In de talkshow Eva schoof Flemming donderdagavond aan zoals hij dat vaker doet: ontspannen, vrolijk, en met muziek in zijn hoofd. Toch hing er deze keer iets anders in de lucht. Niet per se een grote aankondiging, wel een soort voorzichtig hardop denken. De zanger liet doorschemeren dat hij het Eurovisie Songfestival nog altijd op zijn radar heeft staan, maar dat hij zichzelf nog niet in de juiste fase vindt om er nú vol in te stappen.
Het is zo’n uitspraak die meteen vragen oproept. Want Flemming is al lang geen ‘nieuw gezicht’ meer: hits, volle zalen en een album vol samenwerkingen. Tegelijk is het Songfestival een aparte sport, met eigen wetten, verwachtingen en druk. En precies daar lijkt zijn twijfel te zitten: niet het liedje is het probleem, maar het gevoel dat hij zelf nog een stap te zetten heeft.
Een droom die nog even mag sudderen
Dat Flemming interesse heeft in het Songfestival is niet nieuw. Hij had het eerder al eens laten vallen en bevestigde bij Eva Jinek opnieuw dat hij “ooit” graag mee wil doen. Alleen: die timing moet kloppen, vindt hij zelf.
Opvallend genoeg vertelde hij dat hij dit jaar geen nummer heeft ingestuurd, terwijl er wél materiaal klaarligt. Het lijkt dus niet een kwestie van inspiratie of gebrek aan ideeën, maar van het juiste moment kiezen. Niet te snel, niet half.
Het liedje is er al, de twijfel zit in hemzelf
Flemming draaide er niet omheen: er ligt volgens hem “een heel goed liedje” klaar. Sterker nog, hij noemde het nummer zelfs al “rijp”. Dat klinkt als: af, sterk genoeg, klaar om de wereld in te gaan.
Maar hij zette er meteen iets eerlijks achteraan: “Alleen ik ben zelf nog niet echt rijp.” Het is een zeldzaam open moment, zeker in een wereld waar artiesten vaak moeten uitstralen dat ze altijd klaar zijn voor de volgende stap.
Nederland en het Songfestival: een beladen hoofdstuk
Zijn woorden landen extra omdat Nederland momenteel een ingewikkelde relatie heeft met het Songfestival. Na alle commotie van dit jaar is deelname geen vanzelfsprekendheid meer. Volgend jaar meedoen? Dat moet nog blijken.
Juist daarom klinkt Flemmings “als Nederland volgend jaar weer meedoet, overweeg ik het” als een voorzichtige handreiking. Niet schreeuwerig, niet opportunistisch, maar wel: als het kan en als het klopt, dan wil ik me serieus melden.
Een knipoog richting Eva Jinek
In de uitzending kwam het moment ook met een luchtige twist. Flemming gaf aan dat hij de volgende keer wél iets zou willen insturen en richtte zich daarbij met een glimlach tot Jinek: “Als jij dat wilt.”
Het is natuurlijk geen officiële uitnodiging of besluit, maar het laat wel zien hoe het onderwerp bij hem leeft. Hij speelt ermee, hij denkt erover na, en hij test hoe het voelt om die mogelijkheid hardop uit te spreken.
Nieuwe muziek als visitekaartje
Naast het Songfestivalpraatje stond de avond vooral in het teken van zijn kersverse album Samen Is Leuker Dan Alleen. In de studio zong Flemming nummers van de plaat en liet hij zien waar zijn kracht zit: toegankelijk, melodieus en gemaakt om mee te zingen.
Het album verscheen op 17 april en de eerste reacties zijn volgens hem enthousiast en lovend. Flemming noemt het zelfs “de meest unieke plaat” die hij heeft gemaakt — en misschien ooit zal maken. Dat is een stevige claim, maar hij klinkt er zelf overtuigd bij.
Guus Meeuwis als grote inspiratiebron
Een van de namen op het album is Guus Meeuwis, en voor Flemming voelt dat duidelijk als iets bijzonders. Hij noemde Guus “een begrip in Brabant” en ging zelfs zo ver hem een legende te noemen.
Voor veel luisteraars is dat herkenbaar: Guus staat al jaren symbool voor Brabantse pop met een warm randje. Dat Flemming, ook Brabander, met hem samenwerkt past in dat plaatje — alsof hij een soort muzikale estafette oppakt.
Duetten als experiment met stijlen
Wat dit album extra opvallend maakt, is het grote aantal samenwerkingen. Flemming vertelde dat hij veel artiesten heeft gevraagd die hij niet alleen bewondert, maar met wie hij ook bevriend is geraakt. Dat hoor je vaak terug in hoe soepel duetten kunnen klinken.
Op de tracklist staan onder meer Mart Hoogkamer, Broederliefde, Snelle, Metejoor, Hardwell en Rolf Sanchez. Flemming beschreef het project als “een soort experiment” waarin hij verschillende stijlen en genres wilde samenbrengen, zonder zijn eigen geluid kwijt te raken.
Wat een Songfestival-inzending van Flemming zou kunnen worden
Hoewel hij geen details gaf over het nummer dat hij “op de plank” heeft liggen, is het wel interessant om te bedenken wat voor inzending bij hem past. Flemming heeft een popsound die snel blijft hangen, met een duidelijke refrein-energie — iets wat op het Songfestival vaak goed werkt.
Tegelijk is het internationale podium genadeloos: je moet opvallen, maar ook overtuigen. Misschien is dat precies waarom hij zegt dat híj nog niet rijp is. Niet omdat hij het niet kan, maar omdat hij het wil doen op een manier die klopt bij zijn niveau en ambities.
De druk van het moment: klaar zijn is meer dan een goed nummer
Een artiest kan een geweldig liedje hebben en toch twijfelen. Het Songfestival vraagt namelijk meer dan muziek alleen: presentatie, verhaal, timing en mentale weerbaarheid. Je staat ineens niet meer alleen voor fans, maar voor heel Europa.
Flemmings eerlijkheid kan juist een kracht zijn. In plaats van overhaast insturen omdat de buzz er is, lijkt hij te kiezen voor het juiste momentum. En als hij die stap zet, zal dat vermoedelijk pas gebeuren als hij honderd procent achter zichzelf én het totaalplaatje staat.
Wordt het volgend jaar dan toch serieus?
Alles hangt af van twee dingen: of Nederland volgend jaar weer meedoet én of Flemming zichzelf dan wél “rijp” genoeg vindt. Zijn uitspraak klinkt in elk geval niet als een afwijzing, maar als uitstel met duidelijke interesse.
Voor nu lijkt hij vooral te focussen op zijn album en op het plezier van maken en samenwerken. Maar het zaadje is geplant. Wat denk jij: moet Flemming het aandurven op het Songfestival, of is wachten juist slim? Laat het ons weten via onze sociale media.
