Vakantie hoort het moment te zijn waarop iedereen even loslaat: ontbijtjes die uitlopen, kinderen die de hele dag buiten zijn en ouders die zichzelf wijsmaken dat ze eindelijk niet op de klok hoeven te kijken. Totdat één seconde alles kantelt en je ineens alleen nog maar denkt: als het maar goedkomt.
Dat is precies de situatie waarin Kim Kötter deze week belandde. Via Instagram Stories deelde ze dat haar achtjarige zoon Youp tijdens hun vakantie in Spanje ongelukkig ten val is gekomen en met spoed naar het ziekenhuis moest.
Een val die niemand zag aankomen
Volgens Kim viel Youp van een speeltoestel, van ongeveer 2,5 meter hoogte. In een vakantiesetting kan zoiets razendsnel gaan: even klimmen, even stoer doen, en voor je het weet is er paniek op de plek waar net nog gelachen werd.
Youp kwam terecht op zijn polsen. Achteraf noemt Kim dat “aan één kant zijn geluk”, omdat het ook veel ernstiger had kunnen uitpakken. Maar dat neemt niet weg dat de klap groot was, en dat er direct medische hulp nodig bleek.
Spoed naar het ziekenhuis en een operatie
In het ziekenhuis werd al snel duidelijk dat het niet om een simpele kneuzing ging. Kim vertelde dat Youp een botbreuk in beide polsen heeft opgelopen. Daarmee veranderde de vakantie in één klap in een traject van onderzoeken, pijnstilling en wachten.
Daar bleef het niet bij: Kim liet ook weten dat haar zoon ongeveer twee uur is geopereerd. Op haar Stories deelde ze een foto van een brancard en beschreef ze hoe heftig het was om als ouder machteloos toe te kijken.
Taalbarrière als extra stressfactor
Alsof de zorgen om je kind nog niet genoeg zijn, kwam er voor Kim en haar gezin nog iets bij: de communicatie met artsen en verpleegkundigen die alleen Spaans spraken. Ze noemde dat eerlijk “een uitdaging”, juist op momenten waarin je snel duidelijkheid wilt.
Tegelijkertijd benadrukte Kim dat de mensen in het ziekenhuis ontzettend lief waren. Ze begrijpt naar eigen zeggen wel een beetje Spaans, maar in stressvolle situaties merk je pas hoe belangrijk nuance, uitleg en geruststelling in je eigen taal kunnen zijn.
Meer controles in Spanje voordat ze naar huis konden
De medische molen draaide door, ook nadat de eerste schrik enigszins was gezakt. Kim schreef dat Youp op donderdag nog naar een academisch ziekenhuis in Spanje moest. Dat soort afspraken zijn meestal bedoeld om extra zekerheid te krijgen bij complexere breuken.
Daarnaast gaf ze aan dat het gezin hoopte op zondag terug naar huis te kunnen. Je voelt tussen de regels door hoe sterk de behoefte is om weer in je eigen omgeving te zijn, met vaste zorg, een vertrouwde taal en het idee dat je het overzicht terugpakt.
In Nederland volgt de volgende stap
Een terugreis betekent niet dat alles klaar is. Kim vertelde dat Youp eenmaal in Nederland ook nog langs de traumachirurg moet. Zeker bij breuken is nazorg cruciaal, omdat er goed gekeken moet worden naar stand, genezing en eventuele blijvende klachten.
Ze deelde dat de rechterpols “wat complexer” is. Daarbij zei ze ook dat ze haar volgers de foto’s bespaart. Begrijpelijk, want het blijft een kind, en bovendien wil je soms gewoon niet opnieuw door die beelden heen.
Zes weken gips: een nieuwe dagelijkse realiteit
De grootste praktische verandering? Youp moet zes weken met beide armen in het gips. Kim noemde dat ronduit “een uitdaging”. En dat is zacht uitgedrukt: aankleden, tandenpoetsen, eten, slapen, alles wordt ineens een project.
Maar in dezelfde adem klonk ook opluchting. Kim schreef dat Youp het ontzettend goed heeft gedaan en dat het, ondanks alles, erger had kunnen aflopen. Het is die typische oudermix van dankbaarheid en zorg die je pas echt snapt als je het meemaakt.
Wat dit soort ongelukken met een gezin doen
Een ongeluk op vakantie raakt niet alleen het kind dat valt, maar het hele gezin. Plannen verdwijnen, broers moeten schakelen, ouders draaien op adrenaline en proberen tegelijk rustig te blijven. Je focus vernauwt zich tot één ding: herstel.
Tegelijkertijd zie je vaak hoe veerkrachtig kinderen kunnen zijn. Zelfs met pijn en gips kunnen ze zich vastklampen aan kleine lichtpuntjes: een ijsje, een filmpje, een grapje. En voor ouders is dat soms precies het zetje om zelf ook door te gaan.
Een update die binnenkomt bij volgers
Kim deelt vaker momenten uit haar leven, maar dit soort nieuws komt altijd anders binnen. Het is rauw, herkenbaar en – vooral – iets waar veel ouders meteen van denken: dit had ons ook kunnen overkomen, op een speeltuin, strand of camping.
Door open te zijn over de operatie, het gips en de praktische uitdagingen, geeft ze volgers een eerlijk inkijkje in de realiteit achter een vakantiefoto. Niet om medelijden te vragen, maar om te laten zien hoe snel het kan omslaan.
Hoe gaat het nu met Youp?
Voor nu lijkt het erop dat Youp, ondanks de dubbele breuk, in goede handen is en stabiel genoeg was om terug te reizen. De komende weken worden vooral een kwestie van rust, aanpassen en elke dag een stapje vooruit.
Kim sloot haar update af met de boodschap dat Youp het heel goed gedaan heeft. Dat is uiteindelijk waar iedereen op hoopt: dat de pijn afneemt, de botten netjes genezen en hij straks weer zonder gips kan klimmen, rennen en spelen.
Praat mee
Heb jij dit soort schrikmomenten wel eens meegemaakt op vakantie, met je kind of in je omgeving? En heb je tips voor ouders die ineens moeten omgaan met twee armen in het gips?
Laat het weten op onze sociale media: we lezen mee. En natuurlijk wensen we Youp een voorspoedig herstel en het hele gezin veel sterkte in de komende weken.
Bron: shownieuws.nl
