De laatste hoofdstukken van een indrukwekkende carrière worden deze week geschreven, en jij voelt aan alles dat dit afscheid bijzonder zwaar weegt voor Barry Hay.
De zanger blikt met zichtbaar gemengde gevoelens terug op het moment waarop duidelijk werd dat Golden Earring onvermijdelijk naar een einde bewoog. Vijf volledig uitverkochte avonden in Ahoy markeren een afsluiting die zowel groots als beladen aanvoelt. Je leest hoe Barry de periode beschrijft als bitterzoet, met herinneringen die pijn doen en momenten die tekenen hoe fragiel het leven kan zijn.
Plannen vol verwachtingen die abrupt tot stilstand kwamen
Barry vertelt open dat de band het plan had om in 2020 nog één jaar te toeren. Je begrijpt zijn teleurstelling wanneer hij aangeeft dat er tientallen festivals gepland stonden en dat dit het jaar moest worden waarin zij op hun eigen voorwaarden afscheid zouden nemen. Hij schetst hoe er een laatste ronde zou komen waarin het publiek nog één keer met de muziek kon meeleven. Die gedachte gaf toen nog energie, omdat iedereen voelde dat het een waardig einde zou worden na zoveel jaren toewijding.
Toch werd die hoop al snel overschaduwd door signalen die niemand wilde zien. Barry vertelt dat de bandleden enkele maanden voor de jaarwisseling opmerkten dat George plectrums liet vallen. Je voelt hoe die kleine details de mannen aan het denken zetten. George gaf aan last te hebben van zijn hand. De daadwerkelijke diagnose, die vrijwel gelijktijdig met de opkomst van de coronacrisis kwam, liet de wereld van de band volledig kantelen. Op dat moment vielen alle geplande shows weg en bleef slechts onzekerheid over.
De keiharde werkelijkheid van een slopende ziekte
Wanneer Barry spreekt over de periode na de diagnose van George, voel je de zwaarte van zijn woorden. De bandleden bezochten George wanneer Barry in Nederland was. Zij lunchten samen en probeerden ondanks alles verbonden te blijven. Tijdens elk bezoek werd duidelijk hoe zijn toestand achteruitging. Barry vertelt dat steeds meer functies uitvielen terwijl de geest helder bleef. Je voelt dat hij moeite heeft om dit te verwoorden, omdat het om een ziekte gaat die onvoorstelbaar veel afneemt en weinig hoop laat.
Hij noemt het gruwelijk en vertelt dat acceptatie voor hemzelf al moeilijk was, laat staan voor George. Toch wil hij niet blijven hangen in details die te zwaar voelen, omdat het verlies nog te vers is. George overleed afgelopen zomer op zevenenzeventigjarige leeftijd aan de gevolgen van ALS. Barry vat de pijn samen met een korte zin die direct binnenkomt. Hij noemt het tragisch en laat het daarbij.
De laatste vijf avonden als grootse viering en emotioneel vaarwel
De aankomende vijf concerten in Ahoy worden volgens Barry het officiële einde van Golden Earring. Je voelt dat hij die woorden zorgvuldig kiest. De avonden dragen de naam One Last Night en vormen een eerbetoon aan het enorme oeuvre van de Haagse band. Tijdens deze shows staan verschillende artiesten op het podium om de muziek kracht bij te zetten. Je ziet namen als DI RECT, Acda en de Munnik, Davina Michelle en Danny Vera. Barry geeft aan dat hij vooral bezig was met welke gasten hij wilde uitnodigen. Hij vertelt dat Danny Vera een bijzondere rol zal spelen.
Volgens Barry moet je goed opletten wanneer Danny Hold me now zingt. Hij verwacht dat de zaal zal veranderen in een enorme brok emotie. Barry zegt open dat het bij hemzelf tranen zal oproepen, net zoals bij het publiek. Deze woorden tonen hoe diep de muziek verweven is geraakt met herinneringen, vriendschap en afscheid.
Een dankbaar maar zwaar besluit dat geschiedenis schrijft
Voor jou als lezer is het duidelijk hoe zwaar deze periode voor Barry voelt. Het afscheid van Golden Earring is niet alleen een eindpunt van een carrière, maar ook het gevolg van gebeurtenissen die de band nooit had voorzien. De ziekte van George versnelde een besluit dat al voorzichtig in de lucht hing, maar nooit op deze manier zou zijn gevallen. Toch blijft er trots doorklinken in alles wat Barry vertelt.
Je voelt dat hij respect heeft voor wat de band heeft bereikt en dankbaar is voor het publiek dat hen decennialang heeft gevolgd. De komende avonden zullen dat gevoel alleen maar versterken. Het worden shows waarin verlies en liefde hand in hand gaan. Voor Barry en voor iedereen die erbij is, markeren deze momenten een einde dat voor altijd in het geheugen blijft bestaan.
