Je ziet hoe een intens jaar zijn sporen achterlaat wanneer Claude terugblikt op de periode waarin het songfestival zijn leven volledig overnam.
In de kerstspecial van Open Casa vertelt de zanger openhartig hoe de druk, de verwachtingen en het continue oordeel van buitenaf diepe indruk maakten. Je merkt in zijn woorden hoe dankbaarheid en kwetsbaarheid elkaar afwisselen terwijl hij langzaam uitlegt hoe hij opnieuw moest leren genieten van muziek en optredens. De jonge zanger geeft toe dat de reis indrukwekkend was, maar ook veel van hem vroeg op momenten die je niet ziet wanneer de lichten aangaan en het publiek juicht.
Een jaar vol prestaties en druk die blijft hangen
Claude beschrijft dat hij vanaf november 2024 tot mei 2025 helemaal in het songfestivaltraject zat. Jij voelt door zijn woorden hoe intens die maanden moeten zijn geweest. Hij vertelt dat hij veel mooie momenten meemaakte, maar ook de keerzijde voelde. Het lekken van zijn liedje en zijn act deden veel met hem. Hij noemt het nare ervaringen die hem extra bewust maakten van de ogen die voortdurend op hem gericht stonden. Je begrijpt hoe elke stap onder een vergrootglas lag en hoe die druk zich opstapelde terwijl hij probeerde te focussen op zijn muziek.
De momenten van succes waren groot en indrukwekkend. Voor hem betekende dat ook dat de val daarna dieper voelde. Hij vertelt dat hij leeg thuiskwam en even niet meer wist hoe hij plezier uit zijn werk kon halen. Hij moest opnieuw zoeken naar ruimte en rust. Dat proces vergde veel geduld, want hij voelde dat hij van binnen moest herstellen om weer te durven genieten van normale optredens met zijn band. Je merkt dat hij hard werkte om terug te keren naar het gevoel waar alles ooit begon.
De schrik van het terugkeren op een vertrouwd podium
Claude legt uit dat hij een licht trauma ervoer door de intensiteit van het songfestival. Hij benadrukt dat het woord trauma dubbel voelt. Hij beleefde veel mooie momenten, maar de balans tussen plezier en druk raakte zoek. Toen dat wegviel, kwam het leegtemoment. Je voelt hoe dat hem overviel en hoe onverwacht dat besef binnenkwam.
Hij vertelt dat zijn eerste optreden na het songfestival een bijzonder moment werd. Een week na het evenement stond hij bij Suzan en Freek op het podium in de Ziggo Dome. Jij kunt je voorstellen hoe kwetsbaar dat voelde. Claude beschrijft trillende handen, een snelle hartslag en de vraag waarom hij dit nog deed. Het publiek gaf echter een van de hardste applausmomenten uit zijn carrière. Dat applaus gaf hem vertrouwen op het moment dat hij het het meest nodig had. Je merkt hoe het hem kalmeerde en het gevoel van veiligheid terugbracht.
Hij vertelt dat hij kort vergat wat hij moest zingen, maar dat de omhelzing met Suzan en Freek hem direct weer liet aarden. Vanaf daar stroomde de muziek weer. Hij besefte dat hij dat gevoel nooit kwijt was geweest, maar slechts opnieuw moest vinden.
De band met Suzan en Freek krijgt diepere betekenis
Claude vertelt liefdevol over zijn band met Suzan en Freek. Hij noemt hen dierbaar en zegt dat ze hem altijd hebben geholpen wanneer hij steun zocht. Je merkt dat die band niet alleen muzikaal is, maar ook persoonlijk waardevol. Het nieuws dat Freek ongeneeslijk ziek is, kwam hard binnen. Claude hoorde het eerder dan de rest van Nederland en beschrijft hoe ze met z’n drieën samen huilden. Je voelt hoe groot de schok voor hem was.
Hij vertelt dat hij het pas echt besefte toen het nieuws publiek werd. De band tussen hen groeide daarna verder. Claude noemt Freek een strijder en zegt dat trots een understatement is. Zijn liefde en bewondering voor het stel voel je in elke zin. Ze blijven elkaar versterken. De steun die hij eerder ontving, probeert hij nu terug te geven in een periode waarin Freek die kracht goed kan gebruiken.
Een zanger die opnieuw leert ademen binnen zijn muziek
Je ziet door zijn verhaal een jonge artiest die het afgelopen jaar niet alleen groei doormaakte, maar ook zichzelf opnieuw leerde kennen. Hij vertelt dat hij dacht dat hij nooit van het gespannen gevoel zou afkomen. Gelukkig voelt dat inmiddels als verleden tijd. Hij durft weer te dromen en voelt opnieuw wat muziek voor hem betekent. Het gesprek laat je zien hoe intens zijn jaar was en hoe belangrijk het is om soms opnieuw te leren ademen binnen een wereld die vaak meer vraagt dan je kunt geven.
