De terugkeer van The Voice brengt meteen een bijzondere mix van spanning, herkenning en onverwachte emoties met zich mee. Wanneer je de eerste beelden ziet, voel je direct hoe vertrouwd de rode stoelen, de muziek en de energie van het programma weer aanvoelen.
Toch valt er iets op dat je niet kunt negeren. De aanwezigheid van Suzan, hoogzwanger en zichtbaar in haar eigen bubbel, geeft de avond een extra laag. De hormonen spelen haar duidelijk parten, iets wat de emotionele toon van de aflevering opvallend sterk bepaalt. Je ziet hoe intens ze alles beleeft, iets wat in combinatie met haar thuissituatie begrijpelijk én voelbaar blijft.
Een muzikale opening vol energie en herkenning
De coaches maken hun entree met een muzikaal optreden dat meteen voor vuur zorgt. Willie Wartaal rapt met bravoure. Ilse de Lange zingt vol overtuiging haar hit So Incredible. Dinand Woesthoff kiest Als het avond is van Suzan en Freek. Het duo zelf zingt Rain down on me en brengt met hun samenzang de studio meteen in beweging. De sfeer voelt vernieuwd en vertrouwd tegelijk. De liveband is ondersteunend aanwezig en de vormgeving oogt fris. Terwijl je kijkt, merk je dat het format weinig nodig heeft om je opnieuw mee te nemen in het bekende ritme.
Martijn Krabbé hoor je in de voice over. Zijn stem raakt meteen, juist omdat je weet dat hij ziek is. Zijn toon is licht cynisch zoals altijd en dat geeft de aflevering een extra herkenbaar gevoel. Het benadrukt dat sommige onderdelen van het programma onvervangbaar blijven. Je merkt hoe weinig er nodig is om je weer helemaal thuis te laten voelen in dit format.
De lading van het verleden en de nieuwe regels die de veiligheid bewaken
De luchtige sfeer maakt bijna dat je vergeet wat er in 2022 gebeurde. Toch hangt het als een stille laag onder de uitzending. RTL stelde strenge protocollen op om veiligheid centraal te zetten. Kandidaat en coach mogen nooit meer alleen samen in een ruimte zijn. Het vier ogen principe is standaard geworden. De coaches spreken er niet expliciet over, maar je voelt dat iedereen scherp is. De balans tussen vrolijkheid en verantwoordelijkheid blijft aanwezig.
Een emotionele eerste auditie waarin vooral Suzan niet droog blijft
Sanne komt het podium op en zingt een indrukwekkende uitvoering van Voilà. Alle coaches draaien zich vrijwel direct om. Het nummer raakt meteen en haar volwassen vertolking valt op. Wanneer zij vertelt dat ze nooit durfde te zingen in het openbaar, begrijp je waarom haar keuze zo passend voelt. Willy grapt dat hij geen Frans verstaat. Sanne antwoordt dat zij het zelf ook niet verstaat.
En dan gebeurt het moment dat de aflevering echt breekt. Suzan kijkt haar aan, luistert naar haar verhaal en voelt hoe er een golf door haar lichaam gaat. Ze probeert het nog tegen te houden, maar de emoties nemen het direct over. De hormonen spelen een zichtbare rol en dat mag er gewoon zijn. Ze zegt zacht: “Ik probeer te stoppen met huilen, maar als je zwanger bent, gaat dat zo.” Het raakt je extra omdat je weet dat Freek ongeneeslijk ziek is. De combinatie van zwangerschap, liefde en angst maakt haar emotie tastbaar. Haar tranen geven de aflevering een breekbare schoonheid.
Verschillende coachblikken vormen verschillende perspectieven
Dinand noemt haar auditie mysterieus en vertelt dat hij dat graag met haar wil onderzoeken. Ilse spreekt over universele kracht en raakt een gevoelige snaar. Ze legt haar woorden zorgvuldig neer en Sanne kiest uiteindelijk voor haar. De toon van de avond is gezet en je merkt hoe divers de coachstijlen zijn. Het publiek mag dit seizoen zelf meedoen als thuiscoach en voorspellingen doen. Dat element geeft de uitzending een speelse toevoeging.
De spanning backstage en de lat die hoog blijft liggen
In de backstage interviews praten Chantal Janzen en Edson da Graça met deelnemers. Chantal toont haar natuurlijke empathie. Edson zoekt zijn ritme nog. Bij Janey, Miss Gelderland, is dat duidelijk te zien. Zij kampt met podiumvrees en niemand draait voor haar. Dat voelt voor haar zwaar. Chantal roept nog vanuit de familieruimte dat zij niet moet praten, maar moet drukken. Het benadrukt dat de lat hoog ligt. Dinand zegt dat ze net niet genoeg soul had, ondanks haar goede stem.
Kandidaten brengen variatie en kleur aan de auditiedag
Daan, de metalzanger uit een kleine kroegenscene, zingt Weak. Dinand draait als enige en ziet zelfvertrouwen. Melissa wil Beyoncé niveau bereiken, maar haar strijd met hoge noten zorgt voor twijfels. Zij kiest voor Willie. De competitie tussen Willie en Dinand geeft de aflevering extra pit.
Ruben brengt een Twentse nuchterheid mee. Hij zingt Nederlandstalig. Suzan en Freek draaien eindelijk en houden elkaars hand vast. Hun plezier is voelbaar. Suzan herinnert zich hun eigen optredens waar mensen vroegen of het zachter kon. Freek prijst Rubens kopstem. Dinand stelt een groepshug voor omdat hij voelt dat Ruben het nodig heeft.
Een opvallende senior en een spectaculaire rapper zorgen voor nieuwe energie
De 76 jarige Humprey steelt direct de harten. Hij brengt leven en humor. Alle coaches draaien. Hij kiest uiteindelijk voor Ilse. Willie moppert dat je met hem hits kunt maken. De dynamiek blijft speels. Jaimey zingt een emotioneel nummer van André Hazes. Dinand voelt haar meteen. Ze gaat door naar de battles.
Wanneer Frida zingt, draait niemand. Het gebeurt voor de tweede keer deze avond en ze baalt begrijpelijk. Maar Zulu Green brengt de energie helemaal terug. Haar mix van rap en zang raakt iedereen. Alle coaches draaien. De complimenten vliegen haar om de oren. Zij kiest voor Dinand, hoewel Willie dat zichtbaar jammer vindt.
Een afsluiting die smaakt naar meer
De eerste aflevering van de terugkeer smaakt naar meer. De emoties, de lach, de spanning en vooral de zichtbare hormonen van Suzan gaven het programma onverwachte diepte. Haar tranen waren oprecht en menselijk. Het liet zien dat een muziekprogramma soms meer vertelt dan alleen de kwaliteit van een stem. Het vertelt verhalen over kracht, kwetsbaarheid en het leven zelf.
