In de studio van NPO Sterren NL hing gisteren een bijzondere sfeer. Familieleden van René Karst verzamelden zich daar, niet alleen vanwege een muzikale mijlpaal, maar ook om samen stil te staan bij het gemis dat met de dag voelbaarder lijkt te worden.

Tussen de camera’s en het geroezemoes wordt duidelijk dat deze bijeenkomst meer betekent dan enkel het onthullen van nieuwe muziek.
Vooral voor Ychelle Karst, de dochter van de overleden zanger, zijn de afgelopen maanden intens geweest. Eind september werd zij voor het eerst moeder, een gebeurtenis die haar leven voorgoed veranderde en tegelijkertijd het gemis van haar vader extra zwaar maakte.
“Dan gaan de tranen wel vloeien”, liet ze weten toen ze terugdacht aan de kraamperiode, waarin haar moeder Wendy haar in het ziekenhuis bezocht.
Tijdens een emotioneel interview bij Sterren NL ging de postume single van René Karst, getiteld Je Leeft Maar Ene Keer, in première. Dit moment werd bijzonder beladen voor de nabestaanden. Weduwe Wendy, dochter Ychelle en zus Erikah stonden openhartig stil bij het overlijden van René en de leegte die hij achterliet.
Het gesprek kwam al snel op de vraag hoe René het vaderschap van Ychelle zou hebben ervaren.
Een opa die er niet meer is
De gedachte dat René Karst zijn kleindochter niet in de armen kan sluiten, raakt de familie diep. Volgens hen zou de geliefde zanger “apetrots” zijn geweest op Ychelle en haar dochtertje. Wanneer Wendy hierover spreekt, is haar stem doordrenkt van emotie.
“Ik geniet voor twee. René geniet mee”, zegt ze, waarbij ze benadrukt dat het gevoel van zijn aanwezigheid nooit helemaal verdwenen is. “Hij is er. Hij geeft al zoveel tekenen af. Voor mijn gevoel is hij er nog altijd bij.”
Ook zus Erikah en Ychelle zelf kunnen hun emoties moeilijk de baas als het gesprek draait om René als opa. De familie probeert troost te vinden in kleine dingen: zo valt het hen op dat de pasgeboren Lorèn een volle bos haar heeft, iets wat herinneringen oproept aan René zelf.
“Misschien wel”, reageert Ychelle glimlachend, als er wordt gesuggereerd dat de kleine iets van haar opa heeft meegekregen.
Een bijzonder eerbetoon
De première van de postume single Je Leeft Maar Ene Keer vormt het middelpunt van deze emotionele bijeenkomst. Voor de familie betekent dit niet alleen het vieren van René’s muzikale nalatenschap, maar ook het gezamenlijk beleven van een moment waarop zijn afwezigheid extra wordt gevoeld.
De release van het nummer valt samen met een periode waarin Ychelle haar vaderschap beleeft zonder haar vader aan haar zijde.
Het nummer krijgt een extra lading nu het een jaar geleden is dat René overleed. De familie vindt troost in het idee dat zijn muziek blijft voortleven en dat René op deze manier toch nog een rol speelt in het leven van zijn kleindochter.
“Hij geniet mee”, benadrukt Wendy nogmaals, doelend op de onzichtbare band die de familie met hem blijft voelen.
Emoties bij het terugdenken
De kraamtijd van Ychelle was een periode vol gemengde gevoelens. De vreugde van de geboorte van haar dochter werd overschaduwd door het gemis van René. Vooral op momenten dat haar moeder Wendy haar bezocht in het ziekenhuis, kwamen de emoties los.
Ychelle vertelt dat haar vader altijd trots was op zijn gezin en dat zijn afwezigheid nu extra zwaar weegt. Het idee dat René zijn eerste kleinkind niet heeft mogen ontmoeten, blijft pijnlijk.
Toch probeert de familie de positieve kant te blijven zien. Ze geloven dat René op zijn eigen manier betrokken blijft bij belangrijke gebeurtenissen. Wendy haalt aan dat ze regelmatig tekenen voelt die haar het gevoel geven dat haar man nog altijd in hun leven aanwezig is.
Het delen van deze ervaringen zorgt ervoor dat het verdriet een plek krijgt binnen het gezin.
Herkenning in de volgende generatie
De kleine Lorèn trekt tijdens het interview de aandacht met haar opvallende haardos. De familie kan het niet laten om te zoeken naar gelijkenissen tussen haar en haar overleden opa. Het idee dat René op een bepaalde manier voortleeft in zijn kleindochter geeft troost, hoe klein en ongrijpbaar die overeenkomsten ook zijn.
De glimlach van Ychelle wanneer ze hierover spreekt, zegt genoeg over de betekenis die ze hierin vindt.
De familie Karst blijft ondanks het verdriet zoeken naar manieren om René dichtbij te houden. De muziek, de herinneringen en de nieuwe generatie bieden houvast in een tijd waarin het gemis soms overweldigend is.
De première van de postume single brengt niet alleen zijn stem terug op de radio, maar ook een golf van emoties binnen de familie.
Het interview eindigt in ontroering, met de gedachte aan René als trotse opa die helaas alleen in hun herinneringen en in kleine, betekenisvolle momenten aanwezig kan zijn. De familie spreekt uit dat ze ondanks alles het gevoel hebben dat hij altijd een deel van hun leven zal blijven uitmaken.










