Hoewel het leven van presentator Kees Tol aan de buitenkant vaak draait om gezelligheid, tv-werk en het vertrouwde Volendamse gevoel, speelt er achter de schermen ook een heel ander ritme. Eentje van tijdzones, vliegtickets en aftellen tot het volgende samenzijn.
In een recent interview vertelt Kees openhartig over zijn relatie met Buddy. Hij klinkt zichtbaar gelukkig, maar laat ook doorschemeren dat de liefde soms flink moet schipperen. Niet omdat het tussen hen wringt, maar omdat de wereldkaart simpelweg in de weg zit.
Een relatie met kilometers ertussen
Kees en Buddy vormen een stel, maar wonen niet bepaald om de hoek van elkaar. Buddy woont in Amerika, en dat maakt spontaan afspreken onmogelijk. Kees noemt het zelf een uitdaging, juist omdat je niet even langsgaat na het werk.
Die afstand is meer dan een lange autorit; het is plannen, vrij nemen, overstappen en vooruitdenken. En ondertussen gaat het gewone leven door: werkafspraken, familieverplichtingen en alle kleine dingen die een dag vullen, terwijl je elkaar mist.
Hoe Buddy meteen onderdeel werd van de familie
Wat opvalt in Kees’ verhaal is hoe warm Buddy werd ontvangen door zijn omgeving. Vanaf het eerste moment voelde Buddy zich welkom bij zijn familie, en dat is precies het soort basis dat je nodig hebt als je relatie niet ‘gewoon’ kan zijn.
Volgens Kees ging het zelfs zo ver dat Buddy al snel letterlijk een plek kreeg in huis: bij zijn moeder belandde hij direct tussen de familiefoto’s op het dressoir. Dat zegt veel over erkenning, betrokkenheid en vertrouwen.
Waarom Buddy precies in Kees’ straatje past
Kees is ook opvallend duidelijk over wat hem aantrekt in Buddy. Hij omschrijft hem als “een mannelijke man”, en voegt daar eigenschappen aan toe die minder over uiterlijk gaan en meer over hoe iemand in het leven staat.
Rustig, lief, en vooral: iemand met wie hij goed kan praten. Dat praten is blijkbaar geen oppervlakkig kletsen, want Kees vertelt ook dat ze best kunnen discussiëren. Met een knipoog geeft hij toe dat Buddy uiteindelijk toch vaak gelijk heeft.
Dagelijks contact, maar toch blijft het lastig
Om de afstand op te vangen hebben Kees en Buddy dagelijks contact via de telefoon. Dat is hun vaste lijn naar elkaar: even bijpraten, delen wat er speelt, en je toch verbonden voelen, ook al zit er een oceaan tussen.
Maar Kees is er eerlijk over: het maakt het niet altijd makkelijk. Juist als je elkaar wél ziet, merk je hoe fijn het is om samen te zijn. Daarna gaat ieder weer terug naar zijn eigen plek, en dat blijft schuren.
Volendam blijft voor Kees een anker
Een belangrijk punt in het verhaal is dat Kees sterk verbonden is met Volendam. Het dorp is niet alleen zijn thuis, maar ook zijn basis. En dat maakt de toekomst automatisch ingewikkelder, omdat verhuizen niet zomaar een praktische keuze is.
Kees liet eerder al doorschemeren dat ze een manier moeten vinden die voor hen allebei werkt. Niet in de zin van opgeven of twijfelen, maar in de zin van: hoe bouw je samen verder als je leven op twee continenten ligt?
Reacties uit de omgeving zijn opvallend positief
Naast de praktische uitdagingen krijgt Kees in zijn dagelijkse leven in Volendam ook reacties op zijn relatie. En die blijken vooral warm en gunnend te zijn. Mensen om hem heen lijken het hem oprecht te gunnen dat hij gelukkig is.
Kees vertelt dat hij veel leuke reacties krijgt en dat “iedereen het geweldig leuk” vindt dat hij een vriend heeft. Dat soort steun kan veel doen, zeker als je relatie door afstand al genoeg extra barrières kent.
Openheid zonder overdreven show
Kees praat vrijuit over zijn relatie en voelt zich daar naar eigen zeggen comfortabel bij. Tegelijk is hij niet iemand die het groot wil uitstralen. Hij zegt dat hij niet per se een hand-in-handloper is, maar zich absoluut niet schaamt.
Hij houdt het nuchter en dichtbij zichzelf: als het moment er is, pakt hij Buddy gewoon vast en geeft hij hem een zoen. Niet als statement, maar omdat het klopt. Die vanzelfsprekendheid zegt misschien wel het meest.
Wat deze langeafstandsrelatie extra herkenbaar maakt
Het verhaal van Kees en Buddy raakt aan iets waar veel mensen zich in kunnen herkennen: liefde is soms niet ingewikkeld door gevoelens, maar door logistiek. De basis kan goed zijn, terwijl de omstandigheden telkens opnieuw getest worden.
En toch zit er iets hoopvols in hoe Kees erover praat. Niet dramatisch, niet klagerig, maar realistisch. Alsof hij zegt: dit is de uitdaging, dit is de moeite waard, en we zoeken samen uit hoe het werkt.
En nu zijn de vragen vooral voor de toekomst
Voorlopig lijkt de afstand het grootste struikelblok, maar niet het einde van het verhaal. De manier waarop Kees spreekt over Buddy, de warmte in zijn omgeving en hun dagelijkse contact laten vooral een relatie zien die stevig aanvoelt.
De grote vraag blijft natuurlijk hoe ze dit op lange termijn vormgeven. Blijft het vliegen en plannen, of komt er ooit een moment dat één van de twee een grotere stap zet? Wat denk jij: kan liefde op afstand écht blijven werken?
Laat het vooral weten via onze sociale media—ben jij team ‘liefde overwint alles’ of denk je dat afstand op termijn toch gaat tellen?
Bron: shownieuws.nl
