Een verjaardag op de kalender, een mooie mijlpaal op papier, maar achter gesloten deuren is een huwelijk vooral iets wat je blijft doen. Nick en Kirsten Schilder weten daar inmiddels alles van, want op 26 juni tikten ze samen tien jaar getrouwd aan.
Voor de buitenwereld zijn ze al lang een vast duo: Volendams, nuchter en hecht. Maar ook bij hen gaat het niet vanzelf, vertelt Kirsten in Weekend. Ze ziet het huwelijk niet als een eindstation, maar als een werkwoord.
Het huwelijk als werkwoord
Kirsten steekt het niet ingewikkelder in dan nodig is: een relatie heeft onderhoud nodig. Niet omdat het misgaat, maar omdat je anders langs elkaar heen kunt leven, zeker als het dagelijks leven druk is.
“Ja, absoluut,” zegt ze over die gedachte. Natuurlijk zijn er pittige momenten, net als bij ieder stel. Juist daarom plannen Nick en Kirsten bewust tijd in om te praten en dingen uit te spreken.
Waarom het soms schuurt
De reden voor die pittige fases is herkenbaar: werk en gezin die allebei aandacht vragen. Nick heeft de afgelopen jaren een solocarrière opgebouwd, en dat brengt een ander ritme met zich mee dan een ‘gewone’ kantoorbaan.
Volgens Kirsten zorgt die combinatie thuis voor een eigen dynamiek. Toch klinkt ze vooral liefdevol en zeker: na ruim 21 jaar samen is ze nog steeds “ontzettend gek” op hem, en dat helpt enorm.
Niet altijd zen, wel eerlijk
Wie denkt dat de balans vooral bij Nick ligt omdat hij op het podium staat, heeft het mis. Kirsten lacht er zelf om: ze is óók niet altijd de rust zelve. En dat hoeft ook niet, als je basis maar sterk is.
Omdat ze al zo lang samen zijn, is het fundament volgens haar stevig genoeg om mindere dagen te dragen. Als een van de twee even niet lekker in z’n vel zit, wordt dat niet meteen groot gemaakt.
Elkaar blijven dragen
“We nemen het voor lief als de ander af en toe niet lekker in zijn vel zit,” zegt Kirsten. Die zin klinkt simpel, maar er zit iets groots achter: elkaar ruimte geven zonder meteen conclusies te trekken.
In hun huwelijk willen ze er onvoorwaardelijk voor elkaar zijn. Dat is niet iets wat je één keer afspreekt, maar iets waar je samen naartoe werkt, jaar na jaar, in kleine keuzes.
De sleutel zit in het gesprek
Als Kirsten één ding als ‘sleutel’ noemt, is het wel: blijven praten. Niet alleen wanneer er iets misgaat, maar juist ook om verbonden te blijven. Want stilte kan soms harder werken dan woorden.
Bij Nick en Kirsten gebeurt dat vaak op een heel herkenbaar moment: wanneer de kinderen op bed liggen. Dan komt er ruimte om echt even bij te praten, zonder ruis van de dag.
Tijd maken, ook als het niet perfect lukt
Natuurlijk is het niet iedere avond raak. Soms ben je moe, soms loopt het uit, soms vraagt het leven gewoon te veel. Kirsten is daar eerlijk over: het lukt niet altijd om uitgebreid tijd voor elkaar te nemen.
Maar, en dat is precies het punt, ze doen het wél regelmatig. En dat maakt verschil: elke keer dat je elkaar weer even echt ziet en hoort, blijft de verbinding sterker dan de hectiek eromheen.
Een Volendamse nuchterheid met een zachte kant
Wat opvalt aan Kirstens verhaal is de nuchterheid: geen grote geheimen, geen perfecte plaatjes. Gewoon erkennen dat het soms schuurt, en dat je dan juist dichterbij elkaar moet blijven, niet verder weg.
Misschien is dat ook waarom veel mensen zich hierin herkennen. Het gaat niet om spectaculaire gebaren, maar om blijven kiezen voor elkaar, zelfs op de dagen dat je geen energie over hebt.
En jij?
Tien jaar huwelijk en meer dan twintig jaar samen: het klinkt als een lang verhaal, maar het wordt uiteindelijk geschreven in dagelijkse momenten. Kirsten en Nick laten zien dat ‘gelukkig’ ook gewoon hard werken kan betekenen.
Wat vind jij: is praten echt dé sleutel, of zit geluk in iets anders? Laat het ons weten in een reactie op onze socials—benieuwd hoe jij ernaar kijkt.
