeken naar de juiste hulp
Na de gesprekken bij de crisishulp durfde Jolanda meer van haar negatieve gedachten te delen met haar ouders. Dit zette Frans en Marloes ertoe aan om intensief op zoek te gaan naar passende psychologische hulp voor hun dochter.
Hoewel Jolanda inmiddels niet meer in een vaste behandeltraject zit, ontvangt ze nog steeds geestelijke ondersteuning. Marloes geeft in het boek aan dat het de afgelopen jaren gelukkig redelijk goed met haar gaat.
De openheid in de familie blijkt van grote waarde te zijn geweest tijdens deze moeilijke periode. Frans vertelt in Vallen & Opstaan dat hij altijd blij is geweest met de open band met Jolanda. “Gelukkig hadden wij met Jolanda wel zo’n open band dat ik overal bij mocht zijn en alles mocht weten.
Dat gaf mij enige geruststelling, zo van: dan heb ik het altijd goed gedaan, dat we altijd eerlijk over alles kunnen praten.”
Een boodschap voor anderen
Het delen van deze ervaringen in de biografie is voor Frans en Marloes niet alleen een manier om hun verhaal te verwerken, maar ook om anderen te laten zien dat openheid over mentale gezondheid belangrijk is.
Ze hopen dat hun eerlijkheid anderen kan helpen om soortgelijke problemen bespreekbaar te maken.
Voor mensen die zelf worstelen met suïcidale gedachten, of zich zorgen maken om iemand in hun omgeving, benadrukken zij het belang van praten. Er is anonieme hulp beschikbaar via de chat op www.113.nl of telefonisch op 113 of 0800-0113.
LEES OOK:Noa Braaf hakt knoop door over relatie met André Hazes
