Een openhartig gesprek in een podcast kan soms meer losmaken dan je vooraf verwacht. In de tweede aflevering van ADHAZES, de podcast van André en Roxeanne Hazes, krijg je een kijkje in hun persoonlijke gedachtenwereld.

Wat begint als een luchtig gesprek over hypochondrie, verandert al snel in een kwetsbare bekentenis. Roxeanne deelt dat ze in september geopereerd moet worden aan haar borstimplantaten. En die ingreep zorgt nu al voor angstige gedachten.
Angst voor narcose houdt Roxeanne bezig
Tijdens het gesprek vertellen André en Roxeanne over hun neiging om soms in doemscenario’s te denken. Roxeanne legt uit dat ze zichzelf niet direct een hypochonder vindt. Toch merkt ze dat haar gedachten met haar aan de haal gaan wanneer het over haar operatie gaat. Ze zegt: “Ik ben niet per se hypochonder, maar ik word in september dan geopereerd aan mijn borsten – omdat die protheses eruit moeten – en dan kan ik ineens gewoon hélemaal in de vlekken schieten. Dat ik denk: ik word nooit meer wakker.”
Die angst draait vooral om de narcose. André reageert daarop met: “Van die narcose, ja, dat hoor je natuurlijk wel vaker.” Meteen daarna biedt hij zijn excuses aan voor zijn opmerking. Het is een typisch broer en zus moment. Ze plagen elkaar, maar voelen ook direct wanneer iets gevoelig ligt.
Waarom de borstimplantaten eruit moeten
Roxeanne vertelt ook waarom de operatie noodzakelijk is. Ze legt open uit dat ze knobbels heeft. Dat klinkt heftig en dat is het ook. Tegelijkertijd benadrukt ze dat ze jaarlijks alles laat controleren. Ze wil zeker weten dat alles medisch in orde blijft. Die controles geven haar rust, maar de geplande ingreep blijft spannend.
De zangeres is open over haar twijfels. Ze weet dat het een medische beslissing is, maar emotioneel blijft het lastig. Wanneer je hoort dat er knobbels zijn, gaan je gedachten automatisch alle kanten op. Dat is menselijk. Roxeanne laat daarmee zien dat ze, ondanks haar bekendheid, worstelt met dezelfde angsten als ieder ander.
Komt er een nieuwe operatie achteraan
André is nieuwsgierig en vraagt zich af of Roxeanne na het verwijderen van de implantaten weer nieuwe wil laten plaatsen. Het antwoord is niet eenvoudig. Ze zegt eerlijk dat ze daar nog over nadenkt. Een extra operatie ziet ze eigenlijk niet zitten. Ze zegt dat ze geen zin heeft om nóg een keer geopereerd te worden.
André denkt hardop mee en vraagt of het niet tegelijk kan. Eruit en erin. Technisch gezien kan dat. Toch wijst Roxeanne op een belangrijk detail. Ze zegt: “Dan moet je toch wel weer tussen tien á twintig jaar een keertje terug.” Daarmee maakt ze duidelijk dat het geen eenmalige keuze is. Implantaten brengen op lange termijn opnieuw medische momenten met zich mee.

Humor als houvast tussen broer en zus
Ondanks de serieuze ondertoon blijft de typische Hazes humor aanwezig. André kan het niet laten om een grap te maken. Hij vraagt: “Krijg je dan weer je borsten van vroeger?” Roxeanne reageert direct met: “Door jou heb ik borsten hè!” Dat leidt tot een terugblik op hun jeugd.
Ze halen herinneringen op aan de periode waarin André haar pestte met haar borsten. Roxeanne zegt: “Perentietjes, zei je altijd.” André doet daar nog een schepje bovenop met: “En op een gegeven moment had je een vriend, en die had grotere tieten dan jij.” Het zijn scherpe opmerkingen, maar je hoort in hun toon dat het met een lach wordt verteld. Ze kunnen er samen hard om lachen.
Een kwetsbare kant van Roxeanne Hazes
Wat deze podcast aflevering bijzonder maakt, is de balans tussen humor en kwetsbaarheid. Roxeanne durft te benoemen dat ze bang is om onder narcose te gaan. Die angst om “nooit meer wakker te worden” is een gedachte die veel mensen herkennen, maar niet altijd uitspreken. Juist door het te delen, doorbreekt ze een taboe.
Je merkt dat ze zich bewust is van haar verantwoordelijkheid als moeder en artiest. Een operatie betekent tijdelijk afstand nemen van werk en gezin. Dat maakt de spanning groter. Tegelijkertijd kiest ze ervoor om transparant te zijn richting haar luisteraars.
ADHAZES als veilige plek voor eerlijke gesprekken
De podcast ADHAZES blijkt opnieuw een veilige ruimte waar André en Roxeanne alles kunnen bespreken. Van mentale struggles tot medische onzekerheden. Het format draait niet om sensatie, maar om herkenning. Dat voel je in elk gesprek.
In deze tweede aflevering wordt duidelijk dat achter de spotlights gewone zorgen schuilgaan. Roxeanne staat bekend als krachtige zangeres met een uitgesproken mening. Toch laat ze nu ook haar breekbare kant zien. Dat maakt haar verhaal des te krachtiger.

Wat betekent dit voor de toekomst
De operatie staat gepland voor september. Tot die tijd zal Roxeanne zich mentaal moeten voorbereiden. Of ze kiest voor nieuwe implantaten, blijft voorlopig een open vraag. Wat vaststaat, is dat ze haar gezondheid serieus neemt en jaarlijks alles laat controleren.
Je ziet hoe belangrijk openheid is in een tijd waarin uiterlijk en perfectie vaak centraal staan. Roxeanne laat zien dat achter cosmetische keuzes ook medische realiteit schuilt. Ze geeft je een inkijkje in haar twijfels, haar angsten en haar humor.
Aan het einde van het gesprek overheerst toch de lach. Dat typeert hun band. Ze kunnen zware onderwerpen bespreken en tegelijk relativeren. Misschien is dat wel hun grootste kracht als broer en zus.










