Roxeanne Hazes schuift in de ADHazes-podcast een onderwerp naar voren dat veel mensen herkennen, maar lang niet iedereen hardop zegt: angst. Niet de gezonde spanning van een volle agenda, maar de soort die zich vastbijt in je gedachten, zeker als het over je gezin gaat.
In gesprek met haar broer André Hazes vertelt de zangeres openhartig hoe die angsten niet uit het niets komen. Ze werd er, zegt ze zelf, al jong mee geconfronteerd. En dat werkt door: in haar hoofd, in haar dagelijkse leven en vooral in de manier waarop ze naar haar naasten kijkt.
Angst als onderdeel van haar opvoeding
Roxeanne vertelt dat haar opa vroeger zó bezig was met doodgaan, dat hij haar op haar zevende al een medische encyclopedie gaf. Niet als kinderboek, maar als serieuze handleiding om symptomen te herkennen en risico’s in te schatten.
Volgens Roxeanne kende ze daardoor al als kind allerlei ziektes uit haar hoofd. Als opa bijvoorbeeld vroeg of zijn ogen geel leken, kon zij meteen mee in dat doemdenken. “Dat is niet goed hoor”, concludeert ze nu nuchter.
Van kennis naar onrust
Wat begint als “handig weten”, kan ook omslaan in permanent waakzaam zijn. Roxeanne schetst hoe die vroege focus op ziekte en dood haar blik heeft gevormd. Ze noemt het bijzonder, maar ook iets dat in de familie lijkt te zitten.
Dat is precies het wrange aan angst: het voelt soms alsof je voorbereid bent, terwijl je in werkelijkheid vooral steeds scenario’s aan het aflopen bent. Niet één keer, maar telkens opnieuw, in je hoofd.
Niet zozeer angst om zichzelf, maar om haar gezin
Wat Roxeanne opvallend eerlijk benoemt, is dat haar angst minder over haarzelf gaat. Ze legt aan André uit dat het vooral richting haar gezin zit. Ze is bang dat er iets gebeurt met de mensen van wie ze houdt.
En dat geldt niet alleen voor haar partner en haar zoon Fender, maar zelfs voor André. Ze vertelt dat ze laatst ineens merkte hoe sterk dat gevoel ook bij hem opspeelde: altijd dat idee dat er iets mis kan gaan.
Triggers in films en het moederschap
Roxeanne noemt als voorbeeld dat ze nauwelijks ontspannen naar een spannende film kan kijken. Een titel als Greenland 2 (met zijn rampensfeer) is voor haar geen simpel avondje bankhangen, maar een aaneenschakeling van triggers.
Ze beschrijft hoe haar hoofd dan meteen de vertaalslag maakt: “Stel dat ik dit met Fender mee zou moeten maken.” Het is typisch voor angststoornissen: je kijkt niet naar fictie, je beleeft alvast een mogelijke werkelijkheid.
Geen hypochonder, wel vliegangst
Roxeanne benadrukt dat ze zichzelf geen hypochonder vindt. Toch merkt ze dat bepaalde angsten opeens kunnen opduiken, zoals vliegangst. Niet per se omdat ze denkt dat er altijd iets misgaat, maar door wat er kán gebeuren.
Ze vertelt dat ze dan bevestiging zoekt bij anderen: als een vliegtuig neerstort, zijn we dan sowieso allemaal dood? Haar grootste nachtmerrie is niet de crash zelf, maar het idee dat haar zoon als enige overleeft.
Open gesprekken met André, minder met anderen
In de podcast klinkt ook hoe Roxeanne en André elkaar hierin vinden. Ze kunnen, zegt ze, goed met elkaar praten over die diepe angst: de dood van hun kinderen. Ze herkennen bij elkaar het nachtelijke piekeren en de doemscenario’s.
Roxeanne merkt daarnaast een verschil met haar partner Erik, die volgens haar “zoals een normaal mens hoort te leven” minder in die angststand zit. Juist daarom is het contact met André belangrijk: bij hem voelt ze zich begrepen.
Waarom dit gesprek raakt
Wat Roxeanne deelt, is persoonlijk, maar ook herkenbaar. Veel ouders kennen de plotselinge flitsgedachte: wat als er iets gebeurt? Alleen wordt het zwaar als die gedachte niet voorbijgaat, maar een routine wordt.
Dat ze dit in een podcast bespreekt, maakt het onderwerp minder een taboe. Het laat ook zien dat angst niet altijd luid of zichtbaar is. Soms zit het vooral in je hoofd, in de vragen die je blijft stellen.
Wat vind jij?
De eerlijkheid van Roxeanne zorgt voor reacties, omdat het een rauw stukje realiteit laat zien achter het publieke leven. Het is geen showelement, maar iets wat veel mensen in stilte met zich meedragen.
Herken jij dit soort zorgen of heb je juist manieren gevonden om de gedachten te stoppen? Laat het weten op onze sociale media: we zijn benieuwd hoe jij hiermee omgaat, en wat jou helpt op zulke momenten.
Bron: shownieuws.nl
