Je merkt dat sommige verhalen zich direct in je hart nestelen, omdat ze iets laten zien dat verder reikt dan wat je online gewend bent te zien. Het overlijden van Shania Nevels, beter bekend als mijnglimlach, is zo’n verhaal dat je bijblijft.
De jonge vrouw, die al lange tijd worstelde met depressieve gevoelens en suïcidale gedachten, is donderdag overleden door euthanasie. Haar openheid, kwetsbaarheid en de manier waarop zij verbinding maakte met haar volgers zorgden ervoor dat haar aanwezigheid voor velen veel betekende. De reacties op haar overlijden laten zien hoeveel impact zij had op iedereen die haar volgde en op artiesten die haar leerden kennen.
Haar laatste woorden laten zien hoeveel kracht ze jarenlang heeft gedragen
Wanneer je de laatste post van Shania leest, begrijp je hoe zwaar haar gevecht moet zijn geweest en hoe lang zij heeft geprobeerd vast te houden aan het leven dat haar soms meer pijn dan licht bracht. “Na een lange strijd heb ik eindelijk losgelaten. Het was misschien niet altijd zichtbaar hier op het internet, maar weet dat ik gevochten heb”, staat in haar afscheidsbericht. Ze benoemt dat ze hoopt dat haar volgers zien dat ze alles heeft geprobeerd om door te gaan, maar dat er uiteindelijk een moment kwam waarop ze “om in liefde te mogen loslaten” de enige keuze voelde. Haar woorden ademden eerlijkheid en een diep verlangen naar rust.
Een boodschap die ze wilde nalaten aan iedereen die haar volgde
Shania besloot haar laatste bericht niet te eindigen bij zichzelf. Ze wilde dat haar boodschap anderen zou helpen om beter te kijken, beter te luisteren en beter te begrijpen dat er vaak meer schuilgaat achter een glimlach dan iemand durft te laten zien. Ze schreef: “Lieve jij, kijk eens verder dan een glimlach. Soms zit er meer achter dan jij ziet. Deel, praat en doe het samen. Probeer mensen echt te zien. Jij kunt het verschil maken. Lieve jij, ik hoop dat jij altijd blijft dansen en genieten van muziek. Liefs en veel knuffels.” Deze woorden geven duidelijk weer hoe diep zij verbonden was met de mensen die haar volgden en hoe graag zij wilde dat niemand zich alleen zou voelen zoals zij zich soms voelde.
Dotan deelt een emotioneel eerbetoon aan een meisje dat hem raakte
De band tussen Shania en Dotan was bijzonder voor beiden. Ze was al jaren groot fan van zijn muziek en ontmoette hem meerdere keren. In december bezocht de zanger haar thuis, waar hij voor haar en haar naasten muziek speelde. Dat moment groeide uit tot een warme herinnering die hij nu koestert. In een ontroerend Instagram-bericht schrijft hij: “Gisteren liet Shania haar fysieke leven los. Haar aanwezigheid blijft bij me. Met hoe diep ze me raakte. Met hoe mooi ze was in de manier waarop ze door de wereld bewoog. Haar warmte. Haar glimlach. De stille manier waarop ze mensen het gevoel gaf dat ze gezien werden.” Bij zijn bericht deelde hij foto’s en video’s van hun ontmoetingen, wat de kwetsbaarheid en het respect tussen beiden zichtbaar maakte.
Muziek als verbinding en afscheid: Dotan draagt een lied aan haar op
Voor Dotan was het vanzelfsprekend om Shania muzikaal te eren, omdat muziek een taal was die hen altijd verbond. Hij liet weten dat hij graag haar liedje “Last Goodbyes” aan haar opdraagt. Hij schreef: “Shania, ik ben zo trots op je. Ik weet dat je van ergens licht en stil nog veel concerten zult meemaken. Omringd door muziek. Altijd een deel ervan.” Zijn woorden vormen een zacht en persoonlijk afscheid dat recht doet aan wie Shania was voor hem en voor vele anderen die zich door haar gezien voelden.
Een verlies dat groter voelt door haar openheid en eerlijkheid
Shania liet in haar posts vaak zien dat ze vocht tegen iets dat zwaar en onzichtbaar kon zijn, maar ze deed dat met een aanwezigheid die anderen hoop gaf. Haar overlijden raakt veel mensen omdat ze liet zien hoe belangrijk het is om eerlijk te zijn over mentale gezondheid. Je merkt dat haar verhaal iedereen stil maakt, juist omdat zij mensen uitnodigde om achter glimlachen te kijken en gesprekken te openen die anders onuitgesproken bleven. Haar boodschap blijft bestaan in de woorden die ze naliet en in de herinneringen die haar volgers blijven delen.
