Op Instagram laat radio-dj Domien woensdagavond van zich horen met een bericht dat meteen binnenkomt. In zijn stories deelt hij dat zijn familie een extreem zware week achter de rug heeft, waarin alles ineens anders voelt.
Domien staat bekend om zijn open, warme stijl op de radio en online, maar dit keer is de toon onmiskenbaar rauw en verdrietig. Het soort update dat je niet maakt omdat je zin hebt om te posten, maar omdat zwijgen ook niet lukt.
Een bericht dat je nooit wilt schrijven
In zijn Instagram-story vertelt Domien dat er vorige week een tragisch verkeersongeval is geweest, waarbij zijn zwager is overleden. Het nieuws kwam volledig onverwacht, als een klap voor hem en voor iedereen om hem heen.
Hij noemt daarbij ook wie zijn zwager was binnen het gezin: de man van zijn zusje Lieve en de vader van zijn 14 maanden oude nichtje Merel. In een paar zinnen schetst hij daarmee meteen hoe groot het gemis is.
Een week in een waas
Domien beschrijft dat het leven sinds het ongeluk “gehuld is in nevel”. Hij schrijft dat hij nog nooit zo’n zware, donkere wolk heeft gezien of gevoeld. Het zijn woorden die vooral laten zien hoe ontwricht rouw kan zijn.
Wat hij ook benoemt, is dat vreemde contrast dat veel mensen herkennen na slecht nieuws: de wereld draait door, maar voor jou voelt het alsof alles stilvalt. Je weet rationeel dat het leven doorgaat, maar emotioneel loop je achter.
Alsof je in een rijdende trein zit
Het beeld dat Domien gebruikt is helder: het voelt alsof hij en zijn dierbaren in een rijdende trein zitten, zonder te weten waar die heen gaat, hoe hard het gaat of waar de eindbestemming is. Onzekerheid bovenop verdriet.
Die metafoor vangt precies wat zo’n plots verlies doet. Je probeert te begrijpen wat er gebeurd is, terwijl je ondertussen ook moet blijven ademen, slapen, eten en reageren op berichten—alsof je lichaam op automatische piloot staat.
Afscheid bij het ‘tussenstation’
Woensdagmiddag was er, zoals Domien het noemt, een “tussenstation”: de uitvaart. In het bijzijn van familie en vrienden namen ze afscheid van Thjeu en bewezen ze hem de laatste eer tijdens de ceremonie.
Na zo’n dag ontstaat vaak een nieuwe stilte. Domien noemt die stilte zelfs “oorverdovend”. Niet alleen omdat het drukke regelen stopt, maar ook omdat het besef dan pas écht binnen kan komen: je kunt niets terugdraaien.
Wat blijft: elkaar vasthouden
In zijn afsluitende woorden legt Domien de nadruk op wat nu het belangrijkste is: elkaar vasthouden. Niet per se met grote speeches of oplossingen, maar gewoon door er te zijn, dicht bij elkaar te blijven en ruimte te geven aan verdriet.
Het delen van zo’n persoonlijk bericht is kwetsbaar, zeker voor iemand die in de publieke belangstelling staat. Tegelijk laat het zien hoe rouw overal kan binnenvallen—bij iedereen—en hoe je dan vooral leunt op familie en vrienden.
Laat je steun horen
Berichten als deze zorgen vaak voor veel reacties, omdat mensen iets willen betekenen, al is het maar met een korte wens of een hart onder de riem. Soms is dat het enige wat je van buitenaf kunt geven: medeleven en zachtheid.
Wil je Domien en zijn familie ook sterkte wensen? Laat dan gerust een reactie achter via onze social media en deel, als je dat wilt, hoe jij omgaat met verlies in je omgeving. Jouw woorden kunnen echt verschil maken.
