Je ziet een artiest die jarenlang heeft gevochten voor zijn plek in de muziekwereld, maar achter de schermen nog altijd worstelt met zichzelf. In het programma Het Waren 2 Fantastische Dagen laat Brace een kant van zichzelf zien die je niet vaak op televisie ziet.
Niet de zanger met de soepele stem en het zelfvertrouwen, maar de man die eerlijk toegeeft dat hij moeite heeft met trouw blijven. Zijn bekentenis is rauw en ongemakkelijk tegelijk. Toch kiest hij ervoor om niets te verbloemen. Juist die eerlijkheid maakt het gesprek confronterend en indringend.
Liefdevol over zijn partner maar ook realistisch
Wanneer in het programma een foto van hem en zijn vriendin verschijnt, straalt hij zichtbaar. Je merkt dat hij haar waardeert en bewondert. Hij spreekt met warmte over haar karakter en haar zorgzaamheid. “Superlief, superzorgzaam. En ja, ik houd verschrikkelijk veel van haar”, vertelt hij aan zijn tijdelijke huisgenoten Mariska Bauer en Christina Curry. Het klinkt oprecht en intens. Je voelt dat die liefde er daadwerkelijk is.
Toch merk je dat liefde alleen niet genoeg blijkt om zijn innerlijke strijd volledig te stoppen. Hij maakt duidelijk dat zijn relatie niet zorgeloos is. Achter die warme woorden schuilt een onzekerheid die hij niet langer wil verbergen. Dat maakt zijn verhaal menselijk. Hij plaatst zichzelf niet op een voetstuk. Hij kiest voor eerlijkheid, ook als dat niet fraai is.
De erkenning van een patroon
Brace draait er niet omheen wanneer het gesprek dieper gaat. Hij erkent dat hij al zijn hele leven worstelt met trouw blijven. “Ik ben niet heel betrouwbaar, dat ben ik nooit geweest”, geeft de zanger toe. Het is een uitspraak die binnenkomt. Zeker omdat hij het zonder excuses uitspreekt. Geen omwegen, geen schuldverschuiving.
Hij legt uit dat hij het lastig vindt om zich volledig op één persoon te richten zonder nog iets anders te verlangen. “Ik heb gewoon heel veel moeite om met één iemand te zijn en dan niks meer anders te verlangen. Dat klinkt heel stom.” Die eerlijkheid is pijnlijk, maar ook ontwapenend. Je ziet iemand die zichzelf door en door kent, maar zijn zwakke plek nog niet volledig onder controle heeft.
Verslaafd aan spanning en aandacht
De kern van zijn worsteling benoemt hij zonder terughoudendheid. “Ik ben gewoon verslaafd aan die spanning. Ik weet dat zij daar verdrietig van wordt.” Het woord verslaafd valt zwaar. Het impliceert dat het verder gaat dan oppervlakkige flirtpartijen. Het gaat om de kick, de bevestiging, de aandacht van andere vrouwen. Dat besef maakt het voor hem niet makkelijker.
Je merkt dat hij zich bewust is van de impact op zijn partner. Juist dat gegeven raakt hem zichtbaar. “Dat doet mij het meeste pijn, want ik weet: deze vrouw gaat niet voor altijd bij mij blijven.” In die zin hoor je angst. Angst om iemand te verliezen die hij waardeert. Tegelijk hoor je twijfel of hij zichzelf voldoende kan veranderen.
Een kwetsbare man achter de artiest
Als muziekjournalist zie je vaker artiesten die hun imago beschermen. Brace doet hier het tegenovergestelde. Hij legt zijn zwakke plek open op nationale televisie. Dat vraagt moed. Zeker omdat het onderwerp gevoelig is. Het gaat niet over een hit of een nieuw album. Het gaat over karakter en gedrag.
Zijn openheid past in een bredere trend waarin artiesten hun mentale en emotionele worstelingen delen. Dat maakt hem niet perfect, maar wel herkenbaar. Je ziet een man die liefde voelt, maar tegelijkertijd worstelt met zijn behoefte aan bevestiging. Dat spanningsveld maakt zijn verhaal geloofwaardig.
De impact op zijn relatie
Je kunt je voorstellen dat zijn woorden zwaar zijn voor zijn partner. Hij benoemt zelf dat zij er verdriet van heeft. Toch kiest hij ervoor om het publiek deelgenoot te maken van die realiteit. Hij romantiseert niets. Hij zegt niet dat hij het onder controle heeft. Hij geeft toe dat het een terugkerend patroon is.
Dat maakt de situatie onzeker. Kan iemand die zichzelf als onbetrouwbaar omschrijft veranderen? Of blijft die drang naar spanning sterker dan zijn verlangen naar stabiliteit? Die vraag hangt tussen de regels door in het gesprek. Hij geeft geen definitief antwoord. Misschien heeft hij dat zelf ook nog niet.
Wat betekent dit voor zijn toekomst
De eerlijkheid van Brace roept vragen op over zijn toekomst, zowel privé als professioneel. Artiesten worden vaak afgerekend op hun gedrag buiten het podium. Tegelijk waarderen fans authenticiteit. Zijn bekentenis kan begrip oproepen, maar ook kritiek. Alles hangt af van hoe hij hiermee omgaat.
Wat je vooral ziet, is iemand die zichzelf niet langer mooier voordoet dan hij is. Hij erkent zijn tekortkomingen. Hij weet dat zijn gedrag consequenties heeft. En hij beseft dat liefde alleen niet automatisch alles oplost. Die realisatie kan het begin zijn van verandering. Of het kan een voorbode zijn van een breuk die hij zelf al voelt aankomen.
Een pijnlijke maar eerlijke spiegel
Het gesprek in Het Waren 2 Fantastische Dagen laat je zien dat roem geen bescherming biedt tegen persoonlijke worstelingen. Achter de muziek en de optredens schuilt een man die zoekt naar balans tussen liefde en verlangen. Hij weet wat hij kan verliezen. Toch erkent hij dat de verleiding hem blijft trekken.
Je blijft achter met gemengde gevoelens. Respect voor zijn eerlijkheid, maar ook medelijden met de vrouw die in zijn woorden zowel liefde als onzekerheid hoort. Zijn bekentenis is geen sensatieverhaal. Het is een inkijkje in een innerlijk conflict dat veel mensen zullen herkennen, maar zelden zo openlijk uitspreken.
