Vriendschap betekent soms: netjes op tijd naar bed, glas water erbij en morgenochtend fris aan de set verschijnen. En soms betekent het: je laat je meesleuren in een avond die nét iets langer duurt dan gepland, met een kater als souvenirs. Dat laatste overkwam Gert Verhulst, die in zijn podcast openhartig terugblikt op een stapavond met Jan Smit.
Het verhaal komt niet uit een geruchtenrubriek of een roddel op sociale media, maar recht uit de mond van Gert zelf in ‘Vik & Gert’, de podcast die hij samen met zijn zoon Viktor maakt. En zoals vaker bij vader-zoon-gesprekken: het begint met een kleine observatie, en eindigt in een anekdote waar je bijna de hotelbar bij kunt ruiken.
Een ochtend waarop alles meteen opviel
Viktor vertelt dat hij zijn vader tijdens een vroege draaidag op een manier meemaakte die hij niet gewend is. Niet boos, niet druk, maar vooral: duidelijk nog niet helemaal terug op aarde. “Ik werd zat toen ik naast je zat,” zegt hij lachend.
Die opmerking is natuurlijk overdreven, maar de ondertoon is duidelijk: Gert straalde nog iets te veel ‘stapavond’ uit terwijl de rest alweer in werkmodus stond. En dat terwijl de familie Verhulst doorgaans bekendstaat om discipline en het tempo van reality-opnames.
Hoe Jan Smit de avond op gang trok
Volgens Gert begon het allemaal redelijk onschuldig: een etentje in Antwerpen met vrienden. Jan Smit was erbij, en die had – zo vertelt Gert – behoefte om wat afleiding te zoeken. Jan zou in een moeilijke periode zitten.
Wat volgt, is herkenbaar voor iedereen die ooit dacht “we doen er nog eentje” en daarna pas uren later zijn sleutel terugvond: er gingen een paar flessen wijn doorheen, en daarna verplaatste het gezelschap zich naar een bar. Het tempo ging omhoog, en het rempedaal verdween.
De Sambuca-factor: een klein glaasje met grote gevolgen
In de bar kwam het drankje in beeld dat volgens Gert de avond echt richting ‘ongepland avontuur’ duwde: Sambuca. “Jan is nogal gek van Sambuca,” vertelt hij. En dat was niet alleen een persoonlijke voorkeur, het werd een soort rode draad.
Tussen de wijn door verschenen er steeds shotjes op tafel. Gert geeft toe dat hij daar gevoelig voor is: als het eenmaal voor hem staat, vindt hij het lastig om er vanaf te blijven. Niet stoerdoenerij, eerder een eerlijke bekentenis die het verhaal menselijk maakt.
Van bar naar hotelbar en een ‘houdinit’je’
Alsof één locatie niet genoeg was, eindigde het gezelschap uiteindelijk in de hotelbar waar Jan verbleef. Dat is zo’n plek waar de verlichting zachter is, de gesprekken harder worden en de tijd ineens elastisch lijkt.
Maar daar gebeurde volgens Gert iets opvallends: Jan verdween plots. Geen groot drama, geen paniek, gewoon… weg. Gert noemt dat met een knipoog een “houdinit’je doen”, alsof Jan even een verdwijntruc uitvoerde midden in de nacht.
De kater sloeg toe op het slechtst mogelijke moment
De volgende ochtend was er geen ruimte voor uitslapen, want er moest vroeg gedraaid worden voor de realityserie van de familie Verhulst. En precies dan merk je pas hoe luid Sambuca kan ‘praten’ als je hoofd weer helder moet zijn.
Viktor beschrijft het beeld dat hij aantrof wanneer zijn vader binnenkomt: “een kreupele man” met als eerste woorden: “Ik kan niet meer.” Het is het soort scène dat je in een sitcom verwacht, maar dit keer was het gewoon hun echte ochtend.
Waarom dit verhaal nu extra aandacht krijgt
De anekdote landt ook in een bredere context, omdat Jan Smit onlangs bekendmaakte dat hij na ruim veertien jaar uit elkaar is gegaan met zijn vrouw Liza Plat. Zo’n nieuwsbericht zet automatisch een vergrootglas op alles wat eromheen gebeurt.
In de media komt dan ook snel de link met Jans eerdere, vaak besproken privéleven. Het is niet nieuw dat zijn liefdesleven regelmatig de krantenkoppen haalt, maar dit keer lijkt vooral het menselijke aspect door te schemeren: iemand die afleiding zoekt bij vrienden.
Vriendschap, grenzen en een avond die net te gezellig werd
Wat dit verhaal uiteindelijk aardig maakt, is dat het geen opschepperij is, maar een klassiek voorbeeld van hoe een avond met vrienden kan ontsporen zonder dat iemand daar vooraf op uit is. Je begint met eten, je eindigt met spijt.
Gert vertelt het met humor, Viktor met een mengeling van verbazing en plezier. En ergens is het ook een klein compliment aan vriendschap: er zijn mensen met wie je in moeilijke tijden liever niet alleen bent, zelfs als dat betekent dat iemand de volgende dag krom loopt.
De nasmaak: lachen, maar ook even schakelen
Voor Gert is het vooral een verhaal dat je later kunt navertellen, maar op het moment zelf was het vast minder romantisch. Vroeg draaien met een zwaar hoofd is geen aanrader, zeker niet als er camera’s meelopen.
Toch is het precies die combinatie van openheid, zelfspot en timing die de podcastfragmenten populair maakt: je ziet de mens achter de bekende naam. En ja, ook bekende mensen hebben weleens een avond die net iets te ‘enthousiast’ wordt.
Wil jij dat Jan gelijk had om even stoom af te blazen met vrienden, of vind je dat zulke avonden altijd eindigen met gedoe? Laat het weten via onze sociale media en praat mee.
