De nieuwe documentaire over Ferry Doedens zorgt voor een felle discussie in medialand. In Ferry Lost wordt zonder terughoudendheid getoond dat de acteur nog steeds worstelt met drugs en gokproblemen. Dat komt hard binnen bij kijkers.
Ook bij goede vriend Gordon laat het diepe sporen na. In zijn ochtendshow op Radio 10 spaart hij de makers en Prime Video niet. Wat volgens hem een eerlijk portret had moeten zijn, voelt voor hem als iets heel anders.
Heftige beelden roepen boosheid op
Vanaf maandag is Ferry Lost te zien op Prime Video. In Gordon & Froukje op Radio 10 bespreken Gordon en Froukje de Both de beelden uitgebreid. De toon is direct scherp. “Moet je dit wel willen? Die jongen heeft een probleem en in de trailer leidde het ergens nergens naartoe”, vertelt Gordon openhartig. Je hoort in zijn stem dat het hem persoonlijk raakt.
Froukje sluit zich daarbij aan. Zij geeft aan dat ze tijdens het kijken vooral boos werd. Volgens haar roept de documentaire meer vragen op dan antwoorden. “Wij denken allebei: is hij wel toerekeningsvatbaar op dit moment?”, zegt Froukje. Dat gevoel blijft hangen. Juist omdat Ferry zelf aangeeft dat de beelden volgens hem zouden meevallen, maakt dat indruk.
Gordon voelt daar een ongemakkelijke spanning bij. “Juist het feit dat hij het niet zelf in ziet, is natuurlijk een heel groot probleem.” Dat zinnetje vat zijn zorg samen. Je merkt dat hij niet alleen als collega spreekt, maar vooral als vriend die Ferry goed kent.
Grens overschreden volgens Gordon
De manier waarop Ferry wordt geportretteerd, valt bij het radioduo verkeerd. Zij vinden dat er te weinig oog is voor hulp en herstel. In hun ogen is de documentaire te veel gericht op schokkende momenten. Dat zorgt voor een ongemakkelijk gevoel bij beide presentatoren. Het gesprek met regisseur Sascha Visser in een eerdere uitzending was dan ook allesbehalve mild.
Gordon gaf toen al aan dat hij vond dat er een grens was overschreden. Hij vindt dat makers een verantwoordelijkheid dragen wanneer iemand zichtbaar worstelt. Dat gaat volgens hem verder dan het maken van indringende televisie. Zeker wanneer iemand kampt met verslaving, ligt dat gevoelig.
Je voelt in zijn woorden een duidelijke waarschuwing. Hij vreest dat het tonen van zulke kwetsbare momenten zonder duidelijke steun of perspectief risico’s met zich meebrengt. Niet alleen voor Ferry, maar ook voor hoe het publiek naar hem kijkt.
Persoonlijk bericht aan Prime Video
Gordon besloot niet alleen te praten, maar ook te handelen. Hij nam persoonlijk contact op met Kaja Wolffers, de regisseur van Prime Video. Dat doet hij naar eigen zeggen zelden. Toch voelde hij zich nu geroepen om zijn mening rechtstreeks te delen.
Het bericht dat hij stuurde, laat weinig ruimte voor interpretatie. “Hoi Kaja, ik reageer zelden op iets wat op zenders verschijnt, maar dít dieptrieste document over Ferry Doedens had nooit uitgezonden mogen worden. Het is werkelijk ver beneden alle peil hoe de maker hier te werk is gegaan.”
Daar blijft het niet bij. Gordon schrijft ook: “Als zender heb je ook je verantwoordelijkheid en als deze jongen er binnen afzienbare tijd er misschien niet meer is of als hem iets overkomt, dan hebben jullie hiertoe aan bijgedragen. Als ik jullie was, zou ik per onmiddellijk deze serie van de buis halen.”
Dat zijn stevige woorden. Je leest daarin niet alleen woede, maar ook bezorgdheid. Hij legt de verantwoordelijkheid nadrukkelijk bij de zender neer.
Reactie van Prime Video
De reactie vanuit Prime Video bleef volgens Gordon beperkt. De regisseur gaf aan dat documentaires niet altijd een “happy end” hoeven te hebben. Wel werd zijn feedback gewaardeerd. Voor Gordon voelde dat antwoord onvoldoende. Hij noemt het “ongelofelijk” dat er zo luchtig wordt gereageerd op zijn zorgen.
De kern van de discussie draait om een bredere vraag. Wanneer wordt een documentaire een eerlijke weergave van iemands leven, en wanneer wordt het sensatie? Dat spanningsveld voel je door het hele debat heen. Zeker bij iemand die openlijk kampt met verslaving en psychische druk.
Gordon en Froukje vinden dat het accent meer had mogen liggen op hulp en herstel. Zij missen volgens eigen zeggen de zorgzame benadering. In hun ogen had het verhaal meer moeten draaien om perspectief in plaats van shock.
De kwetsbaarheid van Ferry Doedens
Ferry Doedens is de afgelopen jaren vaker onderwerp van gesprek geweest. Zijn carrière kende hoogtepunten, maar ook diepe dalen. In Ferry Lost krijg je een inkijkje in die moeilijke periode. Juist die openheid maakt het project gevoelig. Wanneer iemand zijn kwetsbaarste momenten deelt, ligt publieke beoordeling altijd op de loer.
Je ziet dat de meningen verdeeld zijn. Sommigen vinden dat eerlijkheid altijd getoond moet worden. Anderen vragen zich af of alles wel op beeld hoeft. Zeker wanneer er nog geen stabiele basis is. Gordon behoort duidelijk tot die laatste groep.
Hij spreekt niet vanuit sensatie, maar vanuit betrokkenheid. Dat maakt zijn woorden extra krachtig. Of Prime Video gehoor geeft aan zijn oproep, is nog maar de vraag. De documentaire staat inmiddels online en wordt druk bekeken.
Wat wel duidelijk is, is dat Ferry Lost meer losmaakt dan alleen kijkcijfers. Het zet een discussie in gang over verantwoordelijkheid, vriendschap en de dunne lijn tussen openheid en exploitatie. En juist die discussie maakt dit verhaal groter dan één documentaire.
