Presentator en zanger Jamai Loman laat de buitenwereld vaak vooral de glans zien: een drukke agenda, een bekende kop op tv en een muzikale carrière die al jaren meedraait. Maar achter die volle dagen zit ook iets wat je niet op een podium kunt wegzingen.
Acht jaar na een niertransplantatie blijft zijn gezondheid een onderwerp dat altijd op de achtergrond aanwezig is. In gesprekken met Story vertelt Jamai dat dankbaarheid en waakzaamheid bij hem inmiddels hand in hand gaan.
Een leven dat doorgaat, maar nooit helemaal ‘normaal’ wordt
Jamai (39) kreeg acht jaar geleden een nieuwe nier, op een moment dat het met zijn eigen nieren flink misging. Ze werkten nog maar voor twaalf procent, een situatie die al snel allesbepalend werd.
Gelukkig was er hulp van dichtbij: zijn zwager Andy besloot een nier te doneren. Dat is niet alleen een medische ingreep, maar ook een levenslijn. Jamai noemt die keuze nog steeds iets waar hij elke dag bij stilstaat.
Controles, medicijnen en de angst voor afstoting
Hoewel Jamai zich naar eigen zeggen op dit moment prima voelt, is hij nog lang niet klaar met het ziekenhuistraject. Om de zoveel tijd moet hij op controle, omdat artsen scherp willen blijven op mogelijke complicaties.
Zelf zegt hij dat hij elke vier maanden wordt gecontroleerd en dat hij veel medicatie gebruikt om afstoting te voorkomen. Die medicijnen zijn nodig, maar ze maken je lichaam ook kwetsbaarder voor infecties.
Waarom een simpele griep bij hem anders kan uitpakken
Waar de meeste mensen na een paar dagen snotteren weer door kunnen, kan een griepje voor Jamai veel harder binnenkomen. Doordat zijn afweer wordt onderdrukt, kan een virus bij hem langer blijven hangen.
Hij vertelt dat hij, als hij al wat grieperig is, vaak meteen écht ziek wordt en twee tot drie keer langer nodig heeft om op te knappen. Vorig jaar speelde dat ook tijdens opnames van Stars on Stage.
Succes op tv, maar het lichaam trekt niet altijd mee
Het is een vreemd contrast: aan de ene kant de energie en focus die nodig zijn om programma’s te draaien en op te treden, aan de andere kant de onzekerheid of je lijf het tempo wel kan bijbenen.
Jamai won onlangs nog Maestro, wat laat zien dat hij volop meedoet en zichzelf blijft uitdagen. Tegelijk is hij eerlijk dat zijn gezondheid fragiel kan zijn en soms keihard de planning door elkaar schudt.
Liefde en toekomstplannen: trouwen hoeft niet groots
In zijn privéleven is Jamai al zestien jaar samen met zijn vriend, acteur Michael Muller. Ze leerden elkaar kennen via de musical Urinetown, toen ze allebei in de productie speelden en er iets bleef hangen.
Trouwen is nooit een groot gespreksonderwerp geweest, vertelt Jamai. En als ze het al zouden doen, dan ziet hij het eerder klein en snel: een jawoord op maandagochtend en ’s avonds eten met familie.
Een romantisch plan met een randje realisme
Toch heeft Jamai ook een alternatief scenario in zijn hoofd, eentje dat meteen filmischer klinkt. Hij denkt aan een groot feest voor zijn vijftigste verjaardag, met een onverwachte bruiloft als verrassing voor de gasten.
Maar er zit een zin in die blijft hangen: “Tenminste, als ik vijftig mág worden.” Daarmee legt hij zonder drama, maar wel raak, bloot hoe ziekte je blik op tijd en toekomst kan veranderen.
Ouder worden voelt ineens als een cadeau
Veel mensen klagen weleens over rimpels, pijntjes of het idee dat de jaren snel gaan. Jamai kijkt daar anders naar, juist omdat hij van dichtbij heeft meegemaakt hoe het is om op jonge leeftijd ernstig ziek te zijn.
Hij zegt dat hij hoopt oud te worden, zelfs mét de ongemakken die erbij horen. Want ouder worden betekent in zijn geval ook: zijn donornier houdt het vol, en het leven krijgt nog meer hoofdstukken.
Leven in het nu, met één hardnekkige angst
De grootste angst blijft dat de donornier het op een dag begeeft. Die gedachte verdwijnt niet zomaar, hoe goed het ook gaat. Daarom probeert Jamai, zegt hij, zoveel mogelijk in het hier en nu te leven.
Dat vertaalt zich ook naar keuzes die voor iedereen herkenbaar zijn: gezond proberen te leven, luisteren naar signalen en niet alles vanzelfsprekend vinden. Juist omdat hij weet hoe snel alles kan kantelen.
Wat dit verhaal losmaakt bij kijkers en fans
Het open delen van zo’n kwetsbaar onderwerp raakt veel mensen, zeker omdat nierproblemen en transplantaties vaker voorkomen dan we denken. Jamai’s verhaal maakt duidelijk hoe lang de impact doorwerkt, ook als je ‘beter’ bent.
En tegelijk laat het zien dat succes en gezondheid niet automatisch samen oplopen. Je kunt winnen, schitteren en doorgaan, maar achter de schermen blijft soms een stille spanning meereizen.
Wil jij hierop reageren of heb jij zelf ervaring met transplantatie of leven met medicatie? Laat het weten via onze sociale media—we lezen mee.
