Het laatste optreden van Javier Guzman ligt inmiddels ver achter ons. In het voorjaar van 2024 stond hij voor het laatst op een podium. Daarna werd het opvallend stil. Zijn website verdween.

\Optredens bleven uit. Mensen uit zijn omgeving verloren het contact. Je ziet hoe een artiest die ooit volop zichtbaar was, langzaam uit beeld raakt. Die stilte roept vragen op en zorgt bij veel fans voor onrust.
Van volle zalen naar complete afwezigheid
De verdwijning van Javier voelt abrupt. Hij stond jarenlang bekend om zijn intensiteit op het podium. Zijn stem en verhalen raakten mensen. Dat contrast met nu is groot. Volgens De Telegraaf is hij letterlijk van de aardbodem verdwenen. Je hoort zijn naam niet meer in theateragenda’s. Ook boekers en zalen hebben niets meer van hem vernomen. Het lijkt alsof hij zich volledig heeft teruggetrokken uit het openbare leven.
Een korte terugkeer op sociale media
In augustus 2025 verscheen er ineens een teken van leven. Na maandenlange stilte plaatste Javier een video op Instagram. Je ziet hem op een strand. Hij oogt afwezig en kwetsbaar. Die beelden stellen fans niet gerust. Integendeel. De video riep vooral zorgen op. Het leek niet goed met hem te gaan. Sindsdien bleef het opnieuw stil. Geen uitleg. Geen vervolg. Alleen vragen.
Harde woorden van een voormalige behandelaar
Psycholoog Bram Bakker spreekt in De Telegraaf openhartig over Javier. Hij behandelde hem tien jaar lang tijdens zijn strijd met drank en drugs. Inmiddels is er geen behandelrelatie meer. Dat maakt dat hij vrijuit kan spreken. Zijn woorden zijn hard en confronterend. Hij zegt letterlijk: “Javier is echt een dramatisch geval. Hij heeft zijn carrière zelf compleet om zeep geholpen. Hij heeft er een puinhoop van gemaakt.”

Jarenlange strijd zonder doorbraak
Volgens Bakker zijn meerdere behandelingen mislukt. Elke poging tot herstel liep vast. Hij schetst een somber beeld. “Ik vrees dat Javier helemaal in de goot is beland.” Hij noemt het gebrek aan inkomsten. Er zijn geen optredens meer. Geen theaterprogramma. Ook in de liefde lijkt het niet te lopen. Je voelt hoe zwaar deze woorden wegen. Ze komen van iemand die jarenlang heeft geprobeerd te helpen.
Leven op te grote voet
Bakker vertelt dat Javier jarenlang boven zijn stand leefde. Tegelijkertijd gebruikte hij veel. Er werd gedronken en gesnoven. Dat patroon hield stand. De psycholoog zegt zelfs: “Als ik alle uren die ik aan Javier heb besteed zou declareren, dan hoefde ik voorlopig niet meer te werken.” Die uitspraak onderstreept hoe intensief de begeleiding was. En hoe uitzichtloos het uiteindelijk voelde.
Zorgen over zijn huidige situatie
De zorgen stoppen daar niet. Bakker vreest dat Javier nauwelijks perspectief heeft. Hij zegt dat hij zich zorgen maakt over hoe Javier aan geld komt. Vooral gezien zijn verslaving. Tegelijk geeft hij aan dat hij niet opnieuw wil instappen. “Dat is voor mij een zinloze missie.” Het kost volgens hem te veel energie. Het levert niets op. Die afstand voelt pijnlijk, maar ook definitief.

Een verleden vol excessen
Javier sprak eerder zelf open over zijn verslaving. Hij vertelde ooit dat hij soms zeven gram cocaïne per dag gebruikte. In totaal zou hij meer dan een ton aan euro’s hebben uitgegeven aan drugs. Die uitspraken maakten toen al indruk. Ze laten zien hoe diep het probleem zat. Voor jou als lezer wordt duidelijk dat deze situatie al lang speelt. Het is geen plotselinge val.
Ook zijn manager is uit beeld
Niet alleen zijn behandelaar haakte af. Ook zijn voormalige manager Dries Floris heeft al lange tijd geen contact meer. Hij zegt: “Ik heb geen idee hoe het met hem gaat, laat staan waar hij nu is.” Die woorden maken het beeld compleet. Zelfs mensen die hem professioneel begeleidden, weten niets meer van hem. Dat zegt veel.
Is herstel nog mogelijk
Volgens Bakker is herstel alleen denkbaar met een stevige aanpak. Hij denkt aan een lange klinische opname. Daarna zou Javier naar een safehouse moeten. Een plek zonder verleidingen. Een omgeving waar herstel centraal staat. Alleen een kliniek is volgens hem niet genoeg. De drang om snel weer op te treden was altijd te groot. Daar ging het mis.
Optreden was geen oplossing
Bakker legt uit dat Javier clean wilde worden om weer op te treden. Dat is volgens hem de verkeerde volgorde. Je moet clean worden om dat te blijven. Niet om weer het podium op te gaan. Die nuance lijkt essentieel. Het verklaart waarom eerdere pogingen faalden. Het herstel kreeg nooit de ruimte die nodig was. De druk van het artiestenbestaan bleef overheersen.

Een pijnlijk open einde
Voor nu blijft vooral onzekerheid over. Javier Guzman is uit beeld. Zijn omgeving maakt zich zorgen. Voormalige begeleiders spreken hun vrees uit. Fans blijven achter met vragen. Of hij ooit terugkeert, is onduidelijk. Wat wel duidelijk is, is dat zijn situatie ernstig is. De stilte rondom Javier zegt misschien meer dan woorden ooit konden doen.










