Het zijn van die verhalen die je pas jaren later met een brok in je keel kunt vertellen. Dries Roelvink is normaal gesproken niet vies van een grap, een knipoog of wat zelfspot, maar als het over geld en keuzes gaat, klinkt er soms ook iets anders door.
In een gesprek blikt de zanger terug op een periode waarin alles hem voor de wind leek te gaan. De optredens liepen, de toekomst voelde ruim en zeker, en één beslissing leek op papier zelfs ronant te worden.
Een nieuwe start met een flinke meevaller
Het begint eind jaren negentig, op het moment dat Dries zijn huis in Landsmeer verkoopt om te verhuizen. De woning is in waarde gestegen, en daarmee komt er ineens een flinke som geld vrij.
Waar veel mensen zo’n bedrag veilig parkeren op een spaarrekening, lonkte bij Dries juist het idee van ‘meer’. Op zijn rekening stond opeens zo’n half miljoen gulden, en dat voelde als een kans die je niet elke dag krijgt.
Vrienden met grote verhalen over beleggen
In zijn omgeving hadden vrienden al een tijdje de smaak te pakken. Zij vertelden enthousiast over beleggen en over een specifiek bedrijf waarin zij “flink wat geld” hadden gestoken. De sfeer: dit was dé beweging van dat moment.
Dries liet zich overtuigen. Niet omdat hij een doorgewinterde belegger was, maar omdat het aanstekelijk klonk en het leek alsof iedereen er goed aan deed. “Dat leek mij ook wel wat,” vertelt hij later over die keuze.
Drie ton gulden op één plek
Uiteindelijk besluit hij 300.000 gulden te investeren in het bedrijf waar zijn vrienden het over hebben. Een forse stap, zeker als je bedenkt dat het voor Dries zijn eerste echte ervaring met beleggen was.
En zoals dat gaat bij een eerste keer: je bent extra alert. In plaats van het los te laten, dook hij er juist bovenop. Hij hield de koersen in de gaten en volgde dagelijks wat er met zijn geld gebeurde.
Van nieuwsgierigheid naar dagelijks koerskijken
Wat begon als “even kijken hoe het gaat”, werd al snel een routine. Dries zag de beurskoersen stijgen en stijgen. Dat gevoel is verraderlijk: het lijkt alsof je iets goed doet, terwijl het soms ook gewoon de markt is.
In zijn hoofd werd de winst al een soort zekerheid. Hij voelde zich rijker, leefde ernaar en keek vooruit. Als de grafiek omhoog blijft gaan, is het lastig om te bedenken dat er ook altijd een keer een daling kan komen.
Het moment dat hij miljonair had kunnen zijn
Er kwam zelfs een dag dat de koers zó hoog stond, dat hij met de verkoop van zijn aandelen in één klap miljonair had kunnen zijn. Zo’n moment waarvan je achteraf denkt: waarom heb ik toen niet gewoon gedrukt op ‘verkopen’?
Maar Dries deed het niet. Dezelfde vrienden die hem eerder enthousiast maakten, dachten dat er nóg meer in zat. Het verhaal werd groter: de investering zou volgens hen straks vijf keer zoveel waard kunnen zijn.
De overtuiging dat het alleen maar verder zou stijgen
Langzaam werd het idee van “nu uitstappen” bijna onlogisch. Als iedereen om je heen zegt dat het nog hoger kan, ga je vanzelf geloven dat geduld altijd wordt beloond. Dries raakte daar ook van overtuigd.
Hij liet de investering staan. En dat is het pijnlijke aan dit soort verhalen: het gaat niet mis omdat mensen dom zijn, maar omdat ze vertrouwen op verwachtingen die op dat moment heel aannemelijk voelen.
Wereldgebeurtenissen die alles omgooien
Terwijl Dries zijn belegging liet doorlopen, bleef de wereld natuurlijk niet stilstaan. Twee jaar later, in 2001, veranderde er in één dag heel veel: de aanslagen van 11 september in de Verenigde Staten.
Toen twee vliegtuigen zich in de Twin Towers boorden, sloeg de schokgolf ook over naar de economie. De beurzen kregen klap na klap, en de waarde van veel aandelen ging hard omlaag—ook die van Dries.
De beurs keldert en het bedrijf gaat onderuit
Zoals veel mensen in die periode dacht Dries dat het wel weer zou herstellen. Dat is ook een logische reflex: je wilt niet geloven dat iets waar je zo lang naar hebt gekeken ineens echt kan instorten.
Maar een halfjaar later kwam de definitieve klap. Het bedrijf waarin hij drie ton gulden had geïnvesteerd ging failliet. Daarmee verdampte zijn geld volledig; er bleef niets meer over van de investering.
Spijt die jaren later nog steeds steekt
Dries noemt het zijn grootste miskoop ooit. En hoewel hij er inmiddels open over kan praten, zegt hij dat die pijn nog steeds blijft hangen. Zeker als mensen hem vragen waar hij in zijn leven spijt van heeft.
Het antwoord is dan niet ingewikkeld: dat hij niet op tijd stopte. Dat hij dat ene moment, waarop hij het miljoen had kunnen pakken, voorbij liet gaan. Het is precies dat ‘wat als’ dat blijft knagen.
Nooit meer beleggen en een andere kijk op geld
Na deze ervaring heeft Dries nooit meer belegd. Hij is er heel duidelijk over: als je er geen verstand van hebt, moet je er eigenlijk niet aan beginnen. Het klinkt simpel, maar het komt uit ervaring.
Tegenwoordig gaat hij heel anders met geld om. Zo doneert hij zijn AOW, die hij sinds begin dit jaar ontvangt, aan een goed doel. Een keuze die laat zien dat geld voor hem nu minder om winst draait.
Wat vind jij: pech of een dure les?
Het verhaal van Dries Roelvink is herkenbaar voor veel mensen: een meevaller, een tip van vrienden, een investering die even geweldig voelt—en dan een gebeurtenis die niemand zag aankomen, met grote gevolgen.
Had hij moeten uitstappen toen het kon, of is het achteraf praten en hoorde het bij de tijdgeest van toen? Laat vooral weten wat jij ervan vindt op onze social media—reageer jij ook even?
