Natasja Froger (60) heeft in het programma Het Waren 2 Fantastische Dagen een opvallend eerlijk inkijkje gegeven in het prille begin van haar relatie met René Froger (65). Niet met een gelikt sprookjesverhaal, maar met details die juist laten zien hoe rommelig en menselijk verliefd worden soms is—zeker als er nog een huwelijk in het spel blijkt.
Een hete dag in Athene
De vonk sloeg over in 1987, in Athene. René was daar met een vaste supportersgroep uit Amsterdam voor een Europese wedstrijd van Ajax. Natasja werkte in die periode als stewardess en belandde die dag met vriendinnen bij een wedstrijd tussen supporters en de pers.
Het was, zoals Natasja het vertelt, niet zomaar warm maar echt snikheet. “Het was 40 graden,” herinnert ze zich. Terwijl iedereen liep te puffen, haalde zij naar eigen zeggen “twee miljoen flessen water” plus cola en alles wat ze maar kon vinden.
Een tas vol drinken, en een klik die bleef hangen
Met tassen vol drinken liep Natasja het veld op. En precies daar, tussen de hitte, de drukte en de voetbalchaos, zou ze René’s hart hebben veroverd. Ze vertelt het met een lach, alsof ze zelf ook wel voelt hoe filmisch het klinkt.
Maar wat begon als een spontane ontmoeting, bleek achteraf meer dan een vakantievonkje dat dooft zodra je weer thuis bent. Natasja voelde direct dat er iets gebeurde dat je niet zomaar wegwuift—een klik die je niet kunt “wegredeneren”.
Het detail dat ze niet wist
Het grote struikelblok kwam pas later: René bleek op dat moment nog getrouwd te zijn. Natasja zegt in het programma dat ze dat destijds oprecht niet wist. Het was dus geen bewuste keuze om in een ingewikkelde situatie te stappen.
En toch is ze ook verrassend nuchter over hoe het anders had kunnen lopen. Als ze het wél had geweten, denkt ze dat het waarschijnlijk weinig had veranderd. Niet omdat ze het drama opzocht, maar omdat die klik volgens haar meteen enorm was.
De vlucht naar Spanje die alles kantelde
De werkelijkheid haalde haar in toen ze René later opnieuw tegenkwam tijdens haar werk: op een vlucht naar Spanje. Waar zij dacht hem misschien alleen te zien, stapte hij tot haar verbazing het vliegtuig in… samen met zijn vrouw en kind.
“Hoe kan je het bedenken?” zegt Natasja over dat moment. En alsof dat nog niet ongemakkelijk genoeg was, sprak René haar later ook nog aan in het vliegtuig. Zijn reactie: “Oh sorry, ik dacht dat je het wist.” Voor Natasja was dat het signaal om te stoppen.
‘What happens in Athens…’
Natasja vat haar beslissing samen met een bekende uitspraak: “What happens in Athens, stays in Athens.” Met andere woorden: het was intens, het was bijzonder, maar het hoorde daar te blijven. Ze wilde het niet groter maken dan het al was.
Alleen liep het leven anders. Ondanks die duidelijke grens bleef er contact, en dat zegt eigenlijk alles: hoe graag je ook rationeel op de rem trapt, sommige verhalen laten zich niet netjes afsluiten zodra je dat besluit neemt.
Een week later stond hij op de stoep
Volgens Natasja stond René een week later ineens bij haar voor de deur. Niet met halfslachtige woorden, maar met een gevoel dat hij niet van zich af kon zetten. Hij zou tegen haar hebben gezegd: “Ik heb dit nog nooit gevoeld wat ik nu voel.”
Alsof dat nog niet genoeg was, kreeg ze ook een cassettebandje waarop René speciaal voor haar een nummer had opgenomen in de studio. Met de tekst: “If it takes forever, I will wait for you.” Het is zo’n gebaar dat je óf ongemakkelijk vindt, óf nooit meer vergeet.
Toch samen verder, ondanks alles
Uiteindelijk besloten Natasja en René een jaar later alsnog samen verder te gaan. Hoe dat er precies achter de schermen aan toeging, blijft vooral van hen, maar Natasja maakt duidelijk dat het gevoel niet wegebde. “Hij zat nog steeds in mijn kop,” vertelt ze.
Die ene zin klinkt simpel, maar het zegt veel: je kunt jezelf van alles wijsmaken, je kunt druk zijn met werk en leven, maar soms blijft iemand in je hoofd zitten. En juist dat maakte dat het verhaal niet ophield bij Athene.
34 jaar huwelijk en een trouwjurk van zolder
Inmiddels zijn Natasja en René al 34 jaar getrouwd. In het programma gaat het niet alleen over toen, maar ook over nu. Natasja haalt haar trouwjurk van zolder om die opnieuw aan te trekken—een moment dat meteen iets intiems krijgt.
In gesprekken met onder anderen Ernst Daniël Smid en Edino van Dorsten, die ook meedoen aan het programma, spreekt ze met veel warmte over haar man. Ze noemt René “zo’n intens lieve man” met “een enorm groot, goed hart”.
Humor als lijm in hun relatie
Natasja vertelt ook dat ze in veel opzichten van elkaar verschillen. Maar één ding blijkt al sinds dag één de lijm: humor. “Vanaf dag één hebben wij zo hard kunnen lachen met z’n tweeën. En dat kunnen we nog steeds,” zegt ze.
Volgens haar is precies dat lachen wat je door moeilijke periodes heen helpt. Geen perfecte relatie, geen toneelstukje, maar wél samen kunnen relativeren en elkaar blijven vinden. Het is een herkenbaar recept: niet alles oplossen, maar wel samen blijven staan.
‘Alleen kan ik wel zijn, maar ik wil het niet’
Over een leven zonder René is Natasja helder. Ze zegt dat ze prima alleen kan zijn, maar dat ze dat simpelweg niet wil. “Ik vind alles leuk met hem,” vertelt ze, een uitspraak die juist door de eenvoud blijft hangen.
Het Waren 2 Fantastische Dagen is elke zondag om 20.00 uur te zien bij SBS6. Wat vind jij van Natasja’s openheid over het begin van hun relatie—begrijpelijk, te eerlijk, of juist verfrissend? Laat het weten via onze socials.
Bron: rtl.nl
