De dagen waarop hij zonder hulpmiddel buiten kon wandelen, lijken voor Jan Keizer tot het verleden te behoren. Toch weet de zanger zichzelf telkens weer te verrassen met zijn veerkracht en humor, zelfs als het leven hem voor nieuwe uitdagingen stelt.
In zijn eigen woorden laat hij doorschemeren dat sommige keuzes nu eenmaal niet te vermijden zijn, ook al voelt het ongemakkelijk.
Voor veel mensen is het aanschaffen van hulpmiddelen een confronterend moment, zeker als het gaat om iets dat symbool staat voor ouderdom of afnemende mobiliteit. Zo ook voor Jan, die eraan toegeeft dat het moeilijk is om zichzelf te zien als iemand die afhankelijk is van een rollator.
Toch weet hij zijn situatie op een luchtige manier te benaderen, ondanks de onderliggende ernst van zijn gezondheid.
De stap naar een rollator
Jan Keizer, bekend van zijn tijd als zanger bij BZN, heeft inmiddels de leeftijd van 77 jaar bereikt. Al jaren leeft hij met uitgezaaide prostaatkanker, een diagnose die zijn dagelijkse leven ingrijpend heeft veranderd.
In een interview met de bijlage Vrij van De Telegraaf vertelt Jan openhartig over de drempel die hij moest overwinnen om een rollator te gaan gebruiken. “Dan denk je, ik ben toch geen oude man? Maar ja, dat ben ik natuurlijk wel,” zegt Jan eerlijk.
Het besef dat hij echt niet meer zonder hulpmiddel naar buiten kan, viel hem zwaar. Toch besloot hij zich erbij neer te leggen. “Anders kom ik gewoon helemaal nergens meer,” merkt hij nuchter op.
Hij blikt terug op de afgelopen jaren en realiseert zich dat hij al twee jaar niet meer op De Dijk is geweest, een plek waar hij graag kwam.
“Ze hebben van alles verbouwd en ik heb het nog helemaal niet gezien,” zegt hij, verwijzend naar de veranderingen in zijn omgeving waar hij niet langer vanzelfsprekend deel van uitmaakt.
Meer vrijheid dankzij technische hulpmiddelen
Hoewel de stap naar een rollator moeilijk was, blijft het daar niet bij. Jan kijkt inmiddels ook uit naar een nieuwe aanwinst: een scootmobiel. “Binnenkort krijg ik een scootmobiel. Nog zo’n stap waar je je aan over moet geven,” vertelt hij.
Jan besloot niet te beknibbelen op zijn keuze en koos voor een model dat bij hem past: “Ik heb gelijk maar de mooiste besteld, met vijf wielen. Die kun je ook heel makkelijk inparkeren.”
De vergelijking met het kopen van een auto komt niet uit de lucht vallen. Volgens Jan voelt het een beetje alsof je een nieuwe auto koopt, ondanks het feit dat het hier om een hulpmiddel gaat.
“Nu kijk ik er ook wel naar uit, want het gaat veel meer vrijheid geven,” zegt hij optimistisch. Deze nieuwe vorm van mobiliteit betekent voor hem het terugwinnen van een stukje onafhankelijkheid waar hij de afgelopen tijd zo naar heeft verlangd.
Leven met kanker en het maken van plannen
De gedachte aan de dood is er af en toe, erkent de voormalig BZN-zanger openlijk. Toch weigert hij zich te laten leiden door somberheid. Jan geeft aan dat hij liever kijkt naar de dingen die nog wel kunnen en probeert het leven zo positief mogelijk te benaderen.
“We praten gewoon liever over leuke dingen en zijn zelfs alweer voorzichtig vakantieplannen aan het maken,” deelt hij.
Om zijn mobiliteit verder te vergroten, heeft Jan onlangs een innovatief apparaatje aangeschaft: “Ik heb een heel klein elektrisch apparaatje gekocht, een soort opvouwbare kruising tussen een step en een rollator.” Het compacte hulpmiddel blijkt een uitkomst te zijn, omdat hij het gemakkelijk mee kan nemen op reis.
“En zo wordt mijn wereld steeds weer een beetje groter,” besluit hij hoopvol.
Kiezen voor mogelijkheden in plaats van beperkingen
Ondanks de uitdagingen die zijn gezondheid met zich meebrengt, blijft Jan Keizer zoeken naar manieren om actief deel te nemen aan het leven. Door steeds weer nieuwe oplossingen te vinden, vergroot hij niet alleen zijn eigen bewegingsvrijheid, maar ook zijn perspectief op wat nog mogelijk is.
Jan laat zich niet uit het veld slaan door de fysieke beperkingen die zijn ziekte met zich meebrengt. In plaats daarvan richt hij zich op de hulpmiddelen die hem helpen om toch te blijven genieten van alledaagse dingen, zoals een wandeling door de buurt of het maken van vakantieplannen.
Het verhaal van Jan Keizer laat zien dat het accepteren van hulpmiddelen niet het einde betekent van zelfstandigheid, maar juist een manier kan zijn om het leven opnieuw vorm te geven.
Met een vleugje humor en een nuchtere kijk op zijn situatie, weet hij zijn wereld steeds weer een beetje groter te maken, ondanks alles wat hem is overkomen.
