Wie de tv aanzet op de avond dat The voice of Holland weer te zien is, merkt al snel: het programma probeert vooral weer ‘normaal’ te voelen. De bekende stoelen, het vertrouwde format en een rustige sfeer moeten kijkers stap voor stap terugbrengen naar dat oude talentenjachtgevoel.
Toch borrelt er naast enthousiasme ook kritiek op. Op sociale media en in reacties valt geregeld het woord ‘braaf’. Alsof de show met de handrem erop rijdt. Presentatrice Chantal Janzen snapt die reactie, maar vindt hem ook wat makkelijk.
De terugkeer met een extra lading
De rentree van The voice of Holland is geen doorsnee tv-comeback. Het programma werd eerder van de buis gehaald na beschuldigingen van grensoverschrijdend gedrag, waardoor alles wat nu gebeurt automatisch onder een vergrootglas ligt.
Juist daardoor is de lat hoger dan ooit. Niet alleen qua kijkcijfers of talent, maar vooral qua vertrouwen. En dat gevoel—dat er meer op het spel staat dan ‘gewoon’ entertainment—hangt volgens veel kijkers nog steeds rond de uitzendingen.
Chantal hoefde niet lang te twijfelen
Toen Chantal Janzen werd gevraagd om het programma te presenteren, hoefde ze naar eigen zeggen niet lang na te denken. Ze wist dat de terugkeer gevoelig lag, maar zag ook de uitdaging: hoe maak je iets vertrouwds, zonder te doen alsof er niets is gebeurd?
In gesprek met het AD zegt ze dat er vooraf en tijdens de uitzendingen veel meningen rondgaan. Tegelijkertijd vindt ze dat het team ‘meer dan goed’ presteert. Dat de kijkcijfers dat ook laten zien, geeft haar vooral opluchting.
Kritiek dat het ‘te braaf’ is
Het verwijt dat de show gemoedelijk is—te gezellig, te weinig spannend—bereikt haar natuurlijk ook. Chantal doet niet alsof het haar ontgaat. Ze hoort het, leest het en weet dat sommige kijkers een scherpere, uitgesprokener versie verwachten.
Toch schuurt het bij haar dat die kritiek soms los wordt gezien van de context. “Ga er maar aanstaan,” is in grote lijnen haar boodschap. Na een rel die zoveel kapot maakte, is het simpelweg niet realistisch om meteen weer vol op sensatie te sturen.
Eerst puinruimen, dan weer bouwen
Chantal gebruikt een beeld dat blijft hangen: in een rampgebied waar net een grote brand is geweest, ga je eerst puinruimen. Je begint niet meteen met vuurwerk. Volgens haar is het logisch dat de makers nu kiezen voor een voorzichtige opbouw.
Dat betekent: rust, controle en mensen waarvan je redelijk zeker weet dat ze de verantwoordelijkheid begrijpen. Niet omdat spanning verboden is, maar omdat veiligheid en vertrouwen eerst weer een basis moeten krijgen voordat je grotere risico’s neemt.
De rel liet ook bij haar sporen achter
Wat vaak minder zichtbaar is, is wat zo’n periode doet met de mensen eromheen. Chantal vertelt dat de hele situatie haar persoonlijk raakte. Ze had slapeloze nachten en voelde zich lang schuldig, terwijl ze zelf geen invloed had op wat er speelde.
Die emotionele nasleep verklaart ook waarom ze weinig voelt voor een ‘spannender’ seizoen met opvallende types die vooral televisie moeten maken. Voor haar is dit niet het moment om het programma scherper te positioneren—eerder om het te stabiliseren.
Coaches als veilige basis
Volgens Chantal is de huidige selectie coaches precies wat het programma nu nodig heeft. Ilse DeLange, Willie Wartaal, Suzan & Freek en Dinand Woesthoff moeten helpen om de boel weer op poten te zetten, zonder extra gedoe.
Ze noemt het opnieuw opbouwen van het merk “een verdomde klus”. En daarbij past, vindt ze, uiterste voorzichtigheid. Niet alles hoeft meteen groots, hard of spectaculair. Eerst maar eens laten zien dat er een veilige omgeving staat.
Veiligheid boven spektakel
De makers leggen de nadruk op de veiligheid van kandidaten. Dat is niet alleen een papieren belofte, maar iets dat de sfeer op de vloer en op tv moet bepalen. Als dat voor een deel ‘minder tv’ oplevert, dan is dat een bewuste keuze.
Chantal is daar vrij stellig in: laat die roep om extra spanning maar even. Het belangrijkste is dat deelnemers zich veilig voelen en nooit meer in lastige posities terechtkomen. Daarna komt de rest vanzelf—als je het goed doet.
Het oude gevoel, maar met nieuwe grenzen
Eerder zei Chantal al dat ze hoopt dat The voice of Holland weer dat ouderwetse gevoel oproept: mensen die de kans krijgen om te zingen, een groot podium, een moment dat alles kan veranderen. Dat verlangen snapt bijna iedereen.
Maar dat ‘oude gevoel’ kan alleen terugkomen als er ook nieuwe grenzen zijn. Als kijkers én kandidaten geloven dat er geleerd is van wat misging. Wat vind jij: mag het best wat braver als dat betekent dat het veiliger is?
Laat vooral jouw mening achter op onze socials—ben jij team ‘veilig voorop’ of mis je de spanning?
Bron: rtl.nl
